Random Article


Dredd 3D

 
 
Overzicht
 

Genre:
 
Regisseur:
 
Scenario:
 
Acteurs: , ,
 
Filmstudio:
 
Soundtrack:
 
Speelduur: 95 min.
 
Taal: Engels
 
In de bioscoop vanaf: 21 November 2012
 
Score
 
 
 
 
 


User Rating
no ratings yet

 

Goed


Oerdegelijke actie, een overduidelijk betere filmadaptatie van het bronmateriaal en het personage van Dredd tegenover de vorige poging, leuke easter eggs voor de fans

Minder


We krijgen eerder een Amerikaanse, op actie gefocuste versie van Judge Dredd te zien, de film mist een beetje het Britse cynisme van de comics, bevat een vergeetachtige villain en voelt maar vrij kleinschalig aan


Dredd, de nieuwe verfilming van het Sci-Fi strippersonage Judge Dredd uit het Britse 2000 AD, loopt sinds kort ook bij ons in de zalen. Wat vonden we ervan? Wie is er nu “The Law” in Mega-City One? En kan hoofdacteur Karl Urban zijn kin die van Sylvester Stallone uit de vorige film overtreffen?

3
Posted 02/12/2012 by

 
Full Article
 
 

Ma-Ma’s not the law. I am the law

Met Dredd 3D krijgt Judge Dredd, zowat het bekendste Britse comicbookpersonage sinds prins Charles, eindelijk weer een kans om Hollywood te veroveren. Het resultaat is echter dubbel. Enerzijds krijgen we een wonderwel gedane adaptatie van de oorspronkelijke verhalen uit 2000 AD en spelen Karl Urban als Judge Dredd en Olivia Thirlby als Judge — hier nog “rookie” — Anderson, hun personages met verve. En ja, ook al leek Sylvester Stallone zijn kin misschien beter geschikt voor Dredd in de eerste filmpoging uit 1995, de kin van Urban speelt deze van Sly toch moeiteloos naar huis. De fans mogen dus gerust zijn: deze Judge Dredd houdt zijn helm gedurende de hele film op, zoals het hoort. Anderzijds, echter, komt de film duidelijk net wat budget te kort om de epische herintroductie tot Judge Dredd of de wereld van Mega-City One te schenken die het verdiend.

De setting van de Judge Dredd-verhalen is welbekend: in de verre toekomst is een groot deel van de aarde een nucleair rampgebied geworden, een Cursed Earth. Miljoenen mensen wonen in ver uitgestrekte Mega Cities en hokken met honderdduizenden samen in zogenaamde City Blocks, gigantische betonnen structuren. De orde in de stadstaten wordt gehandhaafd door Judges, een elitaire politiemacht die de bevoegdheid heeft om op te treden als rechter, jury en beul. In Mega-City One, dat 800 miljoen zielen telt en een groot deel van de Amerikaanse oostkust inneemt, heeft Judge Dredd duidelijk al een gekende reputatie opgebouwd. Misschien nog net ietsje meer dan het merendeel van zijn collega’s, is hij de wet. In deze film wordt Dredd gedurende een dag opgezadeld met de veldtraining en beoordeling van de jonge Anderson. Hoewel ze aanvankelijk niet slaagde in haar examens om een Judge te worden, krijgt ze vanwege haar door mutatie voorziene telepathische gaven, hiertoe toch nog een nieuwe kans.

Mega-City One wordt ondertussen overspoeld door een nieuwe drug, Slo-Mo genaamd. Deze wordt gedistribueerd door de criminele bende van Ma-Ma, een gewelddadige ex-prostituee wiens clan ongeveer een heel City Block, genaamd Peach Trees, veroverde. Wanneer Dredd en Anderson na een arrestatie van één van de clanleden ingesloten geraken in Peach Trees, is het aan hen om de aanvallen van de clanleden en Ma-Ma zelf zien te overleven en tegelijkertijd  te tonen dat niemand boven de wet staat in Mega-City One…

Denk bij de plot van deze Dredd aan een film als Die Hard of The Raid, voorzien van een vleugje Training Day, in een Blade Runner-achtige setting. Dredd en Anderson raken ingesloten en moeten de ganse City Block vrijmaken van tientallen perps, één level tegelijkertijd. Het klinkt als de ideale plot voor een Judge Dredd-videogame en zo voelt het bij momenten ook aan. Dredd krijgt enkele goeie oneliners en epische, lekker gewelddadige, kills, terwijl de drug Slo-Mo — die effectief gewoon de tijd zeer traag doet vooruitgaan — een ideaal excuus biedt voor het tonen van actiescènes in bullet time en inhalaties van junkies in 3D.

Terwijl we hier wel een zeer degelijke introductie krijgen tot het vrij simpele en zwart-witte karakter van Dredd, is het vooral Anderson die enige karakterontwikkeling doormaakt en dus het raakpunt vormt voor het grote publiek. Zoals eerder aangehaald spelen Urban en Thirlby hun rollen met verve. Hetzelfde kan eigenlijk ook gezegd worden voor Lena Headey als Ma-Ma. De actrice heeft in onder meer Game of Thrones al bewezen dat ze de perfecte koude b*tch kan spelen, maar spijtig genoeg wordt haar personage onvoldoende uitgewerkt in de film. Een memorabele villain is Dredd hiermee dus niet gegund, op misschien enkele corrupte Judges na (hun doortocht mocht in feite een pak langer duren).

Het grootste probleem waar Dredd mee te kampen heeft is echter zijn eigen, voor Hollywood vrij beperkt, budget. We vangen in het begin van de prent een glimp op van het grotere Mega-City One, maar de hele film beperkt zich voornamelijk tot de smalle gangen van het Peach Trees City Block dat er, spijtig genoeg, uitziet zoals eender welk hedendaags hotel of flatgebouw. Goed, er is een verwijzing dat Judges in Mega-City One per dag maar op 6 procent van alle aangegeven misdaden kan reageren, maar je merkt toch maar weinig van de ware grootte die Mega-City One hoort te hebben. We krijgen dus meer een setting die meer doet terugdenken aan de eerste RoboCop, dan aan Blade Runner of Total Recall.

Voor de fans van de comics zijn er dan weer enkele leuke quotes en easter eggs (“Drokk!“). Ook de humor zit nog redelijk goed. Tenminste, voor een Amerikaanse actiefilm. Het is ergens wel aanwezig, maar het echte Britse cynisme uit de meer politiek getinte 2000 AD-saga’s is eigenlijk nog ver zoek. Deze voornamelijk op actie gerichte Dredd lijkt dus nog steeds meer gemeen te hebben met de Judge Dredd-adaptaties van DC Comics uit de jaren 90 of de nieuwe reeks van IDW, dan met 2000 AD.

2012 was een geweldig jaar voor comicbookadaptaties, en Dredd hoort zeker in dit rijtje thuis. Al vliegt de film te snel voorbij en blijven de plot en setting vrij beperkt (in feite had het script beter gewerkt als een aflevering voor een politiereeks in Mega-City One dan als langspeelfilm), levert regisseur Pete Travis (Vantage Point) met Dredd toch een goeie introductie tot de karakters van Judge Dredd en Anderson en tegelijkertijd een oerdegelijke actieprent op. Het mocht gewoon allemaal nog wat grootser en bombastischer zijn. Een sequel die het cliché van bigger and better waarmaakt, zou deze Dredd dus helemaal niet misstaan. Ondanks deze kritiekpunten, krijg je er als newbie tot het personage toch zin in om je na het kijken van de film meer te verdiepen in de wereld van Mega-City One, terwijl langdurige fans eindelijk de wrange nasmaak van het Stallone-vehikel uit 1995 kunnen wegspoelen.

Comments

comments


Arno

 
avatar
I'm not locked in here with you. You're locked in here with me.


3 Comments


  1. avatar
     
    Roy

    Echt een vette film dit. Ik woon in nederland dus heb deze al maand eerder gezien ofzo. Utban speelt een stoere maar ook soms menslijke dredd uitstekend. Hoop echt op een sequel!




  2. avatar
     
    Lord mar-vell

    Normaal gezien zou dit een trilogie worden maar door het geringe succes in de cinema zal dit er waarschijnlijk niet meer van komen. Spijtig want ik vond de sfeer zeer goed en Urban als Dredd is fantastisch , een volgende film had het universum misschien wat meer kunnen uitbreiden.

    Misschien zou een serie een beter medium zijn om wat succes te verkrijgen bij het groot publiek.




    • avatar
       
      Donnie Darko

      Ik vrees dat Dredd nooit echt zal aanslaan in Amerika.
      Zoals ik zei in mijn special (denk voor de link, Arno) is dit echt wel een oer-Brits personage.





Leave a Response



Gelieve een kleine rekensom te maken. * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.