2
Posted 04/06/2012 by de baard van alan moore in Comics
 
 

Review: Peter Panzerfaust #4

“To fully understand Paris, you must know what happened on the farm.”

Na al de actie van de vorige issues is het tijd voor een stukje bezinning in Peter Panzerfaust #4. Peter, Wendy en de jongens rijden met hun truck richting het platteland. Daar vinden ze een boerderij die werd achtergelaten door de oorspronkelijke bewoners. De groep neemt er haar intrede en besluit om er hun thuisbasis van te maken.

Er breekt een rustige tijd aan waarin ze even tot zichzelf kunnen komen. We worden getrakteerd op beelden vol gezelligheid en jolijt. De makers van deze comic nemen hierbij de tijd om een aantal personages verder uit te diepen. Het gaat nu vooral om Tootles en Wendy Darling ,die zich in vorige issue bij de groep voegde. Er wordt nu voor het eerst ook concreet verwezen naar Peter Pan. Al is dat in dit geval louter beeldspraak.

Natuurlijk kan de paradijselijke tijd niet al te lang duren. Want op een zomeravond bevindt de boerderij zich plots middenin de linie tussen Duitse en Franse troepen. De cliffhanger van deze issue zorgt ervoor dat vanaf volgende maand alles meteen een heel stuk serieuzer zal worden.

De voorbije maanden heb ik pogingen gedaan om me genuanceerd uit te laten over het werk van tekenaar Tyler Jenkins (Proof). Maar het is gewoon te wisselvallig. Ook in deze issue is het toch weer ondermaats. Het voordeel van een verhaal dat is gesitueerd op het platteland is natuurlijk de zee aan open ruimte. Dan heb je meteen een excuus om geen  achtergronden te tekenen. Mijn tweede probleem is dat bijna al zijn mannen op elkaar lijken. Tot mijn grote ergernis moest ik een paar keer goed kijken om te zien wie nu wie was. Heel vervelend.

Het verhaal weet tot nu toe te boeien. Met deze issue bouwt Kurtis Wiebe (Grim Leaper, Debris) een rustpuntje in. Hoewel het goed is dat hij de tijd neemt om wat belangrijke personen door te lichten is het wel jammer dat hij ze zo beperkt houdt. De focus ligt voornamelijk op Peter,Tootles en Wendy. Waarbij je nog op kunt merken dat Tootles’ rol in het verhaal zelf heel beperkt is. Hij is de voice-over in deze comic, maar dat doet hij wel vanuit een rusthuis. Als ik mezelf beperk tot het verhaal dan wil ik dit nog even volgen. Maar bij meer tegenslagen ga ik dit toch links laten liggen…

 

 

Comments

comments


de baard van alan moore

 
avatar