9
Posted 13/09/2012 by Koerian in Columns
 
 

Uw portie chaos, jolijt en hoger inzicht #7: Continuïteit


Beste breinvriezers, ik ben Koerian. Ik zal jullie op tijd en stond voorzien van een column op deze blits flitsende site. Wie ben ik? Een student met te veel vrije tijd die sinds een dikke negen maanden zijn eerste prille stapjes in het weidse comicslandschap zet. Ik zal in deze column mijn ervaringen in, gedachten over en ideeën voor stripland neerpennen.

Continuïteit

Exact een jaar geleden werd de DC-reboot gelanceerd. De verkoopcijfers schoten de hoogte in, er werden een aantal succesvolle creatieve combinaties opgezet, nieuwe en interessante verhaallijnen en personages werden gecreëerd. Kortom, een succes dus. Maar was die hele reboot nu wel nodig?

Ja, dat was ze, de verkoopcijfers waren historisch laag en men zat creatief in een doodlopend straatje. Maar, was de reboot een oplossing hiervoor? Nee, ze schoof het probleem enkel op, ze bood uitstel van executie, niets meer.

Ik hoor jullie al zeggen: “Wat is dat probleem dat ze bij DC en in iets mindere mate hebben O alwijze Koerian?”. “Een obsessie met continuïteit,” antwoordde het orakel.

Ik presenteer: Continuïteit, het eerste deel in een ambitieuze serie waarin ik kort aanraak wat er mijns inziens creatief beter kan in de mainstreamcomic. Worden verder behandeld (onder voorbehoud): consequenties wat karakters betreft, realiteit versus semi-realiteit, vorm- en auteursrechten. Dit alles met dank aan Jonas Poppe, mijn hoogstpersoonlijke -niet homo erotische- Robin voor het aandragen van een hoop ideeën in een inspiratieloze bui.

Marvel en DC creëerden elk een universum waarin een groot aantal personages werden en nog steeds worden neergepoot. Voor een deel bepaalt dit de aantrekkingskracht van de werken van beide uitgevers. Dat elk verhaal een puzzelstukje vormt in een groter geheel geeft elk verhaal een geheel nieuwe dimensie en maakt het leuk om te zien hoe alles in elkaar past.

The Big Two zijn echter gevangenen geworden van dat gedeelde universum. Ze zijn geobsedeerd door tijdslijnen en de continuïteit van hun verhaallijnen, die ten koste van alles op een min of meer logische manier moet worden behouden. Door de veelheid aan personages en artiesten loopt dit natuurlijk gegarandeerd mis, het is onmogelijk het overzicht te bewaren en het grote aantal verhalen op elkaar af te stemmen. Het beknot ook de creativiteit van schrijvers.

In het begin is het natuurlijk fantastisch om een wereld te scheppen, maar naarmate een reeks vordert moeten schrijvers zich aan meer en meer regels, precedenten en geschiedenis van personages houden. Dit tot het keurslijf van de logica te nauw wordt en het verhaal verzandt in een opeenvolging van betekenisloos schurkenmeppen. Wanneer dit gebeurt zijn er twee mogelijkheden (indien men wil blijven vasthouden aan de continuïteit): men kan de gekste Dallas-achtige kunstgrepen toepassen op het verhaal, of men kan de hele boel weggooien en opnieuw beginnen.

Geen van beide lost echter het probleem op.

Mijns inziens moet men meer evolueren naar een structuur zoals die van de Griekse mythen en legendes of de verhalen rond Karel de Grote (zoals ze tot ons zijn gekomen, hoe ze toen werden verteld en overgeleverd is een andere zaak). Men neemt hierbij een standaardverhaal, een tijdslijn, een grondvertelling zo u wil, en dat thema kan elke schrijver dan invullen op zijn/haar eigen manier. De series van verschillende schrijvers hoeven niet op elkaar aan te sluiten, het is een soort raamvertelling, wat zou er kunnen zijn gebeurd tijdens het actieve leven van de held? Niet noodzakelijk wat er werkelijk is gebeurd.

Zoals elke jazzartiest varieert op standards, of zoals elke middeleeuwse en vroegmoderne schilder een Madonna met kind heeft gemaakt zou een schrijver dan zijn/haar verhaal modelleren op de grondvertelling. De karaktertrekken, geschiedenis en toekomst van het personage worden in het achterhoofd gehouden en men gaat aan de slag. Een  bepaalde gebeurtenis kan eventueel in het verhaal worden geplaatst om het karakter van het personage wat naar de hand van de schrijver te zetten. Bijvoorbeeld, ik zeg maar wat, Lois Lane wordt in het ziekenhuis geslagen door de mannetjes van een crimineel meesterbrein en Superman gaat er wat harder tegenaan.

Verschillende verhalen kunnen tegelijk worden uitgegeven. Men kan het misschien zelfs als een blijk of test van de kwaliteit een schrijver zien. De Superman van Brian K. Vaughan tegenover die volgens Mark Waid. Het spreekt voor zich dat schrijvers in zulk systeem meer creatieve vrijheid zouden hebben zonder dat het algemene stramien verloren gaat.

Dit werd natuurlijk al gedaan door bijvoorbeeld Frank Miller voor Daredevil en Alan Moore voor Swamp Thing, maar dan ging het ook weer om kunstgrepen of revamps en niet om aparte raamvertellingen door gevestigde waarden of supertalenten. Ook Marvel’s verschillende X-Men-series die zich op verschillende locaties afspelen dragen misschien iets van het hiervoor beschreven systeem in zich.

De magie van het gedeelde universum gaat wel wat verloren, maar wordt misschien vervangen door het kader van de oorsprongsmythe. Alleszins zullen verhalen een afgesloten, afgewerkt geheel kunnen vormen in plaats van een ellenlange soap die steeds opnieuw moet worden gereanimeerd met karikaturale kunstgrepen. Toch blijft het verhaal dus bewaard.

Problemen zijn er natuurlijk ook. Wat met auteursrechten (hierover later veel meer)? Zullen de verkoopcijfers zich zonder groot universum en exclusieve vervolgverhalen recht houden? Is een wildgroei aan Batmanvertellingen opportuun? Met andere woorden, kan of wil de lezer de kwaliteit van de rommel onderscheiden?

Wel, verkoopcijfers zijn sowieso onzeker en dalen onvermijdelijk ook wanneer er bij het huidige universumsysteem het nieuwe eraf is en de sleur weer begint. Wat de wildgroei betreft. De lezer kan nu ook de goede series van de slechte onderscheiden, waarom zouden ze dat in het nieuw voorgestelde systeem niet kunnen?

Wordt vervolgd…

Discussie over dit artikel kan vanzelfsprekend in de comments maar ook in het forum voor artikels onder de thread “Uw portie chaos, jolijt en hoger inzicht: Hier spreekt men erover”.

Comments

comments


Koerian

 
avatar