3
Posted 29/05/2012 by Arno in Comics
 
 

50 jaar The Incredible Hulk! (Deel 2)

De Hulk, Marvel‘s “strongest one there is” bestaat deze maand 50 jaar en dat moet gevierd worden. Hier bij Brainfreeze zetten we gedurende de hele maand mei de groene (soms grijze) gigant in de spotlight met enkele specials en reviews om het personage een smashing verjaardag te schenken. Terwijl collega Alterrock jullie dagelijks voorzag van reviews omtrent de grote verhaallijnen Planet Hulk (2006) en World War Hulk (2007), zal ik jullie meenemen in de inmiddels 50-jarige geschiedenis van de Jolly Green Giant en diens verschillende incarnaties in comics, films en tv! In het eerste deel zagen we de geboorte van de Hulk en zijn evolutie doorheen de jaren 60 en 70. Vandaag pikken we de draad weer op in de late jaren 70 en doorheen de jaren 80 en 90!

Don’t make me angry…

Doorheen de jaren 60 werd de Hulk één van Marvel’s bekendste personages, waar hij vooral een snaar wist te raken bij universiteitsstudenten als een anti-establishment held. De groene gigant zou echter vanaf het einde van de jaren 70 pas echt uitgroeien tot een popcultureel fenomeen dankzij de tv-show The Incredible Hulk op CBS, dewelke in première ging in 1977. De serie zag Dr. David Banner (de producers wilden namelijk geen allitererende namen zoals in de comics en de naam Bruce klonk schijnbaar ook iets te “nichterig” voor onze held) op de vlucht slaan na een laboratoriumexperiment dat hem in de Hulk veranderde. Banner, gespeeld door acteur Bill Bixby, trok hier van plaats tot plaats en hielp mensen waar hij kon terwijl hij tegelijkertijd zijn onderzoek met gammastraling verderzette en zijn groene alter ego onder controle probeerde te houden. Ook moest hij zien te ontlopen aan de Amerikaanse autoriteiten en Jack McGee (een rol van Jack Colvin), een reporter voor de National Register. De Hulk zelf werd gespeeld door de welbekende Lou Ferrigno, die later ook in de Hollywoodfilms Hulk (2003) en The Incredible Hulk (2008) een cameo zou maken. In deze laatste film alsook in The Avengers (2011) voorzag hij overigens ook de stem van de groene gigant.

De eerste filmversies van Daredevil en de Hulk

The Incredible Hulk werd een hit, lanceerde de alom bekende quote “don’t make me angry, you wouldn’t like me when I’m angry” en liep vijf seizoenen met daaropvolgend een drietal tv-films: The Incredible Hulk Returns (1988), Trial of the Incredible Hulk (1989) en The Death of the Incredible Hulk (1990). Hoewel deze iets meer realistische en sciencefictiongetinte adaptatie van de Hulk aanvankelijk weinig gelijkenissen vertoonde met de comic en het Marvel-universum, zagen we in de tv-films dan toch weer wel enkele andere Marvelpersonages opduiken. Een tv-versie van Thor, god van de donder gespeeld door Eric Allan Kramer, maakte zijn filmdebuut in The Incredible Hulk Returns, terwijl Trial of the Incredible Hulk zowel Matt Murdock, alias Daredevil (gespeeld door Rex Smith) en Wilson Fisk, aka The Kingpin (gespeeld door John Rhys-Davies) tot het kleine scherm introduceerde.

Een herrijzenis van de Hulk stond gepland in een vierde tv-film, getiteld The Revenge of the Incredible Hulk, maar de gezondheidsproblemen van Bill Bixby staken hier een stokje voor. De acteur stierf aan kanker in 1993.

Stan Lee op de foto met de vroege Thor en Hulk

De Hulk: held of gevaar?

Het succes van de Hulk zijn tv-show zorgde eveneens voor een nieuwe comicsmagazine rond de groene gigant: The Rampaging Hulk (1977-1978) werd een zwart-witreeks met een ietwat meer volwassen en realistischere toon. Later veranderde het magazine haar naam tot The Hulk! en werden er ook verhalen in kleur gepubliceerd. In zijn eigen comicreeks in het Marvel-universum stonden er dan weer heel wat veranderingen op til voor ‘ol greenskin en de zijnen. Zo kwam er alvast een einde aan het troebele huwelijk tussen Betty Ross en Bruce Banners liefdesrivaal kolonel Glenn Talbot, wanneer het duidelijk werd dat Betty nog steeds gevoelens koesterde voor de getormenteerde Bruce. Talbot ging later door het lint nadat de Amerikaanse overheid de subsidies van Gamma Base stopzette. Tegen de wensen van zijn oversten in, ondernam Talbot één laatste missie om de Hulk te confronteren met behulp van de War Wagon, een experimenteel hoogtechnologisch wapen. Zijn blinde haat voor Bruce/de Hulk werd hem teveel en hij overleefde het gevecht niet (The Incredible Hulk #260, 1981).

Onder de pen van schrijver Bill Mantlo (Micronauts) met haast vaste tekenaar Sal Buscema (The Spectacular Spider-Man) zou de Hulk zijn soloreeks vanaf issue #245 (1980) één van haar meest creatieve en invloedrijke runs ondergaan. Gedurende deze periode slaagt Banner erin om na een kosmisch avontuur zijn voorheen oncontroleerbare transformaties tot zijn groene alter ego op te wekken uit pure wil. Sterker nog, hij blijft de volledige controle over zijn krachten behouden wanneer hij in zijn Hulk-vorm vertoeft! Nadat hij zich op nationale tv bewezen heeft tegen de U-Foes en de lakeien van The Leader, verkrijgen zowel Bruce Banner als de Hulk amnestie van de Amerikaanse president. De Hulk wordt letterlijk op handen gedragen door zijn medehelden, krijgt een standbeeld gemaakt uit het onbreekbaar metaal adamantium en wordt eindelijk een meer traditionele superheld (The Incredible Hulk #278-279, 1982-83). Zijn tijd als vluchteling lijkt voorbij te zijn, of niet?

Hoewel zowel Banner als de Hulk een tijdlang op rozen lijken te zitten, stuurt de defensieorganisatie S.H.I.E.L.D. uit voorzorg toch een agente genaamd Kate Waynesboro om hen in het oog te houden (The Incredible Hulk #287, 1983). Kate wordt aanvankelijk Banner zijn laboassistente, maar na een tijd verkrijgen de twee ook een kortstondige relatie. Uiteindelijk blijkt de angst van S.H.I.E.L.D. gegrond, want de Hulk begint na verloop van tijd terug te vechten tegen de psychische controle van Bruce Banner. Hiervoor blijkt de bovennatuurlijke Nightmare verantwoordelijk te zijn, een mystieke vijand van Dr. Strange en heerser van de droomdimensie. In het conflict met Nightmare cijfert Banner zijn menselijkheid bijna helemaal weg, en de regressie van zijn groene alter ego zorgt ervoor dat de Hulk barbaarser en bruter dan ooit wordt. Dr. Strange besluit hem te verbannen naar de Crossroads, een kruispunt van verschillende alternatieve dimensies (The Incredible Hulk #300, 1984). Hier beleeft de Hulk uiteindelijk verschillende vreemde, haast psychedelische avonturen met een resem aan interdimensionele wezens waarin eveneens heel wat aandacht aan introspectie werd gegeven.

Het geheime verleden van Bruce Banner

In The Incredible Hulk #312 (1985), amper één issue vooraleer de Hulk terugkeert naar de aarde vanuit de Crossroads, verkrijgen we een flashback uit het leven van Bruce Banner die het verdere verloop van de reeks zou bepalen en eveneens een zeer grote invloed uitoefende op de eerste Hulk-langspeelfilm. We maken hier immers kennis met Brian Banner, de vader van Bruce. Brian wordt hierin voorgesteld als een wetenschapper met alcohol- en woedeproblemen die regelmatig zijn vrouw Rebecca en jonge zoon slaat. Bruce Banner onderdrukte aanvankelijk de herinneringen aan het misbruik dat hij onderging en dit zou reden nummer één worden voor de introverte persoon die hij in zijn latere leven zou worden. Brian Banner zat een gevangenisstraf uit van 15 jaar, en later komen we in The Incredible Hulk #-1 uit 1997 te weten dat Bruce en Brian hierna een verbale en later fysieke confrontatie hadden aan het graf van Rebecca. Brian Banner komt uiteindelijk aan zijn eind wanneer zijn zoon hem (per ongeluk?) neerduwt en hij zijn hoofd fataal verwondt aan de grafzerk van de moeder van Bruce…

In 1980 kwamen we echter nog een ander familielid van Bruce Banner tegen, met een gelukkig iets positievere uitdraai. Jennifer Walters, een succesvolle advocate en de nicht van Bruce, werd getransformeerd tot een vrouwelijke versie van de Hulk (met een pak meer controle over haar woede en transformaties) nadat ze genoodzaakt een bloedtransfusie van haar neef moest ondergaan. De She-Hulk verscheen voor het eerst in Savage She-Hulk #1 en werd aanvankelijk gecreëerd door Stan Lee en John Buscema omdat Marvel vreesde dat de producers van de tv-show hierin een eigen vrouwelijke Hulk gingen voorstellen. Door de She-Hulk eerst in de comics voor te stellen, kon Marvel de rechten op het personage en de naam behouden. Uiteindelijk zouden echter alle pogingen om de She-Hulk tot het kleine en grote scherm te brengen tot niets uitdraaien, maar het personage ging zelf wel een kleurrijke comicscarrière tegemoet in enkele soloreeksen en als langdurig lid van de Avengers en Fantastic Four. She-Hulk werd later ook één van de eerste postmoderne comicspersonages, die regelmatig op een hilarische wijze de vierde muur doorbrak en tot op de dag van vandaag in de comicpagina’s zelf met de lezers communiceert.

Identiteitscrisis

In een korte run nam schrijver/tekenaar John Byrne (Fantastic Four, Sensational She-Hulk) The Incredible Hulk over vanaf issue #314 (1985). In het volgende deel werden, dankzij een experiment van Doc Samson, Bruce Banner en de Hulk letterlijk van elkaar gescheiden. Dit was allemaal goed en wel voor Banner, die in The Incredible Hulk #318 (1986) eindelijk trouwde met zijn langdurige liefdesinteresse Betty Ross, maar de losgeslagen Hulk ging op het vernielingspad. Hun splitsing werd echter levensgevaarlijk voor beiden en dus werden Banner en de Hulk alweer herenigd in een vluchtig experiment in The Incredible Hulk #324 (1986). Byrne verlaatte de reeks al zeer spoedig na problemen met de redacteurs van Marvel, waardoor Al Milgrom (West Coast Avengers) enkele plotelementen kon verderzetten. De hereniging van Banner en de Hulk verliep echter niet van een leien dakje. Vanwege de bemoeienissen van generaal Thunderbolt Ross was het zelfs zo dat niemand minder dan Rick Jones een dosis gammastraling over zich heen kreeg en ‘s nachts zelfs een tijdje tot een groene Hulk kon transformeren! Banner zelf dook echter alweer op als de oorspronkelijke grijze Hulk.

Vanaf The Incredible Hulk #331 (1987) nam schrijver Peter David (Aquaman) de reeks over. Dit werd de start van een legendarische run die maar liefst 12 jaar zou duren en David tot zowat dé definitieve Hulk-schrijver zou maken. David, of PAD voor de vrienden, kreeg hierbij de hulp van tekentalenten als Todd McFarlane (Spawn), Dale Keown (The Darkness), Mike Deodato (Dark Avengers), Gary Frank (Superman: Secret Origin) en Adam Kubert (Wolverine).

Eén van Davids grootste contributies tot de Hulk-mythos was dat hij Bruce Banner zijn gespleten persoonlijkheid aanduidde, dewelke eveneens voortkwam uit het jarenlange misbruik door zijn vader. Afhankelijk van welke persoonlijkheid dominant was, kon Banner transformeren in een ander soort Hulk. De grijze Hulk waarmee David zijn run begon was bijvoorbeeld een meer gemene, sluwere, maar minder sterke en kleinere versie van Banners alter ego, die in plaats van te smashen, zijn vijanden eerder tegen elkaar uitspeelde. Deze incarnatie zou zich uiteindelijk Joe Fixit noemen en als een zware jongen te werk gaan bij een casinobaas/maffiosi genaamd Michael Berengetti in Las Vegas. Uiteindelijk zou de typische en meer iconische Savage Hulk ook terug opduiken in de psyche van Banner, en woedde er zelfs een oorlog tussen zijn verschillende persoonlijkheden. Na extensieve psychotherapie van Doc Samson en de hypnotiseur de Ringmaster, zouden Banner, Joe Fixit en de Savage Hulk samengebracht worden in alweer een nieuwe incarnatie van de groene gigant: de samengevoegde Professor Hulk. Deze Hulk behield de intelligentie van Banner, de sluwheid van Fixit en de kracht van de Savage Hulk (The Incredible Hulk #377, 1991). Hieronder kan je Joe Fixit op zijn best, alsook de strijd tussen de persoonlijkheden van Banner en de samengevoegde Professor Hulk met het Pantheon bekijken.

   

Als de Professor Hulk wakkerde Banner zijn banden met zijn vrouw Betty Ross en zijn beste vriend Rick Jones opnieuw aan. Jones vond uiteindelijk de grote liefde bij Marlo Chandler, nog een ex van Bruce Banner toen hij door het leven ging als Joe Fixit (oeps!). De Hulk werd ook ingelijfd bij het Pantheon, een reddingsorganisatie bestaande uit bovenmenselijke wezens die aanvankelijk onder leiding stonden van de onsterfelijke halfgod Agamemnon (The Incredible Hulk #368, 1990). Samen met het Pantheon ging de Hulk op vele missies en behoorde hij tijdelijk alweer tot een superheldengroepering (hoewel interne strubbelingen en een verraad van Agamemnon zouden leiden tot het einde van de groep).

De Maestro

Eén van de belangrijkste verhaallijnen uit deze periode vond dan weer plaats in de tweedelige minireeks Future Imperfect uit 1992-93. Hierin werd de Hulk getransporteerd naar een alternatieve toekomst, waarin nucleaire oorlogen verantwoordelijk waren voor de dood van alle superhelden, maar de vrijgekomen radioactieve straling de Hulk gewoon sterker (en een tikkeltje gekker) maakte. Een nieuwe versie van de Hulk genaamd de Maestro — met het brein van Banner in een sterkere versie van het lichaam van de Hulk — heerst hier als een tiran over één van de laatste steden op aarde. De reguliere Hulk spant samen met de toekomstige versie van Rick Jones en een bende ondergrondse rebellen om de Maestro tegen te houden. Na dit avontuur zou de Hulk er echter alles aan doen om niet tot deze toekomstversie van zichzelf uit te groeien…

Na de val van het Pantheon en de terugkeer van de Savage Hulk-persoonlijkheid zouden Bruce Banner en Betty Ross alweer leven als voortvluchtigen (en veranderden ze hun naam tot de weinig tot de verbeelding sprekende Bob en Betty Danner). In de gigantische cross-over Onslaught uit 1996 werden Banner en de Hulk alweer van elkaar gescheiden (Onslaught: Marvel Universe #1). Bruce offerde zich samen met de Avengers en Fantastic Four op om Onslaught tegen te houden en werd getransporteerd naar de Counter-Earth (oftewel het Heroes Reborn-universum, waarin de oorsprongsverhalen van Marvel’s grootste helden opnieuw werden verteld en Banner dus ook opnieuw tot een Hulk werd omgetoverd). De Hulk zelf bleef achter in het gewone Marvel-universum. Dat Banner en Hulk niet zonder elkaar konden werd alweer duidelijk wanneer de groene gigant meer en meer onstabiel werd. Hij viel gedurende een tijdje onder de controle van de mutant Apocalypse, die de Hulk omtoverde tot War, één van zijn Horsemen. In deze incarnatie versloeg hij genadeloos schurken als de Absorbing Man en de Juggernaut en verlamde hij per ongeluk Rick Jones, die tijdelijk door het leven moest gaan in een rolstoel. Deze gebeurtenis zorgde er echter wel voor dat de Hulk onder de controle van Apocalypse vandaan kwam (The Incredible Hulk #456-457, 1997).

De Hulk uit Heroes Reborn

Na de terugkeer van de helden tot het gewone Marvel-universum, werden Bruce Banner en de Hulk opnieuw herenigd (Heroes Reborn: The Return #4, 1997). Er stond de Hulk echter nog een enorm grote tragedie te wachten. Zijn vrouw Betty Ross was namelijk stervende, schijnbaar na haar jarenlange blootstelling aan de gammastralen van haar man…

In het volgende en laatste deel van onze Hulk-special zullen we het lot van Betty Ross aanschouwen, alsook de laatste 15 jaar uit het leven van de groene gigant bekijken in de comics en in zijn trips naar de filmkassa van Hollywood!

Aanraders

Al blijven grote porties van de Hulk zijn comicscarrière in de jaren 70 en vroege jaren 80 voorlopig nog ongebundeld, is het met de latere jaren 80 en vroege jaren 90 iets beter gesteld. Uit de run van Bill Mantlo is het amnestieverhaal verkrijgbaar in de trade Hulk – Pardoned (#269-285) en in Hulk – Regression (#286-295, 297-300, verkrijgbaar binnen enkele maanden) wordt ook de uiteindelijke regressie waardoor de Hulk verbannen diende te worden naar de Crossroads belicht. De trade Hulk Visionaries: John Byrne Vol.1 bevat de issues van de legendarische Fantastic Four– en Supermanartiest (#314-319 en Annual #14) waarin onder meer het huwelijk tussen Betty en Bruce plaatsvindt, maar levert niet het gehele verhaal dat door Al Milgrom moest worden verdergezet.

Uiteraard is geen enkele schrijver invloedrijker geweest voor de moderne Hulk dan Peter David. In de Hulk Visionaries: Peter David-reeks van trade paperbacks vind je dan ook al een groot deel van de legendarische run van PAD, beginnende vanaf The Incredible Hulk #331. Acht volumes zijn al verschenen (gaande tot The Incredible Hulk #396), maar de trades komen vrij onregelmatig uit en voorlopig blijft het nog gissen wanneer het negende volume verschijnt. David zijn run kent heel wat hoogtepunten, maar als ik een absolute aanrader zou moeten kiezen, dan ga ik voor de minireeks The Incredible Hulk: Future Imperfect die hij samen met George Pérez (Wonder Woman) maakte. Deze tweedelige miniserie werd nog niet opgenomen in de Visionaries-reeks, maar werd gelukkig al wel apart gebundeld in de trade paperback/hardcover Hulk: The End. In deze bundeling vind je naast de alternatieve toekomst van Future Imperfect overigens ook een andere alternatief lot voor de groene gigant in de one-shot Incredible Hulk: The End uit 2002, eveneens geschreven door David met tekeningen van Dale Keown. Hulk: The End bevat dus twee steengoede alternatieve toekomstverhalen door enkele toptalenten uit de in deze special besproken periode en is verkrijgbaar bij…

 

Comments

comments


Arno

 
avatar
I'm not locked in here with you. You're locked in here with me.