6
Posted 13/12/2012 by Koerian in Columns
 
 

Ode aan Daenerys Targaryen


Ken je dat gevoel, wanneer je helemaal warm wordt vanbinnen, wanneer de wereld (hoewel je weet dat de wetten van de fysica en de biologie van het menselijk oog dat niet toestaan) duizenden nieuwe kleurschakeringen lijkt te hebben, wanneer je zelfs het stuk onbenul, dat je Golden Age Green Lantern heeft beschadigd, vergeeft? 31 maart, diegene die nu al weet waar ik het over heb kent mijn gevoel.

Game of Thrones, seizoen drie.

Ach, de boeken mogen dan zoveel beter zijn dan de tv-reeks, en ja er is zoveel weggelaten op het kleine scherm. Maar op 31 maart/1 april heb ik een date met Daenerys Targaryen.

Peroxideblonde lokken, hoge jukbeenderen, perfecte lippen die opkrullen tot een betoverende lach en draken die elke goedkope, te dicht naderende vlerk aan stukken scheuren.

Ik heb de pauzeknop zo vaak gehanteerd toen jij je in seizoen één in allerhande posities wurmde bij Khal Drogo, ik heb hem opnieuw gehanteerd wanneer je broer/pooier wegsmolt in eeuwige ironie. En o wat heb ik genoten van het stilstaande frame dat de dood van je minnaar herbergde. Hij was je niet waard. Groot, gespierd, bloeddorstig en ontworpen om elke geek die stapelverliefd was op jou met een knoert van een minderwaardigheidsgevoel en een (nog) lager zelfbeeld op te schepen.

Toen je in seizoen twee die derdehands illusionist lieten roosteren en je dienares met haar zwarte hunk opsloot in hun kluis. Het vuur! De passie! De toorn! Die onschuldige blik mag je dan kwijt zijn, maar wat ben je mooi als je kwaad bent.

Het talent voor leiderschap dat je tentoon spreidde nadat de Khal stierf, fenomenaal, geen leeg hoofd op jouw ranke schouders. Telkens ik in je groene ogen kijk vergeet ik dat je eigenlijk een imperialistische, machtsgeile trut bent die de naïeve droom koestert de mantel van haar gestoorde en dictatoriale voorouders op te nemen. Je bedoelt het vast niet slecht….

Maar hoe onbereikbaar ben je! Jij leeft daar in de boeken van George R.R. Martin en in de tv-serie van HBO en ik hier in de saaie,  grijze realiteit, net als Emilia Clarke.
Ik durf geen interviews met haar bekijken, want zij zal ongetwijfeld een saai huppelkutje blijken. Zij zal zo bleek uitvallen in vergelijking met jou, Daenerys. Nee, ook films met jouw dummy wil ik niet bezichtigen, ik zal altijd jou zien, mijn krijgster, mijn drakenrijdster…

Hoewel je me hoogstwaarschijnlijk geen chocoladecake kan bakken en discussies over waar het heen moet met de werkende klasse ook uit den boze zullen blijken, zou ik van je houden en je miljoenen keren de kroon van gelijk welk continent beloven, miljoenen keren zal ik liegen. Wij samen hebben geen lelijke troon van goedkope zwaarden nodig, wat kan ons de heerschappij over enkele dunbevolkte gebieden met barre weersomstandigheden schelen. Ik zou je bevrijden van je demonen, of toch alleszins je psychiater betalen…

Wij horen samen. Ik kan je dan wel geen bloemen sturen, of een kop koffie aanbieden, maar ik beloof dat wie jou in deze lome wereld ook definitief zal blijken te vervangen, jij altijd een plekje in mijn hart zal blijven hebben en ik nimeer zal stoppen aan je te denken. Voor altijd zullen wij tweetjes weten dat mijn aardse gezellin maar tijdelijk, banaal tijdverdrijf is.

Wacht op me (en trek dat barbarinnenkleedje nog maar eens aan).

Tot binnen vier maanden, ik tel de nachtjes slapen…

Comments

comments


Koerian

 
avatar