9
Posted 24/10/2012 by Axel in Columns
 
 

Tussen Vroeger En Nu #9: Het Hoogst Informatieve en Kwalitatieve F.A.C.T.S. 2012 Verslag

Aan de lezers die naar F.A.C.T.S. zijn geweest, en (mede door onze aanwezigheid op de beurs) onze site net ontdekken zeg ik welkom. Aan de lezers die F.A.C.T.S. niet kennen, bijgevolg niet geweest zijn, maar een goede verslaggeving wensen te lezen, zeg ik welkom. Aan de lezers die Facts kennen, niet geweest zijn en daarover iets willen lezen, zeg ik welkom. Lezers op zoek naar porno, die via het googelen op de term “porn shelf” zijn gestuit en hier pardoes zijn aanbeland, hoop ik dat ze toch hier aan hun trekken komen.

Ik heet iedereen natuurlijk van harte welkom bij het hoogst informatieve en kwalitatieve F.A.C.T.S. 2012-verslag, jullie gebracht door

F.A.C.T.S. 2012 ligt ondertussen achter ons. Opnieuw was het, wat deze columnist betreft, een bijzonder interessante en ongemeen leuke ervaring. Het is ook de eerste keer dat ik de bewuste keuze heb gemaakt om twee dagen naar de Expo af te zakken. Een zaterdag in het teken van mijn egoïstische zelve, en een zondag met vrouw en kinderen.

De longboxen van den Engelsman.

Op zaterdag sta ik als trouwe Early Birder reeds vroeg op mijn post. Alles is vakkundig aangeduid. De hoffelijkheid valt ook op bij de bezoekers. Iedereen gaat netjes in het rijtje aanschuiven, behalve de mensen die toevallig een kennis wat dichter bij de ingang zien. Je weet hoe dat gaat, je hebt elkaar al jaren niet meer gezien, je raakt aan de praat en blijft dan gewoon staan. Eenmaal de deuren open gaan, verdwijnt die hoffelijkheid. Van alle kanten komen mensen op de deuren toegestroomd. Na het obligatoire wachten in de binnenruimte kunnen we ons eindelijk naar binnen begeven. Sommige mensen zetten het op een lopen naar Hall 8. Wat meteen opvalt is de omvang van deze zaal. De organisatie heeft vorig jaar goed opgelet, want er is meer plaats tussen de rijen. Naar goede gewoonte zoeken we eerst de bakken van den Engelsman. Daar doet deze columnist naar eigen mening goede zaken. Je merkt ook op dat de meeste comicverzamelaars eerst naar deze verkoper komen. Mijn euforie is enigszins getemperd als de Nederlandstalige hulpverkoper opmerkt dat hij de avond voordien reeds de beste comics er heeft uitgehaald. Piet had gelijk. Ik ben toch blij enkele originele Howard The Ducks (Gerber/Colan), en een groot deel van de door collega-brainfreezer de baard van alan moore aangeraden Strike Force: Morituri, op de kop te hebben getikt. Daarna begint het rustig uitkijken als er nog wat te vinden is. Er is gelukkig nog heel wat te zien en te kopen op de beurs, dus ik sleur de trolley weer mee. Archonia heeft een zeer mooie stand, en ik was aangenaam verrast door hun Bat Signal. Na lang zoeken vind de verkoper de door mij vooraf bestelde figurine. Japan Village kan me eerlijk gezegd minder bekoren, maar het is niettemin een interessant experiment op deze beurs.

Goed gelachen bij de Game Of Thronesstand van 2Be, waar een overijverige fan het (eerlijk gezegd kaduuk) zwaard uit elkaar haalt. De fotografe van dienst heeft gelukkig een reservezwaard bij de hand. Minder goed gelachen als ik de foto zie die mijn beursgenoot van uw favoriete schrijver op de troon heeft genomen. Ook de game-industrie heeft dit jaar een groot deel afgehuurd, en trekt behoorlijk veel volk naar hun standen. Ik frons echter de wenkbrauwen bij de Syntra West-stand.

V

Tegen de middag wordt het op de beurs zo druk, en wordt het er zo warm, dat ik besluit mijn Chateau Migraine thuis te kraken.

Maar niet getreurd, op zondag staat een bezoekje met de familie gepland. Als we de Expo binnenrijden, is het even slikken als je de lange stoet wagens naar de parkeerterreinen ziet trekken. Met de zaterdag in het achterhoofd blaas je toch even wat pre-stress uit. Eenmaal in de hallen aangekomen, merk ik op dat het allemaal zeer goed meevalt. Daarna is het als ouder puur genieten als je kinderen zich amuseren met de R2‘s. Wist iemand dat er snoepjes in hun trommel zit, en dat de papa’s daar niet van mogen proeven? Mijn zonen laten zich gewillig met heel wat cosplayers fotograferen. Hun dag is gemaakt als ze met Captain America op de foto mogen. Uiteraard krijgen ze ook enkele leuke hebbedingetjes (met name een Thor– en Iron Man-helm) mee.

Ik hoor en lees reacties van bezoekers dat er minder cosplayers waren dan vroeger. Ik speculeer een antwoord: door de toenemende massa bezoekers vallen de cosplayers gewoon minder op. Waar we in vorige edities bijvoorbeeld meer het Star Wars-gevoel ervoeren, vergelijkbaar met de sfeer die Oranjesupporters tijdens een voetbalinterland brengen; leken de discipelen van George Lucas in getale verminderd. Het aantal Star Wars -gerelateerde gasten is sterk verminderd. Dit is niet langer hun feestje. Ik laat in het midden en aan jullie oordeel over of dit een positieve evolutie is. Verbazend was ook het gebrek aan meer zombies! Want als F.A.C.T.S. 2012 één thema naar voor schoof, was het deze van de levende doden. Wat dan wel opviel was de enorme hoeveelheid aan echt crappy costumes. Vermoedelijk hebben jullie ook wel die “Free Hugs“-mannen (want vrouwen dragen deze banner jammer genoeg niet) gezien.

Waar we duidelijk niet langer omheen kunnen, is merken dat we op een scharniermoment staan tussen de verzamelbeurs van vroeger en de globale entertainmentbeurs die het nu lijkt te worden. Ik merk bij mezelf op dat ik negatief sta tegenover deze grote evolutie, maar dat dit gevoel hoofdzakelijk nostalgisch sentiment is. Ik mis die relatief intieme sfeer van het ICC. Dat is niet de fout van de organisatie, want de oorzaak ligt volledig bij deze oude vent. Eigenlijk mogen we trots zijn op de organisatie, want hun beurs slaagt er ieder jaar in groter en grootser te worden. Ze zijn er ook in geslaagd een groot publiek, naast de geeks en collectors, aan te trekken. Maar ze zijn er vooral in geslaagd het nageslacht van uw schrijver warm te maken voor een nieuw bezoek volgend jaar, en daar kan ik ze enkel dankbaar voor zijn.

Uiteraard beëindig ik dit stuk met enkele atypische foto’s. Ach, het hoeven niet altijd cosplayers of fans te zijn.

Mooi verzamelstuk, met een nog mooiere prijs.

Slecht voor de tanden.

De panfluitspelers zijn gelukkig thuis gebleven.

Wauw!

Effe pinnen?

Ook dit is FACTS

Hier staan de langste rijen

Captain Bodypaint

Kendo demonstratie

Tournee generale

Covent Garden 1

Covent Garden 2

Comments

comments


Axel

 
avatar
Et alors?