0
Posted 18/05/2012 by de baard van alan moore in Comics
 
 

Review: Dancer #1


“Keep up my beating heart. Keep up.”

Ik was erg te spreken over Who is Jake Ellis. Een prachtig getekende thriller met een goede twist. Deze comic werd geschreven door Nate Edmondson (Grifter, Who is Jake Ellis). Het spreekt voor zich dat ik meteen opsprong toen ik zijn naam weer voorbij zag komen, als schrijver van Dancer. Het concept van deze comic klinkt wel wat apart: een moordenaar die met pensioen is gegaan slaat samen met een ballerina op de vlucht.

We gaan naar Milaan. Daar volgen we de gangen van Alan, een moordenaar op ruste. Hij zit gemoedelijk in het theater te kijken naar zijn geliefde Anna, een roodharige Ierse ballerina die zich voorbereidt voor een voorstelling. Na de voorstelling gaan ze nog wat drinken op een terras. Terwijl ze wat keuvelen over de toekomst kijkt Alan wat rond. Er is iets mis. Hij trekt Anna overeind en zet het op een lopen. Er komen enkele mannen aan die hen klem proberen te zetten, maar ze weten hen af te schudden. De wijze waarop dit gebeurt verraadt dat de creatievelingen achter deze comic proberen te laten zien dat er een overeenkomst is tussen het dansen van Anna en het knokken van Alan. (Metaforen for the win, mensen.) Dan wordt er geschoten. Wie jaagt er op hen? Tijdens een rustpauze biecht Alan aan Anna op wat voor werk hij ooit gedaan heeft. Hij was een professionele moordenaar voor de Amerikaanse overheid. En het ziet er naar uit dat iemand nog een rekening met hem heeft openstaan.

Tijdens het lezen ontdekte ik een tweetal overeenkomsten met Who is Jake Ellis. Om te beginnen is daar de Europese setting. Het gros van de entertainment in het westen speelt zich af in de VS of is gemaakt in de VS. Het verrassend hoe verfrissend iets simpels als een Europese omgeving kan zijn. In plaats van een overvolle metropool als New York of L.A zien we nu de wereldstad Milaan. De nauwe straatjes en de klassiek ogende gebouwen zorgen voor een aparte sfeer. Het tekenwerk van Nic Klein (JSA, Viking) helpt hier ook aan mee. Hij accentueert bepaalde plekken in zijn tekening met rasters. Hoewel hij een ietwat rommelige tekenstijl heeft slaagt hij erin om met deze rastertjes de leesbaarheid van de pagina te verhogen. Je ziet de belangrijkste punten van de pagina springen.

Deze comic is niet echt origineel te noemen. Het verhaal zit vakkundig in elkaar maar het draait vooral om de grote onthulling die aan het einde van deze issue plaatsvind. Fans van het thrillergenre zullen zich hier geen bult aan vallen. Maar de argeloze lezer doet er goed aan om dit eerst even in te kijken voordat-ie het koopt.


 

Comments

comments


de baard van alan moore

 
avatar