Random Article


Review: Pacific Rim

 
 
Overzicht
 

Genre:
 
Regisseur:
 
Scenario: ,
 
Acteurs: , , ,
 
Filmstudio: ,
 
Soundtrack:
 
Speelduur: 131 min.
 
Taal: Engels
 
In de bioscoop vanaf: 17 Juli 2013
 
Score
 
 
 
 
 


User Rating
no ratings yet

 

Goed


Epische actiescènes op een gigantische schaal. Zeer interessante wereld. The Drift.

Minder


Enkele ritmeproblemen, een paar ronduit irritante personages en voldoende clichés om de maag van een Kaiju te vullen.


Pacific Rim is de nieuwste sci-fi blockbuster van Guillermo del Toro. Gigantische monsters, Kaiju, vallen de aarde aan, dus wij bouwen evengrote mechanische Jaegers om ze tegen te gaan. “Transformers meets Godzilla”, dus, of is er meer aan dan dat?

0
Posted 09/07/2013 by

 
Full Article
 
 

Today we are cancelling the apocalypse!

Pacific Rim is de nieuwste sciencefictionblockbuster van regisseur Guillermo del Toro (Pan’s Labyrinth, Hellboy) en gaat op het eerste zicht uit van een simpele premisse: gigantische monsters, Kaiju, afkomstig uit een interdimensionele scheur vallen de aarde aan. Wij bouwen even gigantische metalen robots – Jaegers – om ze tegen te gaan en actie op een epische schaal is het logische gevolg. “Transformers meets Godzilla” dus, of mecha anime in live-action of “Power Rangers met een budget“. Of is er toch meer aan dan dat?

pacific_rim_kaiju

In 2013 wordt de aarde opgeschrikt door een eerste Kaiju-aanval op San Francisco. Zes dagen en drie totaal verwoeste steden later werd het beest eindelijk neergehaald. Dan verscheen er een volgende, in Cabo. Daarna in Manila. Uiteindelijk verenigden alle landen ter wereld zich tegen deze nieuwe dreiging en werd het Jaeger-programma opgestart: gigantische mechanische monsters, bestuurd door twee piloten wiens bewustzijn aan elkaar wordt gelinkt in een proces gekend als The Drift. De mensen begonnen te winnen, de piloten werden rocksterren en de Kaiju populaire merchandise, maar het mooie liedje bleef niet duren. De Kaiju werden groter en sterker. Uiteindelijk schieten er nog maar vier Jaegers over en werden de fondsen stopgezet ten voordele van een gigantische muur om de monsters buiten te houden…

In Pacific Rim, dat zich voor het grootste deel in 2024 afspeelt, volgen we Raleigh Becket (Charlie Hunnam), een ex-Jaeger-piloot die zijn broer kwijtspeelde tijdens een missie, en Mako Mori (Rinko Kikuchi), een groentje die in haar jeugd de enige overlevende was van een Kaiju-aanval op Tokio. Het tweetal bestuurt de Jaeger Gypsy Danger, dewelke gestationeerd staat in de Shatterdome-basis te Hong Kong, onder het waakzame oog van Pan Pacific Defense Corps-leider Stacker Pentecost (Idris Elba).

pacific_rim_elbahunnam

Dat Pacific Rim gigantisch spectaculaire actiescènes op een immens grote schaal bevat, hoeven we niemand meer te vertellen. De gevechten tussen de Kaiju en Jaegers zijn werkelijk een streling voor het oog (en ja, de 3D is hierbij zeker en vast wel een toegevoegde waarde). De real world-aanpak in het begin van de film (de geschiedenis van de Kaiju-oorlog wordt uit de doeken gedaan via een monoloog van Becket voorzien van een hoop nieuwsbeelden) werkt enorm goed om ons deze wereld voor te stellen. Daarna volgen we voornamelijk Raleigh, Mako, Stacker en hun onderlinge relaties. Zeer interessant hierbij zijn de vele rondleidingen die gegeven worden in de Jaeger-opslagplaats en natuurlijk het The Drift-concept, waarbij de piloten van zo’n mechanisch monster elkaar door en door leren kennen.

Hoewel de drie hoofdpersonages vrij typische figuren zijn, spelen Charlie Hunnam (Sons of Anarchy), Rinko Kikuchi (Babel) en Idris Elba (Thor, Prometheus) hun rollen met verve. Het komt misschien allemaal wat traag op gang en de drie acteurs zijn nu niet meteen de grootste of meest charismatische namen, maar naarmate de film vordert worden hun karakters wel voldoende uitgediept. Van de rest van de cast kan dat echter niet gezegd worden. De overige Jaeger-piloten zijn zeer stereotyperende personages. Zo is er de “rivaal” (Striker Eureka-piloot Chuck Hansen, gespeeld door Robert Kazinsky), twee hard-asses van weinig woorden (de Russische piloten van de Chemo Alpha) en de drie Chinese piloten van de Crimson Typhoon (een drieling, maar veel verschil maakt het niet want ondanks de interessante twist in het besturen van hun Jaeger, zijn ze gewoon cannon fodder).

pacific_rim_drift

Ergst van al zijn de twee aanvankelijk met elkaar concurrerende wetenschappers van het Pan Pacific Defense Corps: de neurotische en raaskallende Dr. Newton Geizler (Charlie Day) en de meer introverte en gespannen Dr. Hermann Gottlieb (Burn Gorman). Deze twee hebben de belangrijke taak om wat meer informatie te geven over wat de Kaiju nu precies zijn en de manier waarop ze denken, maar zijn tegelijk ook de comic relief. Dit zou echter geen probleem zijn mochten ze effectief grappig zijn, maar dat is hier niet het geval. De twee zijn enorm karikaturaal en vooral Charlie Day begint behoorlijk irritant te worden doorheen de film, waardoor je iedere Kaiju in de buurt begint aan te moedigen hem zo snel mogelijk aan stukken te rijten. Wie het iets beter afgaat is Ron Perlman (Sons of Anarchy, Hellboy) als Hannibal Chau, een zwarthandelaar in Kaiju-organen. Perlman komt beter over in zijn komische rol, maar ook hij is het slachtoffer van enkele slecht geschreven grappen geworden. De ganse subplot van de film, waarin Dr. Geizler een vers Kaiju-brein dient te bemachtigen van Chau, had dus niet meteen gehoeven. Ook al komen we hierbij enkele leuke zaakjes rond het buitenaardse ras te weten.

pacific_rim_perlman

Ondanks de naam van Guillermo del Toro, hoef je buiten het The Drift-concept niet al teveel originaliteit te verwachten in Pacific Rim. De plot is in feite vrij schaamteloos hetzelfde als Independence Day (1996), een film die nu ook niet bepaald bekend staat voor zijn originele concepten (maar daar hadden we tenminste nog Will Smith en Jeff Goldblum om het recht te trekken). Het subplot bevat dan weer een stevig vleugje Godzilla (1998, maar dan wel het stuk dat we liever vergeten) en de totaal onnodige post credits-scène doet dan weer terugdenken aan Men in Black (1997). Knipoogjes zijn leuk, maar teveel wordt teveel. De film bevat tevens heel wat clichés die je van mijlenver ziet aankomen, bijna geen catchy oneliners en een hoop goedkope last minute saves. Vanwege de mix tussen de grauwe realiteit van de naderende apocalyps en de flauwe humor van de subplot begint de film wat te slabakken in het midden en voelt het allemaal wat onevenwichtig aan.

pacific_rim_jaegers

Toch blijft de prent overeind vanwege de actie tussen Jaeger(s) en Kaiju. Wanneer de Jaegers worden gedropt en Pacific Rim goed is, is het dan ook echt goed. Maar verwacht hier echt niet heel veel meer van dan een zoveelste typische Hollywood-popcornblockbuster. Er zijn wel wat intelligente concepten en knipoogjes die het geheel alsnog boven het gemiddelde verheffen, maar deze worden spijtig genoeg niet zodanig hard uitgediept om de slechte nasmaak van de flauwe humorpogingen te vergeten.

Pacific Rim is uiteindelijk vanwege zijn interessante wereld en enkele intelligente concepten wel beter uitgevallen dan de meeste films waarmee het zal vergeleken worden (Transformers, Battleship en Godzilla zijn er – gelukkig – niets tegenof het echter een Independence Day beater is, daar zijn we nog niet zo zeker van…). De film is fun, biedt een groot aantal epische actiescènes en verdient het om, neen, moet op een groot scherm gezien worden. Liefst op de eerste rij, in 3D. Toch weerhouden een hoop cliché- en ronduit vervelende momenten Pacific Rim ervan om in zijn genre de “summer blockbuster to end all summer blockbusters” te worden. Guillermo del Toro kon beter.

Pacific Rim loopt vanaf 17 juli in de zalen.

Comments

comments


Arno

 
avatar
I'm not locked in here with you. You're locked in here with me.


0 Comments



Be the first to comment!


Leave a Response



Gelieve een kleine rekensom te maken. * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.