0
Posted 15/05/2012 by Yann in Comics
 
 

Review: Batman & Robin #9

Het Batman-event Night of the Owls is volop aan de gang en mijn waarde collega Alterrock heeft de taak op zich genomen om zoveel mogelijk tie-ins te bespreken. Om zijn werklast enigszins te verlichten, werp ik vandaag een blik op Batman & Robin #9

“Robin Hears a Hoo”

Peter J. Tomasi en Patrick Gleason, de vaste schrijver en tekenaar van Batman & Robin, blijven een beetje in de schaduw staan van de andere Batmanreeksen. (Het zijn er in feite ook gewoon te veel, maar dat terzijde.) De heren schijnen zich daar echter goed te voelen: in hun eigen hoekje van Batmans universum leverden zij in de voorgaande nummers een verhaal af dat de relatie tussen Bruce en Damian Wayne met rasse schreden uitdiepte. Na die intense eerste verhaallijn, lijkt dit nummer veeleer een rustpunt te zijn voor de lezers. Hoewel de reeks een deeltje belicht van de oorlog om Gotham, die wordt uitgevochten tussen de Bat-family en The Court of Owls, lijkt de inzet hier minder hoog te zijn.

De cover geeft al een indicatie voor de inhoud van deze comic: Robin gaat een directe con­frontatie aan met een van de Talons (de elitemoordenaars die uitgezonden zijn door The Court). Het is visueel Gleasons minst interessante cover tot nu toe. Op één detail na dan… Damian, jongen, knoop je veters, voor je erover struikelt!

Enfin: terwijl zijn vader in de Batcave een invasie van de Talons moet afslaan, wordt Robin door Alfred uitgezonden om één van de doelwitten op de hitlist van The Court te redden: een legercommandant die met zijn troepen op exercitie is. Als de commandant gewond raakt, vormt dat een mooie kans om Damians capaciteiten als leider en strateeg eens in de verf te zetten. Een spervuur van kogels blijkt de Talon echter niet te kunnen stoppen en Damian wordt in een gevecht van man tot man gedwongen. Dat biedt dan weer de mogelijkheid om al zijn gewelddadige impulsen even de vrije teugels te geven. De voorgaande verhaallijn draaide om de controle en terughoudendheid die Damian aan de dag moet leggen om niet te doden, maar dat is hier niet aan de orde: de Talons zijn niet veel meer dan wandelende lijken. Dus: Shunk! Poom! Slaash! Enzovoort!

Het is fijn dat Damian (die voor veel mensen nog steeds “dat arrogante rotjong” is) nog eens in de schijnwerpers mag staan. Het is alleen jammer dat Tomasi’s sterkste punten daarbij niet echt tot uiting komen: zonder de interactie met Bruce is er weinig drama of spanning. De voornaamste vraag is of Damian erin zal slagen om adjudant-generaal Burrows te redden, maar we kennen dit personage niet en we weten niet wat zijn belang is voor Gotham: waarom zouden we meer moeten vrezen voor hem dan voor de andere soldaten, die hier vooral als kanonnenvlees dienen? Wat dat betreft zal de fall-out van de Night of the Owls wellicht interessanter zijn dan het event zelf.

Er wordt nog wat plaats gemaakt voor een flashback, met wat achtergrond over wie deze Talon was voor hij door The Court werd ingelijfd. Het lijkt allemaal nogal overbodig en het onderbreekt het tempo van het verhaal, maar het is wel mooi in beeld gebracht door Andy Clarke.

De rest van het tekenwerk in dit nummer is van de hand van Lee Garbett. Garbett beschikt niet over de uit duizenden herkenbare stijl, die sommige van zijn collega’s wel hebben, maar hij is veelzijdig en levert vrij consistent goed werk. De tekeningen sluiten — mede dankzij de inkters Ray Mc Carthy en Keith Champagne en inkleurder John Kalisz — perfect aan bij die van Gleason. Het zorgt voor een continuïteit die vele lezers zullen weten te appreciëren.

Veel potten breken doet Batman & Robin #9  niet. Het is wellicht het zwakste nummer in de reeks tot nu toe. Als onderdeel van de Night of the Owls is het niet slecht, maar het is ook allesbehalve onmisbaar. Het is een zoethoudertje voor de lezers die trouw zowel deze reeks als Scott Snyders Batman volgen. Verder hoeft niemand er speciaal voor naar de comicshop te hollen.

Nog even terzijde, maar het mag ook wel eens gezegd worden: de advertenties voor American Ninja Warrior  die momenteel in alle DC-reeksen lopen, zijn verdomd intrusief. Ik hoop dat DC heel snel komaf maakt met deze vervelende praktijk, want mij werkt het alvast verschrikkelijk op de zenuwen en het moedigt lezers alleen maar aan om te wachten op de trades.


Comments

comments


Yann

 
avatar
Eindredacteur, recensent en nieuwsposter Popcultuurliefhebber in het algemeen en comiclezer in 't bijzonder