0
Posted 15/05/2012 by Spine in Comics
 
 

Review: Avenging Spider-Man #7

“You say one word and I swear you will never walk straight again.”

En met die quote wordt alweer direct duidelijk waarom ik een fan ben van Jennifer Walters a.k.a. She-Hulk. Voor wie Avenging Spider-Man nog niet kent: dit is een Spider-Man team-up reeks waar Spidey steeds op pad gaat met andere Marvelhelden. Eerder passeerden ook al Red Hulk, Captain America en Hawkeye. Kathryn Immonen (schrijfster) en Stuart Immonen (tekenaar) zijn deze keert aan de beurt, want deze reeks kent een immer wisselend creative team. Dit maakt iedere issue wel weer compleet anders en je weet dan ook niet wat te verwachten. De uiteindelijke resultaten zijn niet altijd even geslaagd, dus ik hield toch mijn hart een beetje vast voor deze issue. “Please don’t ruin She-Hulk” bleef maar in mijn gedachten hangen tot ik eindelijk kon beginnen te lezen. En de vraag is natuurlijk: “Did they?”

Jennifer Walters is nog altijd advocaat wanneer ze niet aan’t smashen is als de She-Hulk en dat is meteen ook de aanzet voor deze comic. Ze vecht tegen één of ander vismonster in de riolen van New York om de rioolwerkers een handje ter hulp te snellen en Spider-Man komt haar even helpen. Zoals we gewoon zijn van Spider-Man vliegen de grappige one-liners weer in het rond. She-Hulk is echter not amused en probeert Spider-Man te dumpen. Ze moet snel ergens naartoe voor haar werk. Spider-Man geeft echter niet op en volgt haar, ze sprak immers van een buffet en hij heeft honger…

Het advocatenbureau waar Jennifer werkt is een sponsor van een Egyptische tentoonstelling in een museum en zij wordt verwacht daar aanwezig te zijn. Ze komt daar in contact met een oude relikwie en er gebeurt iets vreemds met haar. Natuurlijk komt Spidey er ook weer bij (het is immers ook zijn comic) en dat zorgt voor enkele hilarische scènes. Samen gaan ze strijd aan met … katten! (I know, right?!). Het einde is zowaar nog absurder, maar toch, het werkt gewoon. Wat Spider-Man deze keer uit zijn trukendoos haalt geloof je nooit! Ik ga het dan ook niet verklappen, je moet het gewoon zien en lezen…

Voor wie Fear Itself gelezen heeft is de tekenstijl van Stuart Immonen niet onbekend. Hij wisselt scherpe, gedetailleerde close-ups af met wat vagere, minder afgewerkte panels zoals je het vanop een afstand zelf zou zien. Ik ben er geen absolute fan van, maar het valt zeker te smaken. Kathryn vertelt op haar beurt een leuk verhaal met vlotte dialogen en de nodige dosis humor zonder echt te overdrijven.

Maar ja, je hoort het al, diepgaande verhaallijnen en dialogen moet je hier dus niet verwachten. Dat is ook absoluut niet de bedoeling van Avenging Spider-Man. Dit is een luchtige, speelse, met actie gevulde comicreeks en deze keer is die opzet weer gelukt. De interactie tussen een kwade, norse She-Hulk en de immer grappige Spider-Man zorgen ervoor dat deze comic weer leest als een trein, maar toch ook weer niet op 5 minuten gelezen en vergeten is. Er is voldoende inhoud om je aandacht erbij te houden en het tekenwerk is de moeite.  Kathryn en Stuart Immonen leveren hier prima werk. Voor mijn part mogen zij nog een paar issues verder doen!

Comments

comments


Spine

 
avatar
Me? A procrastinator? I'll prove you wrong some day. Just you wait and see.