1
Posted 11/04/2013 by Axel in Columns
 
 

G.I. Joe Special #11 – G.I. Joe in Comics (1): Moira Hunger over Marvel en Larry Hama

Hier zijn we dan eindelijk bij het (voorlopige) einde van onze G.I. Joe Special beland. En we kunnen evengoed met een driedelige knaller van een interview afsluiten.

In de vorige aflevering praatten we met en over “The Godfather of G.I. Joe” Larry Hama, en lieten we hier en daar wat informatie over zijn unieke run op de Marvel G.I. Joe-comics. Maar ondertussen verschenen er heel wat comics over Hasbro’s speelgoedgigant en kan het geheel zeer verwarrend overkomen. Achtereenvolgens publiceerden o.a. Marvel Comics (1982-1994), Dark Horse (1995-1996), Devil’s Due Publishing (2001-2005) en IDW Publishing (2008-nu) comics rond G.I. Joe.

Wat doe je dan? Je zoekt een kenner. Dankzij megaverzamelaar Gary Head (hij weer!), kwam ik in contact met de comicbookexperte van de COIL Club: Moira Hunger.

Moira aarzelde niet, en zei onmiddellijk ja op de vraag of ze ons Brainfreezers wegwijs wou maken in de comicbookwereld van de Joes. Bovendien krijgen we een unieke vrouwelijke kijk over hoe het is om deel deel uit te maken van de Joe-gemeenschap.

Wie is Moira Hunger?

coil-club-logo-concept-v2-300x300Dank u, Moira, om ons in onze queeste te helpen. Maar geen enkel interview is compleet zonder jezelf deftig voor te stellen.

Ik ben dus Moira Hunger, en ik ben actief lid van de COIL Club (Midwest G.I. Joe Collector’s Club) en andere comicgerelateerde Facebookgroepen. Vroeger was ik veel actiever binnen de gemeenschap, maar de verantwoordelijkheid van kinderen en een groot huishouden mag je niet onderschatten. Je weet wel hoe dat gaat.

Maar ik huwde een Joe-verzamelaar (Jay Hunger, bekend van Carded Heroes en Moderately Geeky-podcast) en thuis lopen twee kleine Joe-verzamelaars rond. May God have mercy on my household budget.

Ik ben te gast geweest op “What’s on Joe Mind?” en je hoort me ook op “Joe Declassified: Spec Ops.

Wanneer en hoe werd je een fan?

In het reeds laaaaaaaaaaang vervlogen 1983. Ik kocht mijn comics in de groentewinkel (toen kon je dat nog) en ik zag nummer #10 “A Nice Little Town Like Ours” van G.I. JoeScarlett staat op de cover; zij is een roodharige, ik ben een roodharige, … Dus, uit plichtsbesef, kocht ik deze comic. Dan vond ik nummers #7 en #9 dat weekend op een rommelmarkt en was ik volledig vertrokken. Mijn broer speelde met het speelgoed, in tegenstelling tot mij. Ik was 9 en voelde me er te slim voor. Wel nam ik al zijn file cards. Ons plaatselijk televisiestation toonde de Sunbow-cartoons tot ik naar het middelbaar ging. Telkens wanneer ik thuiskwam ging ik kijken voor ik aan mijn schoolwerk begon. Kwestie van prioriteiten stellen.

joe10

Je vermeldde net dat Scarlett je tot G.I. Joe bracht. Iedereen heeft zo zijn favorieten. Welke zijn de jouwe?

In onze vriendenkring is een langlopende klucht dat al mijn favorieten sterven. Het is natuurlijk niet altijd zo, gezien er één of twee in een of andere continuïteit springlevend zijn. Maar als ik er dan mag opsommen: BreakerMainframeCrazylegsSneak PeekThunderLaw & OrderDusty, en SteelerLady Jaye is super in IDW‘s Cobrareeks, en ook Hard Drive in IDW’s reguliere reeks kan me bekoren. Daarenboven wordt ik door de dierlijke sidekicks, met uitzondering van Polly (Thanks, Sunbow) aangetrokken.

map_usa_states_rhode_island

Zoals elk ander kind betekenden de lokale Joes veel voor me. Ik ben in Zuidoost Massachusetts opgegroeid, en tijdens mijn twenties leefde ik in Rhode Island. Bijgevolg kon ik uit vele Joes kiezen. Represent!

Je maakt actief deel uit van de G.I. Joe gemeenschap. Wat vind je persoonlijk het leukst?

De gemeenschap is enorm gevarieerd. Het is aangenaam dat er altijd iemand is die naar me wil luisteren terwijl ik over de personages praat, en me niet als een gek beschouwt. Iedereen wordt om één of andere reden tot G.I. Joe aangetrokken, en de franchise is met haar rijke geschiedenis groot genoeg om al die individuelen in wat ze ook zoeken ook te voorzien. Je kan makkelijk uitweiden. Het ene moment praat jij over T-crotches (figurines) en het andere praat ik over Cobra Island.

Iets dat er uit springt?

Ik houd van fan-fictie. Je hebt altijd stinkers, maar je vindt ook heel wat fantastische verhalen. Eén van de trekpleisters van G.I. Joe is dat je heel wat verhalen kunt vertellen. Iedereen heeft een unieke kijk op eender welk personage. Schrijf je nu op papier, maak je je eigen dioramaverhalen of speelde je als kind in de tuin, het maakt allemaal niet uit.

diostory

Over Classic Marvel G.I. Joe (1982-1994)

cobra-commander-kicks-a-puppy

Wat maakt de oorspronkelijke Larry Hama-run zo bijzonder?

Ik geef je gelijk dat er een S.H.I.E.L.D.vibe in de reeks hangt. Van wat ik van andere interviews of overzichten heb overgehouden, is dat Larry Hama oorspronkelijk een idee pitchte waar S.H.I.E.L.D./Nick Fury/zijn zoon een hoofdrol in zou spelen.

Iedereen houdt van een verhaal waar de good guys voor het goede vechten, maar daarom niet altijd winnen. In G.I. Joe hielp het dat ze niet veel wonnen, en zelfs niet zonder kleerscheuren naar de basis terugkeerden. Geen enkel verhaal is simpel, en hoewel de franchise om speelgoed draait en de merchandise belangrijk was, bleven de verhalen altijd eerlijk. Er was morele ambigu, bureaucratische nonsens, politiek spel, budgettaire problemen…terwijl sommige Joes op het slagveld hun leven gaven, zag je Hawk en andere leiders met politici omgaan.

Dat verveelde me nooit. Ik hield van al die lagen verhaal. Niets was ooit simpel en makkelijk, en dat maakte alles spannend. Kijk maar naar Sierra Gordo (een fictief land in Latijns-Amerika); het ene moment was de dictator hun gunstig gezind, het andere….niet. Daarbij, hun ultrageheime basis onder de garage van de pastorale school. Grappig bedacht.

americancobraInderdaad, Larry Hama stak er heel wat kleine nuances in. Niets was ooit zwart/wit.

Cobra was nooit een verenigd front, en daar hield ik van. Binnen Cobra Command vocht men voortdurend onder elkaar, en de allianties verschoven voortdurend. De introductie van de Crimson Guard was fantastisch.  Hier kreeg je te maken met families die zo diep undercover gaan, en zo loyaal zijn dat ze hun identiteit probleemloos voor Cobra verliezen. Doordat je die families steeds terugzag, wist je dat die soldaten ook maar gewone mensen waren. Ze waren niet allemaal motards met holografische projectoren. Ze waren (godzijdank) niet allemaal ninja’s. Achter hun pak en masker, bleken deze Vipers en Cobra Troopers mensen uit je buurt. Daarom hoefde ik niet noodzakelijk meer te weten over Televiper Bob en zijn gezinsleven, maar ik genoot van die kleine details. Cobra is niet naamloos, en hun soldaten zijn niet louter gekken die gekken volgen.

Dus bleef je de comic verder lezen.

Omdat het grootste deel van de personages elk hun eigen persoonlijkheid hadden, ben ik bij G.I. Joe gebleven. De reeks bevat niet enkel actie en ontploffingen. Tijdens de verhalen leerde je de Joes als echte mensen kennen, we zagen hen relaties en vriendschappen opbouwen, en dat maakte die personages zo menselijk. Volgens mij, is G.I. Joe de beste onder de teamboeken, juist omdat je over mensen leest.

wagner_ron_gijoe72_0688

Wie zijn jouw favoriete tekenaars in de klassieke run?

Herb TrimpeRod WhighamRon Wagner, in eender welke volgorde. Vergeet niet dat Larry Hama soms zelf de breakdowns verzorgde.

Volgens mij wil je wel enkele favoriete verhalen opsommen?

Hier heb je er een paar. Vraag me volgende keer liever welke ik niet graag lees!

Moira’s favorieten uit de klassieke run

#3, “The Trojan Gambit” – De Joes zitten in hun hoofdkwartier de Pit vast, vechtend tegen een grote Cobra-robot terwijl een theepauze aan de gang is in de Motor Pool. Hawk en Scarlett proberen de aandacht van hun gasten af te leiden bij elk gevechtsgeluid: “Ik meen vuur te ruiken?” – “Neen, dat is gewoon de geur vanuit de keuken”.

joe34#34, “Shakedown – Ace en Lady Jaye in de Skystriker nemen het op tegen Wild Weasel en Baroness in de Rattler. Deze aflevering is één grote dogfight, maar toch is ze één van de beste in de reeks. Welke Joe-fan houdt niet van de laatste pagina waar Ace en Weasel elkaar salueren voor ze naar hun basis terugkeren? (Deze behoort tot mijn favorieten, Axel).

#40-41, “Hydrofoil” en “Strategic Diplomacy – Een zeer ondergewaardeerde aflevering waar Cobra Island ontstaat. De Joes helpen het eiland bestaan, waarna Cobra soevereiniteit vraagt en krijgt van de VN.

#49-50 – “Serpentor” en “The Battle of Springfield – De invasie van Springfield door de Joes. Uiteraard een immense veldslag waar de Joes in teams zijn verdeeld.

 #53 – “Pit-Fall – Hier begint de moeder der Joe-tradities, want de Pit wordt met vaste regelmaat bestookt. In deze aflevering werden de Joes door het leger ontbonden en moeten ze hun eigen hoofdkwartier vernietigen. Ook Roadblock geeft een quote: “At least we know where all the weak spots are!

joe67

#67 – “Cold Snap – Lady Jaye mept Flint neer. Zijn meer dan verdiende loon.

#70-71 – “Fair Trade” en “Bailout – Wild BillCrazylegs en Maverick teamen samen met ZaranaMonkeywrech en  Thrasher om vluchtelingen uit Sierra Gordo te helpen ontsnappen. (Berucht om een quote van Roadblock “Nobody ever died for a typewriter.”)

#73-76 – Divided We Fall“, “Alliance of Convenience“, “Holding Actions” en “All’s Fair – Cobra Civil War. Opnieuw één groot slagveld. Hier maken Destro’s Iron Grenadiers hun debuut.  Het leest als een trein, met drie kapen op drie slagvelden, en jammer genoeg met één plots, onverwacht en hopeloos frustrerend einde.

#80 – “Weeding Out – G.I. Joe trainingsprogramma met een obligatoire Cobra aanval. Niet het beste verhaal, maar toch tof.

joe109

#108-109 – “Apparent Conclusions” en “Death in the Desert – Trucial Abysmia (een land in het Midden-Oosten)-verhaal waar Cobra DocCrankcaseThunderHeavy MetalQuick KickCrazy Legs en Breaker naar Sint-Pieter stuurt.

#113 – “Previous Agreement – Maakt deel uit van het Trucial Abysmia-verhaal, maar bevat de dood van Sneak Peek. Het is moeilijk te zeggen of een dood goed gedaan of goed geschreven is, maar van zijn dood kan je dat wel. Geen grote explosie of neergemaaid in een loopgracht, neen, hij werd neergeschoten wanneer hij een kind wil redden. Hij weet dat het een val is, maar toch moet hij doen wat hij moet doen. Deze dood blijft hangen. Larry Hama wist wat hij deed.

-#115 – “Counting Coup – Afgrijselijke tekenstijl en het verhaal is ridicuul. Maar je krijgt een te cool stealth-vliegtuig te zien.

#155 – “A Letter From Snake-Eyes – Het beste eindverhaal ooit van een reeks. OOIT! Naar mijn mening krijg je hier elke boodschap die de strip je wil vertellen over oorlog en de misverstanden hierrond.

Order of Battle #1-4 – Heb ik je al verteld hoe tof ik de file cards vind?

Special Missions – “Best Defense (back-up-verhaal in de hoofdreeks #50 – hier draait de term Special Missions om)

SM #1 – “That Sinking Feeling – Hier mogen de Navy Joes eindelijk hun kunsten tonen.

sm12SM #12 – “Airshow – Alleen al de moeite omwille van alle verschillende vliegtuigen.

SM #13 – “Washout – Dusty en Outback trainen twee mogelijke Joes..

SM #21 – “The Lower Depths – Iedereen die ik ken, herinnert zich nog het verhaal. Het team van Tunnel Rat loopt een dakloze veteraan tegen het lijf in de riolen en gesloten metrotunnels van NYC. Negeer de slee en je hebt een puik verhaal.

SM #22 – “Decisions – De Joes moeten een gijzeling met ongekende variabelen oplossen. Dave Cockrum leverde tekenwerk.

SM #26 – “Passing of the Guard – Hier gaan enkele leden van de October Guard dood. Uiteraard zitten mijn favorieten, Col. Brekhov en Horrorshow, en later Schrage erbij.

Classic G.I. Joe TPB bij Archonia

Classic G.I. Joe Special Missions HC Box Set bij Archonia

G.I. Joe Complete Collection HC bij Archonia

Classic G.I. Joe Yearbook TPB bij Archonia

Over Larry Hama

Larry & The Joes

Kan men een G.I. Joe zonder Larry Hama voorstellen?

Uiteraard, maar ik kies ervoor dat niet te doen. Larry Hama is wellicht niet de perfecte schrijver, maar hij voorzag G.I. Joe van zoveel dat het is blijven overleven en schitteren. Wat een simpele speelgoedreeks had moeten zijn kreeg een eigen leven. Hoe je het ook draait of keert, het voorzien van een persoonlijkheid en achtergrond bij elk personage was een meesterzet. Wanneer je een emotionele band met je personages smeedt, dan volg je hun verhalen en dan ben je benieuwd naar de andere personages. Zoals ik al zei werd G.I. Joe niet simpeler gemaakt voor kinderen. De zware materie werd voor elke leeftijd toegankelijk en dat is een fijne en gevaarlijke lijn om te volgen.

Morgen praten we verder met Moira over de G.I. Joe-crossovers met o.a. Transformers en Danger Girl, en kijken we naar de reeksen van Devil’s Due Publishing (2001-2005)…

Comments

comments


Axel

 
avatar
Et alors?