2
Posted 29/05/2012 by Yann in Comics
 
 

Justice League Dark #9

“Now then… Aren’t you all glad you agreed to come with me?”

Justice League Dark — zeg maar: een versie van de Justice League bestaande uit magisch begaafde helden tegen wil en dank – had, onder de pen van Peter Milligan, potentieel. Veel potentieel. Daarover waren Arno en ik het in ieder geval eens. En de reeks bleef potentieel tonen. Zes nummers lang. Maar om één of andere reden kwam het er maar niet uit. Niet de reeks tot nu toe slecht was, maar er ontbrak iets… Daarna kwam de cross-over met I, Vampire, die ik links heb laten liggen, want allemachtig, heb ik het even gehad met vampieren. Deze maand neemt Jeff Lemire (de bejubelde schrijver van Animal Man) over van Milligan. Een nieuw verhaal begint. Kan Lemire voor vuurwerk zorgen?

De cover belooft ons: “New Members! New Threats!” Lemire verspilt geen tijd, maar voldoet meteen aan die belofte en (her)introduceert op de eerste bladzijde de magiër Felix Faust, die in het Amazonewoud, nabij de grens tussen Peru en Brazilië, een sekte leidt die weldra de wereld wil overnemen (wat anders?). En ze hebben John Constantine weten te vangen. JC lijkt echter heel erg op zijn gemak te zijn. Hij heeft namelijk zijn vriendjes meegebracht. De eerste die in actie schiet is het nieuwe teamlid Black Orchid, op de voet gevolgd door de rest van de groep, die ten tonele verschijnen op magisch bevel van Zatanna (“Emoceb elbisiv!”). Constantine steekt rustig een sigaretje op en vertelt ons ondertussen wie de leden van het team zijn.

Vanaf deze maand bestaat het team uit vijf leden: Constantine, Zatanna, Deadman (alle drie leden van de originele line-up), de vampier Andrew Bennett, en de voorgenoemde Black Orchid: een shapeshifter, veel meer kan Constantine ons nog niet vertellen. “Maar dat komt wel,” verzekert hij. Ze lijkt in ieder geval ook behoorlijk sterk te zijn en deelt een stevig paar meppen uit.

So far, so good. Het is een klassieke set-up, maar ik klaag niet: meer dan vijf pagina’s neemt het niet in beslag, en ze lezen lekker weg dankzij de vlotte dialogen. Tijd voor een flashback, zodat we weten hoe onze helden hier zijn terechtgekomen.

Blijkt dat Constantine gerekruteerd is door Steve Trevor, die werkt voor het geheime overheidsteam A.R.G.U.S. Ze hadden een agent uitgestuurd om de sekte van Faust te infiltreren, maar daar schijnt wat misgelopen te zijn. Faust is bovendien in het bezit gekomen van een immens krachtig magisch artefact. En dus hebben ze een team nodig dat wat ervaring heeft met magie. In ruil voor zijn medewerking, belooft Steve Constantine wat tijd om rond te neuzen in The Black Room, een topgeheime opslagplaats voor magische objecten, waaronder wellicht ook de hoed van Giovanni Zatara, Zatanna’s vader. Black Orchid wordt mee op pad gezonden om het team in de gaten te houden.

Terug naar de jungle, waar onze protagonisten er na een gevecht met Faust en zijn troepen achter komen wat het mystieke object was dat Faust in handen had weten te krijgen: de Eerste Tesseract (da’s ook toevallig!), de achtdimensionele (het is magie, geen wiskunde!) kaart naar de bronnen van alle magie in het DC-universum. Jeetje!

Justice League Dark #9 voelt echt aan als een nieuw begin voor deze reeks. Jeff Lemire doet stap voor stap alles wat je van zo’n nummer mag verwachten: een groepje helden die eigenlijk liever thuis waren gebleven wordt bij elkaar gebracht om de booswicht van de maand te verslaan, en er worden plotelementen opgezet voor het verdere verloop van de reeks. Het is allerminst opzienbarend, maar het is zonder meer goed gebracht, met leuke dialogen, een streepje intrige, en geloofwaardige motivaties voor de personages. (Al vraag ik me wel af hoe ze Deadman uiteindelijk mee gekregen hebben. Hij had vast gewoon niets beters te doen. Als dit personage maar geen blok aan het been van Lemire wordt.)

Het tekenwerk van Mikel Janin ziet er, vooral dankzij de schilderachtige inkleuring van Ulises Arreola, nog steeds fantastisch uit. Hier en daar laat hij een steekje vallen, en zien de gelaatsuitdrukkingen er komisch overdreven uit. Dat probleem hangt ook een beetje samen met het gebrek aan dynamiek op sommige plaatsen. Gelukkig weet hij dit enigszins te compenseren met interessante lay-outs. Het valt ook niet te ontkennen dat Janin en Arreola prima lugubere tafereeltjes neerzetten: Felix Faust ziet er bijvoorbeeld lekker griezelig uit.

Het negende nummer van Justice League Dark is, kortom, gewoon goed. Jeff Lemire levert vakwerk, Mikel Janin levert mooie plaatjes, met hier en daar een minpuntje. Ik durf dit geen verplichte kost te noemen, maar verandering van spijs doet eten, dus ik ben toch benieuwd naar de volgende gang.

Justice League Dark #9 (Exclusive Preview – USA Today)

Comments

comments


Yann

 
avatar
Eindredacteur, recensent en nieuwsposter Popcultuurliefhebber in het algemeen en comiclezer in 't bijzonder