Random Article


The Expendables 2

 

 
Overzicht
 

Genre:
 
Regisseur:
 
Scenario: ,
 
Acteurs: , , , , , , , , , , , ,
 
Filmstudio:
 
Soundtrack:
 
Speelduur: 103 min
 
Taal: Engels
 
In de bioscoop vanaf: 22/08/2012
 
Score
 
 
 
 
 


User Rating
2 total ratings

 

Goed


Harde actie. De oude actiehelden van weleer samen in een film.

Minder


De humor is te weinig subtiel en te afgezaagd. Er zat meer in...


Na het succes van The Expendables kon een vervolg niet uitblijven. Sylvester Stallone bracht daarom de oude crew weer bijeen en voegde er nog wat extra spierbundels bij voor The Expendables 2.

9
Posted 23/08/2012 by

 
Full Article
 
 

Find ’em, track ’em, kill ’em…

De jaren 80. Het was een tijd van foute muziek, foute kleding, foute kapsels,… Afijn, een fout decennium dus. Ook de filmwereld spuugde geregeld een film uit die nu met gefronste wenkbrauwen onthaald wordt. Toch zijn er twee genres die tijdens die ‘donkere’ jaren 80 hoogdagen beleefden. Eén ervan is de horrorfilm. Denk bij bijvoorbeeld maar aan films als The Shining en The Thing. Het is echter vooral op gebied van actiefilms dat menig filmfan de zucht ‘ze maken ze niet meer zoals toen’ slaakt. Het waren de dagen waarin actiehelden als Sylvester Stallone, Jean-Claude Van Damme, Chuck Norris en Bruce Willis hoge toppen scheerden. Sommigen, zoals Willis en Stallone overleefden de overstap naar de 21ste eeuw. Anderen gingen in pensioen (Norris) of moesten het doen met B-films (Van Damme).

Sylvester Stallone probeerde in 2010 met The Expendables die vergane glorie terug te brengen. Het resultaat was enigszins een teleurstelling. De actie was niet overtuigend en rommelig en het verhaal was niet vermeldenswaardig. The Expendables 2 moest, zoals elke sequel, bigger, better en faster zijn. Meer explosies, meer personages, meer humor. Het resultaat is een onderhoudende film, maar één die net als zijn voorganger faalt om meer te zijn.

Barney Ross (Sylvester Stallone) en zijn groep vechtmachines doen nog steeds waarmee ze in de vorige film geëindigd zijn. Ze reizen als huurlingen de wereld rond en volbrengen in een typische explosieve stijl hun missies. Daarbij krijgen ze hulp van een nieuwe aanwinst, een sniper genaamd Bill The Kid (Liam Hemsworth). Ross krijgt een job van Mr. Church (Bruce Willis) en moet ergens in the middle of nowhere een pakje ophalen uit een neergestort vliegtuig. Hierbij worden The Expendables vergezeld door Maggie (Nan Yu). Het pakje blijkt erg gegeerd want ook Jean Vilain (Jean-Claude Van Damme) wil het in handen krijgen. Vilain toont aan Ross wie er de baas is en laat hem pakjesloos achter. The Expendables laten het hier natuurlijk niet bij en zijn uit op wraak

Het is duidelijk dat je voor het verhaal niet naar deze film moet gaan kijken. Dat hoeft ook niet. The Expendables 2 is gemaakt voor pure actie. Krijg je dat? Ja, de film opent met een knaller van een actiescène waarin het team een persoon uit een zwaar bewapende basis moet redden. Ze maken hiervoor gebruik van tanken, zware machinegeweren en een vliegtuig. Het bloed vliegt kwistig in het rond en Jet Li krijgt de kans om zijn kung-fu kunstjes te etaleren (Li doet overigens na de opening niet meer mee). De actie is ook heel wat meer gestructureerd en duidelijker dan in de vorige film. Jammer genoeg is de opening de enige scène die in de buurt komt van een wauw-gevoel. De actie in de rest van de film is entertainend maar een herkauwing. Het publiek heeft het allemaal al wel eens gezien. Het vliegtuig dat recht naar een obstructie vliegt en net ervoor nog kan optrekken, de ‘oeps, de vijand heeft een tank’-grap, enz. Het gaat er wel hard aan toe. De body count loopt op tot het inwonersaantal van een klein dorp en de slachtoffers worden niet bepaald zachtjes naar hun maker gestuurd. Zo duikt een handlanger van Vilain op het verkeerde moment op en wordt hij doorzeeft door kogels, afgevuurd door The Expendables die vlakbij klaar stonden. Het is er vaak zo over, dat het grappig is en dat is de bedoeling van een film als deze.

De makers en acteurs zien The Expendables duidelijk als één grote grap en willen dat ook laten blijken. Zo graag zelf, dat ze ermee overdrijven. Na drie verwijzingen naar The Terminator ben je de grap echt wel kotsbeu. Schwarzenegger I’m back blijven laten herhalen, blijft niet grappig. Subtiliteit is dan ook niet aan de Expendables gegeven. Chuck Norris krijgt zelfs de eer om tijdens een dialoog een Chuck Norris-mop te vertellen. Deze grap slaagt dan weer wel, maar het toont de vette-knipoog-humor van de film. Tijdens de aftiteling verschijnen alle personages nog eens met een foto op het scherm. Alvorens je hun gezicht ziet, zie je eerst een schedel (symbool van The Expendables) doorschijnen. Bij Arnold Schwarzenegger is dat geen mensenschedel maar het metalen hoofd van The Terminator. Dat is de goede humor, een subtiele insteek die het verhaal niet ophoudt.

Om de film toch ook niet één grote explosie te laten lijken, probeert men zijdelings wat verhaallijntjes in de plot te verwerken. Zo probeert Gunner, het personage van Dolph Lundgren, op zijn eigen manier Maggie te versieren en geeft zij dan weer blijk van interesse in Barney Ross. Deze verhaallijnen leiden echter nergens naartoe en houden de film compleet op. Hetzelfde kan gezegd worden over de stukjes waar info gegeven wordt om de film weer naar een volgende scène te helpen. Na de intro is er zo een ellenlang stuk, waar Church de missie uitlegt, Maggie haar intrede maakt en Bill een boompje omzaagt over zijn verleden als soldaat en de vreselijke taferelen die hij gezien heeft. De info is allemaal gebracht in gewone gesprekken en die zijn simpelweg saai. Je voelt dat het achtergrondinformatie is die snel gegeven moet worden zodat we aan de verdere actiescènes kunnen beginnen.

In een actiefilm als dit, zijn de acteerprestaties meestal van ondergeschikt belang. Ook hier is dat het geval. De meeste acteurs zijn houterig – Schwarzenegger geeft vaak de indruk dat hij er voor spek en bonen bij staat – of zijn gewoonweg slecht. Nan Yu is ongeloofwaardig en Dolph Lundgren, wel die is Dolph Lundgren. Het verschil is dat Lundgren grappig is, net door zijn manke acteerprestaties. Nan Yu is dat totaal niet. Belangrijk in een actiefilm is de slechterik. Die moet voldoende dreigend overkomen. Zeker als de ‘goeien’ bestaan uit een groep tot de tanden bewapende spierbundels, moet daar iets stevig tegenover staan. The Expendables faalde op dat gebied. Het vervolg heeft gelukkig wel zo’n bad guy. Jean-Claude Van Damme toonde in JCVD al dat hij met het ouder worden beter begint te acteren. Ook hier zet hij een mooie prestatie neer. Zijn Jean Vilain komt over als een kerel waar niet mee te sollen valt. Wat acteerprestaties betreft moet hij de film dragen. Het is dan ook spijtig dat hij zo weinig in beeld komt. Wie een spectaculair eindgevecht verwacht met enkele knappe staaltjes karate – waar Van Damme toch voor gekend is – is eraan voor de moeite. De andere personages krijgen allemaal hun momentje waarop ze eventjes een knipoog naar de camera kunnen doen of een tegenstander op spectaculaire manier kunnen uitschakelen. De film is echter zo gevuld met personages dat het echt een kluwen wordt. Onlangs verscheen het bericht dat regisseur Simon West (Con Air) voor de volgende film een vrouwelijke groep Expendables wil hebben, naast de oude cast. Less is more en in dit geval is de acteurslimiet echt wel bereikt.

The Expendables 2 is een onderhoudende actiefilm met goede en slechte momenten. De knipogen naar het publiek zijn te opvallend en de actie biedt niets nieuws onder de zon. Het blijft echter leuk om de actiehelden van weleer nog eens simpelweg bergen vijanden te zien neermaaien. Soms moet een film niet meer zijn dan dat…

 

Comments

comments


Killian

 
avatar
Schrijft sneller dan zijn schaduw. Misschien ook beter. Maar zeker sneller.


9 Comments


  1. avatar
     
    Axel

    Een artikel starten met de “foute” jaren 80, en het menen…dan lees ik zelfs al niet meer verder.




    • avatar
       
      Tom

      Fout is toch niet automatisch slecht?




      • avatar
         
        Axel

        Het is omdat ik mezelf een kind van de jaren 80 beschouw en niet begrijp waarom iedereen zegt dat die periode fout was/is. Het was fun, en deze films zijn ook fun. Geen moeilijke verhaallijnen, geen overdreven CGI, deze films zijn gewoon een throwback naar die jaren in de trend van Commando, Cobra en First Blood part II.




        • avatar
           
          Tom

          Fout is meestal ook fun ja. Mij zul je ook absoluut niets verkeerd horen zeggen over de actiefilms van de jaren 80. Hoewel ik slechts enkele jaren in dat decennium geleefd heb, ben ik toch met die films opgegroeid.




          • avatar
             

            Er worden feestjes gegeven waar ze duidelijk FOUT als leuk/fun bedoelen.
            Maar zeg nu zelf, als je de vorige eeuw bekijkt dan is de kleding stijl van de jaren 80 toch echt fout :D




          • avatar
             
            Axel

            dat was toen mode.
            je kunt hetzelfde van de 70ies zeggen.
            fout is van alle tijden.




  2. avatar
     
    stephk9

    “Het resultaat was enigszins een teleurstelling.” wait whut?




    • avatar
       
      Tom

      Natuurlijk. The expendables werd op voorhand erg gehyped maar werd over het algemeen gezien als een teleurstelling. Zowel door het grote publiek (IMDB geeft 6,5) als de recensenten (41% bij Rotten Tomatoes). Dit vervolg is een stuk beter.





Leave a Response



Gelieve een kleine rekensom te maken. * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.