13
Posted 08/12/2012 by Axel in Columns
 
 

Tussen Vroeger en Nu #13: De triomfantelijke terugkeer van Trailer Time en die “foute” jaren 80

De jaren 80. Het was een tijd van foute muziek, foute kleding, foute kapsels,… Enfin, een fout decennium dus. Ook de filmwereld spuugde geregeld een film uit die nu met gefronste wenkbrauwen onthaald wordt. – Tom, review The Expendables 2

De eerste reactie was er één van schok en walging. Hoe durfde een mede-columnist mijn zo dierbare jaren 80 zo omschrijven!? Het broekventje had ze begot zelf niet bewust meegemaakt. Maar na verloop van tijd ging de woede zakken en werden zijn woorden meer en meer duidelijk. Mijn collega heeft eigenlijk wel een beetje gelijk. Er is heel wat rommel uitgebracht in die foute jaren 80. Een deken van schaamte viel over me neer. Wat moet je dan als verantwoordelijke volwassene doen? Negeer ik het signaal dat mijn geweten mij stuurt? Gebaar ik van niets en hoop ik dat alles voorbij gaat? Neen, ik wil mijn kinderen in de ogen durven kijken.

Kindjes, papa toont het juiste voorbeeld.

Als kind van die periode wens ik mij bijgevolg te verontschuldigen voor volgende “uitgespuwde” films. Sta mij toe, Tom, het goed te maken door jouw Trailer Time van onder het stof te halen, en met behulp van dit instrument de tien meest foute films uit de jaren 80 aan ons publiek te tonen.

10. Top Gun (1986)

Regisseur: Tony Scott

Rolverdeling: Tom Cruise, Kelly McGillis, Val Kilmer, Tom Skerrit, Meg Ryan

Deze film is wellicht de hoofdreden waarom we op regelmatige basis met de stommiteiten van Tom Cruise worden geconfronteerd. Wat een ambitieuze kritiek op de Amerikaanse militaire hegemonie had kunnen zijn, wordt vakkundig door zijn Colgate smile tot een stereotiep romantisch onding herleid. We houden niettemin enkele sterke actiescènes, gekoppeld aan een fantastische soundtrack ( met o.a. Harold Faltermeyer en het iconische “Danger Zone van Kenny Loggins) over. De film flopte genadeloos aan de box-office.

Na de jaren 80 ging het beter met: GI Jane (1997), Navy SEALS (1990).

9. The Breakfast Club (1985)

Regisseur: John Hughes

Rolverdeling: Emilio Estevez, Molly Ringwald, Judd Nelson, Anthony Michael Hall, Ally Sheedy

John Hughes pretendeerde tijdens dit decennium de man met de vinger op de jongerenpols te zijn. Hij braakte de ene tienerfilm na de andere uit (denk maar aan miskleunen als Ferris Bueller’s Day Off, Pretty In Pink, Some Kind Of Wonderful, Weird Science) zonder zich af te vragen of het publiek daar nood aan had. Op geen enkel moment merk je enige chemie tussen de hoofdacteurs, er wordt oeverloos heen en weer geluld en uiteindelijk (net als in het echte leven) tel je de seconden af tot deze strafstudie is afgelopen. De acteurs, leden van het beruchte Brat Pack, hebben zich achteraf stevig herpakt door in betere en succesvollere films te acteren.

Na de jaren 80 herpakte John Hughes zich (gelukkig) met Home Alone (1990), Flubber (1997) en Maid In Manhattan (2002).

8. Ghostbusters (1984)

Regisseur: Ivan Reitman

Rolverdeling: Bill Murray, Dan Aykroyd, Sigourney Weaver, Harold Ramis, Rick Moranis

Eigenlijk had deze film alle elementen om een succes te worden. De regisseur beschikt over goede acteurs als Bill Murray (Stripes) en Sigourney Weaver (Alien), een origineel idee en een catchy titeltrack. Het heeft helaas niet mogen zijn, want men gooide slechte special effects, ongrappige komieken en een flutverhaal in de blender om deze Ghostbusters te creëren.  Wie ga je bellen? De dokter! Want na het zien van deze film krijg je de maagkrampen er zelfs na een gezinsverpakking Motilium niet uit. Wes Anderson revalideerde Bill Murray godzijdank een decennium later.

Lachen en griezelen wordt merkelijk beter na de jaren 80 met Scary Movie (2000).

7. Platoon (1986)

Regisseur: Oliver Stone

Rolverdeling: Willem Defoe, Tom Berenger, Charlie Sheen

De film won een Oscar, maar wie vertrouwt die politiek gestuurde Academy nog? Af en toe  moet een maatschappelijk relevant thema in de kijker worden geplaatst zodat men er achteraf vanaf is.  In 1986 gebeurde dat dus met Vietnam, want die Amerikanen wilden echt van hun trauma vanaf. Jammer genoeg was Platoon de patroon van dienst. Neem alle clichés over oorlog en soldaten, overgiet ze met een pseudo-historisch sausje en kruidt ze met wat maatschappijkritiek, en de Uwe Boll van de jaren 80 had er weer eentje geregisseerd.

Vietnam werd geloofwaardiger gebracht tijdens de donkere jaren met Rambo: First Blood Part II (1985).

6. The Blues Brothers (1980)

Regisseur: John Landis

Rolverdeling: John Belushi, Dan Aykroyd, Carrie Fisher, en heel wat gaststerren.

Er overheerst een dubbelzijdig gevoel na het bekijken van  deze film. De muziek is top, de cast (John “Animal House” Belushi, Dan “1941” Aykroyd en Carrie “Star Wars” Fisher) is getalenteerd en je krijgt heel wat historische muzikanten (James Brown, Ray Charles, Randy Crawford, Aretha Franklin, John Lee Hooker en de Blues Brothers Band zijn niet van de minste) te zien en te horen. Maar op geen enkel moment komen deze pluspunten samen om een beter geheel te maken. De film zoekt zijn weg tussen actie, komedie, musical en Smokey & The Bandit-achtige achtervolgingsscènes. Wat ook enorm stoort is het voortdurend hekelen van het katholiek instituut. Wellicht was het een natte droom van de Joodse filmlobby om nonnen belachelijk te maken. Het decennium kon niet slechter beginnen.

Het vervolg Blues Brothers 2000 (1998) was gelukkig een stuk beter.

5. Beverly Hills Cop (1984)

Regisseur: Martin Brest

Rolverdeling: Eddie Murphy

Voor wie Martin Lawrence (Bad Boys, Blue Streak) de minst grappige zwarte acteur op het witte doek vindt, moet deze film uit 1984 maar eens bekijken. Nadat Eddie Murphy succes had geoogst als stand-up comedian (Raw is echt goed!) en in 48 Hours (1982)  samen met Nick Nolte toonde dat hij een degelijke acteerprestatie kon neerleggen, vond men dat de tijd rijp was voor zijn eerste solofilm. Het verhaal is simpel: een stereotiepe, vuilgebekte zwarte politieagent uit een arme zwarte wijk uit Chicago gaat de moordenaar van zijn blanke vriend in een rijke blanke buurt (Beverly Hills), met behulp van twee stuntelende blanke politieagenten (en ja, een dikke en een dunne) zoeken. Qua originaliteit kan het dus tellen. Soelaas is er te vinden in de sterke soundtrack.

Kan Eddie Murphy eigenlijk wel acteren? Ja, hij bewees het later met The Adventures Of Pluto Nash (2002) en Vampire In Brooklyn (1995).

4. Blade Runner (1982)

Regisseur: Ridley Scott

Rolverdeling: Harrison Ford, Rutger Hauer, Sean Young

Voorzichtigheid is hier geboden, want om onverklaarbare redenen wordt deze film door de fanboys nog altijd de hemel ingeprezen. Er zijn geen noemenswaardige actiescènes of  memorabele dialogen. Laat ons de waarheid onder de ogen zien, en toegeven dat dit ordinair sci-fi/detectiveverhaal slaapverwekkend en pretentieus aanvoelt. Houden jullie er niet van omdat het bonton is om ervan te houden. Is de zelfverklaarde kwaliteitspolitie aan het werk? Neen, ik begrijp het ook niet. Maar niet getreurd, naar het schijnt is het boek beter.

Cyberpunk-fans werden later op hun wenken bediend met  Johnny Mnemomic (1995) en Freejack (1992).

3. E.T., the Extra Terrestrial (1982)

Regisseur: Steven Spielberg

Rolverdeling: Henry Thomas, Drew Barrymore

Steven Spielberg moet geen Muppetfilms maken, dat liet hij best aan Jim Henson over.  Dat is het grote besluit dat wij uit deze film kunnen trekken.  De regisseur die zo veelbelovend was gestart met Duel en Close Encounters Of The Third Kind kan natuurlijk niet altijd scoren (gelukkig herpakte Spielberg zich later met Empire Of The Sun en Hook). Voor wie het verhaal niet kent: een jongetje gooit alle veiligheidsrisico’s naast zich neer en neemt een totaal onbekend en potentieel gevaarlijk buitenaards wezen in huis op. Met het oog op de veiligheid van haar burgers komt de regering tussenbeide. Echt baanbrekend is het allemaal niet. Erger nog, slaafs volgt de film het Hollywoodcliché, dat er voor de eindcredits massaal moet worden gehuild. Michael Jackson was razend enthousiast over de film. Dat zegt volgens deze columnist genoeg.

Na de jaren 80 kregen we een realistischer beeld van buitenaardse wezens met Independance Day (1996) of Starship Troopers (1997).

2. Back To The Future (1985)

Regisseur: Robert Zemeckis

Rolverdeling: Michael J. Fox, Christopher Lloyd, Lea Thompson

Eenmaal je beseft dat de gehele film is opgebouwd rond de vraag of het hoofdpersonage (Michael J. Fox) zijn moeder (de zeer appetijtelijke Lea Thompson) gaat kussen, blijft er zeer weinig over. Ja, Christopher Lloyd speelt opnieuw een weirdo en doet dat goed en routineus, maar het is niet genoeg om deze film staande te houden. Het irritante The Power Of Love van Huey Lewis & The News blijft evenwel wekenlang in je hoofd spoken.

Houd je van tijdreizigers? Dan houd je van zeker van Universal Soldier (1992) en Romy and Michele’s High School Reunion (1997).

1. Raiders Of the Lost Ark (1981)

Regisseur: Steven Spielberg

Rolverdeling: Harrison Ford, Karen Allen

Quick en Flupke maken een film“, oftewel Steven Spielberg en George Lucas staken de hoofden bij elkaar en besloten Raiders Of The Lost Ark te maken. Misschien beseften ze niet dat ze met deze drek de filmgeschiedenis eeuwig gingen besmeuren. Een script dat ze pikten van betere avonturenfilms vergezelden ze met bombastische en ongenietbare klassieke muziek die de ene na de andere ongeloofwaardige scène van klanken voorzag. Door het goedkope lachen met Duitsers wordt steevast de  Allo, Allo-kaart getrokken. Harrison Ford zet met Indiana Jones een zielloos en ongeloofwaardig hoofdpersonage neer. Een publiek dat beter had moeten weten, ging massaal naar de bioscoop en maakte van deze miskleun een hit.

Voor het betere werk zoek je beter het ondergewaardeerde The Librarian-trilogie (2004,2006,2008) op.

 

Beste lezers, beste Tom, uit de grond van mijn hart zeg ik u allen “Sorry, we waren toen jong en naïef. Wir haben es nicht gewusst.”

Voor de echte fans plaats ik de volgende dagen nog trailers van foute films uit het foute decennium op het forum. Laat ons echter positief eindigen en Tom een oproep doen om Trailer Time weer op te starten.

Comments

comments


Axel

 
avatar
Et alors?