1
Posted 31/05/2012 by Arno in Comics
 
 

50 jaar The Incredible Hulk! (Deel 3)

De HulkMarvels “strongest one there is” bestaat deze maand 50 jaar en dat moet gevierd worden. Hier bij Brainfreeze zetten we gedurende de hele maand mei de groene (soms grijze) gigant in de spotlight met enkele specials en reviews om het personage een smashing verjaardag te schenken. Terwijl collega Alterrock jullie dagelijks voorzag van reviews omtrent de grote verhaallijnen Planet Hulk (2006) en World War Hulk (2007), zal ik jullie meenemen in de inmiddels 50-jarige geschiedenis van de Jolly Green Giant en diens verschillende incarnaties in comics, films en tv!

In het eerste deel zagen we de geboorte van de Hulk en zijn evolutie doorheen de jaren 60 en 70. Deel twee stond dan weer voornamelijk in het teken van de jaren 80 en 90. We sluiten de maand af met dit derde en laatste deel, waarin we de afgelopen 15 jaar van de Hulk zijn gesmash bekijken, en even vooruitblikken naar zijn toekomst!

De “dood” van Betty Ross en exit Peter David

In 1997 kreeg Betty Ross, dochter van generaal Thunderbolt Ross en inmiddels de vrouw van Bruce Banner / Hulk, te horen dat ze stervende was. Vermoedelijk dankzij haar jarenlange blootstelling aan de gammastraling van haar man. Betty liet uiteindelijk het leven in The Incredible Hulk #466 (1998). Na 12 jaar lang de avonturen van de groene gigant te hebben geschreven, hield ook Peter David er mee op. The Incredible Hulk #467 (1998), dat zogezegd tien jaar na de dood van Betty plaatsvond, werd zijn laatste. Hierin werd een verouderde Rick Jones geïnterviewd door een freelance schrijver genaamd Peter (toevallig) over de gebeurtenissen die plaatsvonden na de dood van Betty en de toekomst van de Hulk zoals David deze zelf zag.

Uiteraard betekende het einde van Peter David zijn run niet het einde van The Incredible Hulk-reeks. Joe Casey (Action Comics) nam de reeks over en maakte meteen duidelijk dat het levenloze lichaam van Betty nog in een soort stasisslaap werd gehouden door haar vader. Uiteindelijk bleek ook niet de Hulk, maar zijn aartsvijand Emil Blonsky, alias The Abomination, verantwoordelijk te zijn voor haar dood. Blonsky vergiftigde Betty namelijk met een geconcentreerde dosis van zijn eigen (door gammastralen besmette) bloed. De run van Casey kwam echter al spoedig tot een einde. The Incredible Hulk volume 2 eindigde met deel #474 (1999) en kreeg een nieuwe start met de release van Hulk #1 (1999), al keerde de reeks wel terug naar de titel The Incredible Hulk vanaf issue #12 (2000).

In het nieuwe volume van Hulk/The Incredible Hulk keerde de Savage-incarnatie van de Hulk terug. John Byrne (Fantastic Four) keerde ook eventjes terug tot de reeks als schrijver, samen met tekenaar Ron Garney (Captain America). Vanaf deel 12 nam echter schrijver Paul Jenkins (Mythos) de teugels over (met onder meer de legendarische Sal Buscema als inkter). Hij stelde ons voor aan een nieuwe antagonist: generaal John Ryker. Nadat deze de Hulk gevangen nam en brutaal folterde, werd er meteen ook een nieuw soort Hulk in de psyche van Bruce Banner ontdekt die gelukkig net niet werd vrijgelaten: Devil Hulk, dewelke voortkwam uit Banners diepste haatgevoelens, alsook sadistische en moordzuchtige neigingen (The Incredible Hulk #12-20, 2000). De Hulk zou, mits een tikkeltje manipulatie door generaal Ross, eindelijk ook zijn wraak nemen op de moordenaar van zijn vrouw in een werkelijk epische clash met de Abomination in The Incredible Hulk #24-25 (2001).

Gedurende deze periode herenigde de Hulk zich tijdelijk met zijn voormalige teammaats in The Defenders en werd er bij Bruce Banner Amyotrofe Laterale Sclerose (ALS) vastgesteld, een neurologische ziekte waardoor verlamming met uiteindelijk de dood tot gevolg optreedt. Uiteindelijk zou hij hier wel van verlost worden door een ingreep van zijn oude vriendin Angela Lipscombe, Reed Richards van de Fantastic Four, en Scott Lang alias Ant-Man. Bij Bruce werd hier, op aanraden van zijn aartsvijand The Leader, namelijk het DNA ingeplant van zijn overleden vader Brian Banner, waardoor hij enigszins vrede sloot met de nare herinneringen die hij als kind aan hem overhield (The Incredible Hulk #32, 2001).

Eeuwig onderweg…

In het nieuwe millennium werden er enkele “realistischere” verhalen rond de Hulk geschreven met een meer volwassen toon. Centraal hierin stond de massale vernieling die een wezen als de Hulk kon teweegbrengen. Hoewel er in het reguliere Marvel-universum steeds op wordt gehamerd dat er zelden of nooit iemand omkwam bij één van de groene gigant zijn vernielingstochten, lieten minireeksen als Startling Stories: Banner (2001, door Brian Azzarello en Richard Corben) en The Ultimates (2002-04, de Ultimate Marvel-versie van de Avengers door Mark Millar en Bryan Hitch) de ware aard zien van een Hulk-out. Vooral de Ultimate Marvel-versie van de Hulk werd aanvankelijk voorgesteld als een losgeslagen monster dat zelfs kannibalistische neigingen vertoonde. De Hulk werd in deze verhalen ook voorgesteld als het overlevingsinstinct van Bruce Banner. Terwijl Bruce meermaals zelfmoord probeerde te plegen, liet de Hulk hem dit nooit toe…

Ultimate Hulk was ook in staat om dit te doen met Ultimate Wolverine

 

The Incredible Hulk-soloreeks werd overgenomen vanaf deel #34 (2002) door Bruce Jones (Deadman), die de schijnbare dood van een negenjarig jongetje bij één van Banners transformaties als startpunt nam voor een epische, intrigerende, maar ook vrij ingewikkelde run. Jones werd hier bijgestaan door tekenaars als John Romita, Jr. (Uncanny X-Men) en Mike Deodato (Thunderbolts). Hij maakte van Banner alweer een vluchteling, die achternagezeten werd door de mysterieuze organisatie genaamd Home Base, maar hierbij geholpen werd door de even mysterieuze “Mr. Blue“. De lange trektocht van Bruce Banner brengt hem in contact met verschillende agenten van Home Base, waaronder Nadia Blonsky (de ex-vrouw van de Abomination). Uiteindelijk bleek de organisatie onder leiding te staan van niemand minder dan, jawel, The Leader, die tevergeefs zijn brein in het lichaam van de Hulk wou plaatsen (The Incredible Hulk #76, 2004). De ware identiteit van “Mr. Blue” werd dan weer onthuld als een uit de dood teruggekeerde Betty Ross. Of toch niet? Want na het vertrek van Bruce Jones keerde Peter David tijdelijk terug naar de reeks en stelde zowat de hele run van zijn voorganger in vraag. Alweer trad de Hulk in conflict met de mystieke Nightmare, die schijnbaar toch een heel groot deel van zijn voorgaande avonturen heeft gemanipuleerd. Hoeveel er nog van Bruce Jones zijn run overschiet is onduidelijk, maar duidelijk is wel dat de schijnbaar teruggekeerde Betty Ross hierin niets meer dan een hallucinatie was (The Incredible Hulk #77-81, 2005).

Hulk en Caiera

Hulk versus de wereld(en)

Na een korte realiteitsmanipulatie in het event House of M (2005), waarin de Hulk tijdelijk met een stam Aboriginals in de Australische Outback woonde, verkreeg de groene gigant een nieuwe, trouwe sidekick met Amadeus Cho, een jong maar arrogant genie. Cho werd gecreëerd door schrijver Greg Pak (Phoenix: Endsong), die de groene gigant vanaf The Incredible Hulk #92 (2006) in één van zijn grootste saga’s ooit stortte: Planet Hulk. Na een zoveelste vernielingstocht werd Bruce Banner door de Illuminati, een clandestiene groep superhelden bestaande uit onder meer Mr. Fantastic, Iron Man, Black Bolt en Dr. Strange, verbannen naar een vreedzame, onbewoonde planeet. Uiteindelijk kwam hij echter ongewild terecht op een barbaarse planeet genaamd Sakaar. Hier onderging de Hulk simpelweg gesteld een kosmische versie van de film Gladiator (2000). Hij werd verkocht als slaaf, groeide uit tot een geliefde gladiator en held van het volk, waarna hij het regime van de tirannieke Red King omverwierp. Hij vond nieuwe strijdmakkers in zijn voormalige medeslaven (de Warbound) en zelfs een nieuwe grote liefde bij Caiera, een geduchte krijgster en één van de Oldstrong  (The Incredible Hulk #92-105, 2006-07). Planet Hulk werd overigens ook geadapteerd tot een animatiefilm in 2009.

De Hulk, nu de Green King, leek samen met de hoogzwangere Caiera eindelijk gelukkig te zijn op Sakaar, toen het noodlot toesloeg. De kern van het schip waarmee op de planeet arriveerde ontplofte, waardoor haast de ganse hoofdstad van de kaart werd geveegd. Ook Caiera overleefde de explosie niet. De Hulk, nu kwader dan ooit, geeft de Illuminati de schuld en keert met zijn Warbound terug naar de aarde. In het event World War Hulk (2007) maakt hij Manhattan met de grond gelijk en korte metten met zowat iedere superheld die Marvel te bieden heeft. Uiteindelijk blijkt dat niet de Illuminati, maar Miek (één van de Warbound), verantwoordelijk was voor de explosie op Sakaar. Een verslagen Bruce Banner geeft zich hierna over aan S.H.I.E.L.D., terwijl de Warbound later nog in conflict treden met zijn (alweer!) uit de dood teruggekeerde vijand The Leader.

Hulk en de Warbound in World War Hulk

The Incredible Hulks!

Na World War Hulk werd The Incredible Hulk-reeks vanaf issue #113 (2008) omgevormd tot The Incredible Hercules, met de Griekse halfgod en Amadeus Cho in de hoofdrollen. Een nieuwe serie door Jeph Loeb (Hulk: Gray) en Ed McGuinness (Superman/Batman) verscheen wel in 2008, dewelke simpelweg Hulk werd getiteld en ons voorstelde aan een mysterieuze nieuwe rode Hulk. Deze Red Hulk werd voorgesteld als een supersterke gigant, maar eveneens een tactisch genie die al verantwoordelijk bleek te zijn voor de dood van de Wendigo en Abomination, twee van de oorspronkelijke Hulk zijn vijanden. Pas in Hulk #23 (2011) komen we de ware identiteit van de Red Hulk te weten: het is niemand minder dan generaal Thunderbolt Ross, die zijn eigen dood in scène heeft gezet en nu zelf is getransformeerd in datgene dat ie al die jaren van zijn leven heeft achtervolgd (en nee, wij weten ook niet waar zijn snor gebleven is).

In superheldencomics is het natuurlijk niet al te vreemd dat leden van één of andere held zijn supporting cast tijdelijk ook superkrachten krijgen of zelfs getransformeerd worden tot allerlei monsters, maar de laatste jaren aan Hulk-comics moeten toch wel de kroon spannen. Na de She-Hulk (Jennifer Walters) uit 1980 en de Red Hulk (Thunderbolt Ross) uit 2008 maakten we uiteraard ook kennis met een Red She-Hulk (Hulk #15, 2009). Haar ware identiteit bleek Betty Ross te zijn. Zij keerde uit de dood terug en onderging hetzelfde transformatieproces als haar vader. Betty werd eerder al weleens getransformeerd tot de rondvliegende Harpy (The Incredible Hulk #168-169, 1973), maar haar nieuwe rol als de Red She-Hulk lijkt iets permanenter te zijn. Gelijkaardig is de situatie van Rick Jones. De eerste sidekick en beste vriend van de Hulk is ook geen vreemde tot Hulkachtige transformaties, en loopt vandaag de dag rond als A-Bomb, een nieuwe versie van de Abomination (Hulk #1, 2008). Zijn vrouw Marlo wordt dan weer getransformeerd tot de nieuwe versie van de Harpy.

De Hulk zijn familie wordt in deze periode nog meer uitgebreid met de revelatie dat zijn ongeboren kind met Caiera de explosie op Sakaar heeft overleefd! (gezonde groene genen, en zo). De zeer snel opgroeiende Skaar, Son of Hulk, verkrijgt in 2008 ook zijn eigen gelijknamige reeks, dewelke het best kan omschreven worden als Hulk meets Conan the Barbarian tot het personage naar de aarde trekt om zijn vader te ontmoeten. Uiteindelijk blijkt Skaar ook nog een tweelingbroer te hebben genaamd Hiro-Kala (Skaar: Son of Hulk #2, 2008). Terwijl Skaar ook een portie Old Power van zijn moeder heeft geërfd, maar meer de aard heeft naar zijn vader, heeft Hiro-Kala eerder de mystieke Oldstrong-krachten van zijn moeder Caiera geërfd. De zeer sterk aangroeiende Hulkfamilie wordt uiteindelijk nog compleet gemaakt met de aankomst van Lyra, een nieuwe She-Hulk (Hulk: Raging Thunder #1, 2008). Zij is afkomstig van een alternatieve toekomstige tijdslijn, waarin ze de dochter is van de Hulk en de superheldin Thundra.

De recente transformaties van Thunderbolt Ross, Betty Ross, Rick Jones en Marlo Chandler-Jones blijken echter geen toeval te zijn, want allen werden ze mogelijk gemaakt door de Intelligencia (Fall of the Hulks: Alpha #1, 2009). Dit is een clandestiene groep superschurken die allen uitblinken door hun geniale intellect. Tot hun ledenaantal behoren onder meer Wizard, The Leader, Red Ghost, Mad Thinker en MODOK. Doctor Leonard Samson, de supersterkte ex-psychiater van Bruce Banner die recentelijk zelf werd vastgesteld met een gespleten persoonlijkheidsstoornis (waaronder één als villain), blijkt aanvankelijk ook met hen samen te werken. Het epische gevecht tussen de familie Hulks en de Intelligencia vond plaats in de events Fall of the Hulks en World War Hulks (2010). (In dit laatste ging het zelfs zo ver dat tijdelijk zelfs de Avengers tot Hulks werden omgevormd, zie de miniserie Hulked Out Heroes).

De Intelligencia versus de familie Hulk

De reeks The Incredible Hulk keerde in 2009 terug met het 600ste deel, maar werd na de grote strijd tegen de Intelligencia omgevormd tot Incredible Hulks (issue #612, 2010). De Hulkfamilie kreeg hierin te maken met onder meer de komst van Hiro-Kala alsook de terugkeer van de Chaos King in Chaos War (2010-2011). Incredible Hulks #635 uit 2011 werd echter het laatste nummer van de reeks, en vele Hulks gingen hierna hun eigen weg. De Red Hulk werd een nieuw lid van de Avengers, Skaar trok naar het Savage Land en maakt vandaag de dag deel uit van de nieuwe Dark Avengers, terwijl Red She-Hulk de Defenders vervoegde. Bruce Banner/de Hulk zelf werd tijdens het event Fear Itself (2011) even gemanipuleerd als een Worthy van The Serpent en getransformeerd tot Nul, Breaker of Worlds, maar sloeg erin om de spreuk te verbreken en zijn huwelijk met Betty Ross tijdelijk nieuw leven in te blazen.

Hulk smash Hollywood!

In 2003 verscheen de groene gigant voor het eerst op het grote scherm in de film Hulk, geregisseerd door Ang Lee (Crouching Tiger, Hidden Dragon). Eric Bana (Troy) nam de rol van Bruce Banner op zich, terwijl de Hulk zelf werd weergegeven door CGI. Het verhaal vertelde de oorsprong van de groene gigant en zijn eerste conflicten met Thunderbolt Ross en het Amerikaanse leger, en enorm veel aandacht werd besteed aan de relatie tussen Bruce Banner en zijn vader Brian. Hoewel de film een licht financieel succes kon worden genoemd, was distributeur Universal Pictures toch niet overweldigend blij met het resultaat aan de kassa. Ook kritisch gezien verdeelde Hulk de fans. Ang Lee’s beslissing om de Hulk groter te maken naarmate hij kwader werd leidde tot enkele zeer vreemde shots, terwijl ook de regisseur zijn bedoeling om voornamelijk een klassieke monsterfilm te maken niet zozeer strookte met een superheld als de Hulk.

De filmfranchise kreeg een reboot in 2008 met The Incredible Hulk, geregisseerd door Louis Leterrier (Clash of the Titans) met Edward Norton (Fight Club) in de hoofdrol. Deze film speelde zich af in het Marvel-filmuniversum, liet zich voornamelijk inspireren door de run van Bruce Jones in de comics en de tv-serie uit de jaren 70-80, en bevatte een hoop meer actie (waaronder een epische clash tussen de Hulk en de Abomination). Oplettende fans kregen ook de transformatie van Dr. Samuel Sterns naar The Leader te zien. De CGI-Hulk zag er ditmaal al een pak beter uit en bleef tenminste op een constante grootte. Niemand minder dan Lou Ferrigno zorgde overigens voor de stem van het personage.

Hoewel een sequel voor de film uitbleef, keerde de Hulk terug naar het Marvel-filmuniversum in The Avengers (2012), met Mark Ruffalo (The Last Castle) als Bruce Banner in een regie van Joss Whedon (Buffy the Vampire Slayer). Deze versie van de Hulk werd zowat de breakout star in Marvels huidige miljardenblockbuster en — zeker voor de Hulkfans onder ons — werkelijk de allerbeste (alsook meest comicsgetrouwe) filmversie van het personage tot hiertoe. Dankzij de Hulk zijn verheven status sinds The Avengers, is er nu al sprake van een nieuwe solofilm. Acteur Mark Ruffalo staat alvast onder contract om het personage nog een zestal keer te vertolken…

De toekomst van de Jolly Green Giant

De komende jaren beloven groots te worden voor ‘ol greenskin, want na zijn verovering van het grote scherm lijkt ook opnieuw het kleine scherm aan de beurt. Een nieuwe tv-serie rond de Hulk is in de maak voor ABC, met Guillermo Del Toro (Hellboy I en II) als producer. In 2013 zal er eindelijk ook nog eens een nieuwe animatieserie rond de groene gigant te zien zijn: Hulk and the Agents of SMASH. Deze reeks zal worden geschreven door Paul Dini (Ultimate Spider-Man) en niet alleen de Hulk, maar zijn ganse uitgebreide familie, in de hoofdrollen zien. Hulk and the Agents of SMASH zal de vierde animatieserie rond de Hulk worden, na zijn segmenten in The Marvel Super Heroes (1966), de 13-delige The Incredible Hulk (1982-83) en de twee seizoenen tellende The Incredible Hulk-animatiereeks uit 1996-97. Terwijl deze laatste één van de donkerste Marvel-animatiereeksen ooit was, wordt er voor Hulk and the Agents of SMASH een veel lichtere toon verwacht.

In de comics ging er recentelijk ook alweer een nieuwe Hulk-reeks van start. De nieuwste The Incredible Hulk werd geschreven door Jason Aaron (Wolverine) met tekenaars als Marc Silvestri (Witchblade) en Whilce Portacio (Uncanny X-Men). Na de gebeurtenissen van Fear Itself zien we Bruce Banner en de Hulk alweer van elkaar gescheiden leven, ditmaal door het toedoen van Doctor Doom. Nu was het echter de Hulk die als de stem der rede werd opgedreven, terwijl Bruce Banner zich als een klassieke krankzinnige wetenschapper gedroeg (compleet met een eigen eiland waarop hij allerlei experimenten vervulde). Zoals al meermaals is gebleken, kunnen beide heren uiteindelijk toch niet zonder elkaar. Op het einde van de eerste verhaallijn blijkt Banners lichaam af te sterven na blootstelling aan een nieuwe door hem gebouwde gammabom, maar de psyche van de huidig “krankzinnige” wetenschapper lijkt wel terug samengevoegd te worden met de Hulk (The Incredible Hulk #77.1, 2012). De volgende verhaallijn heet Stay Angry en zal de Hulk in een situatie storten waar hij boos moet blijven om de controle te behouden. Denk de film Crank (2006) maar dan met een immer conflicten opzoekende groene gigant in de hoofdrol.

Hiermee komt onze reis doorheen 50 jaar The Incredible Hulk tot een einde. We hopen dat jullie van de reviews en specials genoten hebben en samen met ons de groene gigant nog eenmaal een gelukkige verjaardag wensen. Gelukkige verjaardag Hulk, en op naar de volgende 50! Om af te sluiten hebben we nog even enkele must-reads op een rijtje gezet.

Aanraders

Op de laatste issues van Peter David na, zijn zowat alle aangehaalde verhaallijnen uit deze periode beschikbaar in trade paperbacks en hardcovers. Het gehele derde volume van The Incredible Hulk werd verzameld in verschillende trades: The Incredible Hulk by John Byrne & Ron Garney (#1-11), de run van Paul Jenkins in The Incredible Hulk: Dogs of War (#12-20) en The Incredible Hulk: Past Perfect (#21-33), alsook de ganse run van Bruce Jones, beginnende met The Return of the Monster (#34-39). Beginnen met de afgelopen jaren aan Hulk-verhalen kan best vanaf Prelude to Planet Hulk (#88-91), dwars doorheen de Planet Hulk– en World War Hulk-verhaallijnen. Fall of the Hulks en World War Hulks spelen zich voornamelijk af in de reeksen Hulk (met de Red Hulk in de hoofdrol) en de vanaf issue #600 hervatte The Incredible Hulk (met Bruce Banner en Skaar). Incredible Hulks telt dan weer een viertal trades (Dark Son, Chaos War, Planet Savage en Heart of the Monster) alvorens de nieuwste The Incredible Hulk-reeks van start gaat met The Incredible Hulk by Jason Aaron volume 1 (#1-7).

Voor de Hulk zijn ook enkele aangename greatest hits (of smashes)-bundelingen verkrijgbaar. Hulk vs The Marvel Universe levert zo een overzicht van de groene gigant zijn grootste gevechten met zijn medesuperhelden, terwijl Beauty & the Behemoth de tragische romance tussen Bruce Banner en Betty Ross doorheen de jaren bekijkt. Een ten zeerste aan te raden (doch redelijk zware) minireeks uit deze periode is dan weer Startling Stories: Banner door Brian Azzarello en Richard Corben. Voor al diegenen die zich afvragen waar die monoloog van Bruce Banner uit The Avengers over zijn geprobeerde zelfmoord met de kogel vandaan kwam: hierin gebeurt het!

Op misschien die twee ontroerende laatste issues van Peter David na, is waarschijnlijk Planet Hulk het beste en meest epische Hulk-verhaal uit deze periode. Maar als een op zich staande must-read opteer ik dan voor Hulk: Gray uit 2003-04. Deze zesdelige minireeks hervertelt de eerste dagen van de Hulk in een modern jasje. Het creatieve team van dienst bestaat uit niemand minder dan Jeph Loeb en Tim Sale, die ook al Batman: The Long Halloween, Dark Victory, Daredevil: Yellow en Spider-Man: Blue op hun palmares hebben staan. In deze reeks staat ook de romance tussen Bruce en Betty centraal en één welbepaalde scène in een grot werd eveneens gebruikt in The Incredible Hulk-film uit 2008. Hulk: Gray is beschikbaar bij…

Comments

comments


Arno

 
avatar
I'm not locked in here with you. You're locked in here with me.