0
Posted 16/05/2012 by Alterrock in Comics
 
 

Review: World War Hulk Aftersmash

“Sometimes a monster can come in pretty handy.”

De Hulk, Marvel‘s “strongest one there is” bestaat deze maand 50 jaar en dat moet gevierd worden. Hier bij Brainfreeze zetten we de gedurende de hele maand mei de groene (soms grijze) gigant in de spotlight met enkele specials en reviews om het personage een smashing verjaardag te schenken.

Marvel zou Marvel niet zijn als ze een groot event niet zouden afsluiten met nog een paar extra Aftermath-minireeksen. In het geval van World War Hulk spreken we echter over een Aftersmash. Hierin heeft Marvel twee reeksen uitgegeven: World War Hulk Aftersmash: Warbound en World War Hulk Aftersmash: Damage Control. We zullen eerst eens een kijkje nemen in Warbound.

World War Hulk is voorbij. De Hulk is verslagen en opgesloten. Zijn Warbound zijn echter nog op vrije voeten. SHIELD heeft enkel Miek kunnen vangen en is nu op zoek naar de andere leden. Deze zoektocht wordt beschreven door Greg Pak (World War Hulk, War Machine) en getekend door Leonard Kirk (Supergirl, Aquaman). De trade bevat de vijf delen van de minireeks World War Hulk Aftersmash: Warbound.

SHIELD-agent Kate Waynesboro heeft de opdracht gekregen om de Warbound te vinden. Maar eens ze Elloe, Korg, Hiroim en Brood heeft gevonden, wordt ze aangevallen door een alligator. Gelukkig voor haar weet Korg haar te redden. Na de avonturen in World War Hulk is Elloe zwaar gewond geraakt. Hierdoor zijn de Warbound niet in staat om te vluchten. Terwijl Waynesboro en de Warbound aan het onderhandelen zijn, vallen de agenten van SHIELD binnen om de buitenaardse kameraden van de Hulk te arresteren. Dit plannetje mislukt omdat de Warbound samen met Waynesboro op een mysterieuze wijze naar de woestijn van New Mexico worden getransporteerd. Als ze aankomen in New Mexico blijkt Hiroim verdwenen te zijn.

Vooraleer het overblijvende viertal goed beseft wat er precies is gebeurd, komen de lokale soldaten langs om de ongewenste bezoekers weg te jagen. Wanneer het leger merkt om wie het precies gaat openen ze het vuur. Korg krijgt zo meteen de kans om Waynesboro’s leven voor de tweede keer te redden. Het gevecht wordt onderbroken als er plots een gele muur verschijnt. De Warbound weet zo te ontsnappen en gaat op zoek naar hun verdwenen vriend. Ze treffen Hiroim aan in een verlaten gebouw. Hij is aangesloten op een vreemde machine die zich voedt op de energie die hij bezit. Als de groep hem bevrijdt, beseffen ze dat ze het probleem alleen maar erger hebben gemaakt, want de gele muur wordt uitgebreid tot een volledige koepel. Onder deze koepel is er gammastraling. Dit afgescheiden gebied vormt dus nu Gamma World, een wereld die onder leiding staat van een oude bekende vijand van de Hulk…

Elk hoofdstukje wordt afgesloten met een fragment van de ondervraging van Miek. Vooraleer Kate op zoek ging naar de andere leden van de Warbound heeft ze namelijk de gevangen Miek ondervraagd. Het buitenaardse insect heeft zich afgekeerd van de rest van de Warbound, en wanneer Kate hem beloofd om de Warbound te vangen en te vermoorden, werkt hij maar al te graag mee. Hij vertelt meer over het verleden van elk teamlid. Op deze manier komen we wat meer te weten over hun geschiedenis, en ook hun zwaktes.

Greg Pak weet hier een leuk vervolgverhaal neer te zetten. We hebben moeten wachten tot na de Hulk werd verslagen vooraleer de Warbound eens wat meer aandacht kregen. In de vorige trades lag steeds alle aandacht bij de Hulk, waardoor de aanwezigheid van de Warbound eerder maar een bijkomstigheid leek. Pak geeft ons nu een pak (pun intended) meer achtergrondinformatie over alle individuele leden. Dit is hun kans om uit de schaduw van de Hulk te stappen en ze doen dit met glans. Bovendien zien we ze evolueren van monsters naar (misbegrepen) helden. Niet alleen zien we de Warbound evolueren maar ook de ontwikkeling die Kate Waynesboro meemaakt is zeer intrigerend. Door het verhaal heen gaat ze de Warbound beter begrijpen en inzien dat haar perceptie over het team helemaal verkeerd is. Dit alles wordt overgoten met een sausje van humor, actie en ook enkele WTF?!-momenten.

De tekeningen van Leonard Kirk zijn perfect voor een “afrondverhaal” zoals dit. Het is een degelijke art met goede actiescènes. Het enige probleem dat ik ermee heb is dat het soms wat te sketchy is. Gelukkig stoort dit absoluut niet in het verhaal. Het is goed tekenwerk dat zeker ondersteuning geeft aan de leeservaring.

In het algemeen bekeken is deze miniserie één van de betere uit het event. Mede doordat eindelijk de aandacht op de Warbound zelf wordt gelegd, geeft het het verhaal iets fris en nieuws. Deze trade is dus zeker een goede aanvulling aan de World War Hulk-collectie.

Een minder goede aanvulling is World War Hulk Aftersmash: Damage Control. Deze driedelige reeks werd geschreven door Dwayne McDuffie (Blood Syndicate) en van tekeningen voorzien door Salva Espin (Generation Hope).

McDuffie brengt ons hier het verhaal van de firma Damage Control. Ze krijgen van SHIELD de opdracht om de rommel die de superhelden hebben gemaakt op te ruimen. Zij moeten overlevenden zoeken, nieuwe huizen bouwen, straten herstellen, etc. Zo boeiend als het klinkt is het jammer genoeg ook. De focus van het verhaal ligt op twee punten: niet-geregistreerde superhelden die willen meehelpen dreigen gearresteerd te worden door de Thunderbolts (spijtig genoeg wordt dit opgelost zonder ook maar één gevecht) en een tot leven gekomen, pratend Chrysler Building dreigt ermee om een wandeling te gaan maken. Jullie lezen het goed: een pratend Chrysler Building is de grote dreiging van dit verhaal.

Jullie begrijpen misschien dan ook dat ik deze trade totaal verwaarloosbaar vind in dit groot event. Mijn aanraden: schaf World War Hulk Aftersmash: Warbound aan en vergeet zo snel mogelijk dat jullie gehoord hebben van Damage Control.

Comments

comments


Alterrock

 
avatar
Een comicreader since 2010 en nu al gepassioneerd.