2
Posted 28/07/2012 by Donnie Darko in Columns
 
 

Donnies pre-orders: aanraders voor oktober 2012 (HC/TPB)


Maandelijks maakt Donnie Darko voor Brainfreeze een selectie van interessante comics. Donnie beperkt zich tot hardcovers en trades. De single issues die de Brainfreeze Crew aanraadt, worden op een rijtje gezet in een aparte column.

Het orderformulier (pdf) van juli 2012 voor aankopen in oktober 2012 kan hier gevonden worden: Previews augustus 2012. Druk het af, vul het in, en geef het af in je lokale comicshop. Of volg gewoon de links naar de webshop van Archonia (links openen in een nieuw venster).

Dark Horse

Ondertussen ben ik terug helemaal mee met B.P.R.D. en ik zal dat vanaf nu ook blijven, want aan het begin van de Hell on Earthminireeksen merk je dat John Arcudi (Major Bummer) nog nadrukkelijker zijn stempel drukt op de titel. Ik ben enorm enthousiast over de richting die de makers uitgaan. Het enige spijtige is dat we Guy Davis (The Marquis) moeten missen, maar Tyler Crook (Petrograd) is meer dan een waardige opvolger.

Het is Buffy. Ik ben opgegroeid met Buffy. Ik noemde haar in mijn puberteit Beffy (tja,…). Dingen uit je jeugd blijf je volgen, zeker als ze goed zijn!

Het derde deel van Bryan Talbots antropomorfische, steampunk Sherlock Holmes-reeks. Talbot zouden jullie moeten kennen van The Tale of One Bad Rat, The Adventures of Luther Arkwright en Alice in Sunderland. Stuk voor stuk meesterwerken en met Grandville is het niet anders. Dat Talbot nog lang verhalen mag en kan maken, want hij schrijft en tekent het soort verhalen die je niet bepaald elke dag tegenkomt in het medium. Het is een schande dat zijn Eisnernominatie voor deze reeks niet tot de prijs zelf leidde. Talbot wordt volgens mij dan ook serieus onderschat. Lezers van Brainfreeze hebben echter smaak en doen dat dus hoegenaamd niet, toch?

De eerste bundel heb ik, ondanks de soms wisselvallige tekeningen en het bijwijlen klunzige vertelritme, erg graag gelezen. Dit heeft vooral te maken met de wereld die er in geportretteerd wordt. Soms kan een serie met gebreken leuker zijn dan een andere die perfect in elkaar zit.

Nu Star Wars: Legacy ten einde is moeten we onze John Ostrander-Jan Duursema fix ergens anders halen. Oh, kijk, Dawn of the Jedi… Komt dat even goed uit, zeg.

DC Comics

 



Moet ik hier echt nog veel woorden aan vuil maken? Velen onder jullie denken waarschijnlijk: “Die Donnie wordt gesponsord door DC, zeker?” Wel… ja, maar dat is naast de kwestie…Elke DCnU-titel die ik hier al geplaatst heb, is ook effectief aanwezig in mijn collectie. Na de eerste golf zal ik uiteraard keuzes maken, maar de eerste bundels koop ik allemaal (behalve dan die door Rob Liefeld).

In deze bundeling komt de run van Jamie Delano ten einde (2020 Visions, Outlaw Nation). Voor velen die ik ken was dat maar goed ook… Hoewel het wat gedateerd mag zijn, zoals wel vaker het geval is met Vertigotitels uit die tijd, schreef Delano vele verhalen waar nu nog naar gerefereerd wordt. Hij is en blijft dus de schrijver die John Constantine vorm en diepgang heeft gegeven.

Ryan Kelly (Demo, New York Four/Five) die een verhaal over ontvoeringen door buitenaardse wezens tekent?!? Het is een grote ommezwaai voor de begenadigde tekenaar die tot nu toe vooral gevoelige verhalen heeft verteld. Eén ding staat buiten kijf: ik koop het!

Het enige probleem dat ik heb betreft de kleuren. Niet dat die slecht zijn, maar er is iets in mij dat geen kleur bij Ryan Kelly hoeft als hij ze er niet zelf opgeschilderd heeft. Mensen die zijn art blog een beetje volgen zullen wel begrijpen wat ik bedoel. Kelly is immers een meester met waterkleuren…

IDW Publishing

In de column die mijn aanraders voor juli op een rijtje zette, werd ik helemaal nostalgisch over The Crow. Eigenlijk had ik hier dat stukje ook kunnen plakken, maar dat zou maar zielig zijn. Iets minder zielig is verwijzen naar daar en zeggen dat al die opmerkingen hier ook gelden. Goede journalistiek, daarvoor moeten jullie duidelijk niet bij mij zijn…

Het verhaal wordt opnieuw getekend door Alex Maleev (Daredevil, Scarlet).

Image

Ik heb altijd een beetje een haat-liefde relatie gehad met Brian K. Vaughan. Ik maakte geen deel uit van de cult rond Y, The Last Man (Transmetropolitan en Preacher waren zo véél beter) en was dan blijkbaar nog de enige die niets aan te merken had op Pia Guerra. Ex Machina was dan al meer mijn ding, maar daar zaten ook heel zwakke stukken in.

Ik vond het dus niet zo’n gemis toen Vaughan het comicstoneel verliet en ik werd bijgevolg ook niet compleet extatisch toen hij terugkwam (sommige mensen pisten blijkbaar in hun broek bij het horen van het nieuws). Er zijn echter twee woorden die me telkens weer alle rede doen overboord gooien: science en fiction. Meer heb ik niet nodig, echt waar. Fiona Staples (North 40) doet er ook veel aan. Dit klinkt niet erg enthousiast, ik weet het, maar ik neem gewoon een afwachtende houding aan.

Onafhankelijke uitgevers

Garth Ennis die terugkeert naar het Crossed-universum. Ik kniel en kus de grond en hoop niet verrast te worden, uit welke richting dan ook, terwijl ik dit doe.

Niemand luistert naar mij als ik iets aanraad. Ik probeer niet depressief te worden. Het lukt net…

Koop Scott Pilgrim en zeg me dat je er van houdt. Zeg me dat je een altaar ter ere van Bryan Lee O’Malley zal oprichten. Zeg me dat er niets beter bestaat en dat je vanaf nu zal luisteren als ik een reeks aanprijs. Zeg me dat ik eindelijk de volgelingen heb die ik verdien…

In de titel staan er geen fouten, het is inderdaad 21st Century Boys. Het betreft eigenlijk het verdere verloop van het verhaal dat verteld werd in de 22 volumes van 20th Century Boys. Een beetje bizar om dat onder een andere titel uit te brengen, des te meer omdat er maar 2 volumes van zijn. Ach, wat maakt het uit? 20th Century Boys is een dijk van een manga die iedereen moet hebben. De uitgaven door Viz zijn dan nog eens erg verzorgd, stevige kaften en een iets groter formaat dan normaal bij manga.

  • NAUSICAA O/T VALLEY O/T WIND BOX SET (Viz)

Er is een mooie jongedame op mijn werk die Nausikaa heet. De nerd in mij dacht uiteraard in eerste instantie aan de reeks die ik hier wil aanprijzen, maar ik denk dat ze eerder genoemd is naar het personage uit de Odyssee van Homerus…

Hoe het ook zij, iedereen kent deze manga wel al was het maar van zijn verfilming. Hayao Miyazaki is sinds Spirited Away een gekende naam geworden alhoewel hij daarvoor ook al een heel resem uiterst waardevolle animatiefilms heeft gemaakt. Als het over zijn films gaat dan worden die altijd vergeleken met deze van Pixar. De vergelijking is in dit geval erg denigrerend, want er zit meer verbeeldingskracht en magie in 1 minuut van een Miyazaki-film dan in een volledige Pixar-productie. Daarmee zeg ik niet dat Pixar bucht produceert, maar dat Miyazaki nog een trapje hoger staat (alhoewel hij ook films gemaakt heeft die me niet lagen). Bovendien hebben die Japanners door dat animatiefilm niet noodzakelijk gelijk hoeft te staan met kinderfilm.

Comments

comments


Donnie Darko

 
avatar
Grr. Arghh!