0
Posted 14/05/2012 by Alterrock in Comics
 
 

Review: World War Hulk – Frontline

“But all of that is not important. All that matters…all that really matters is that he is very…very…angry”

De Hulk, Marvel‘s “strongest one there is” bestaat deze maand 50 jaar en dat moet gevierd worden. Hier bij Brainfreeze zetten we de gedurende de hele maand mei de groene (soms grijze) gigant in de spotlight met enkele specials en reviews om het personage een smashing verjaardag te schenken. In het event World War Hulk is er nog één minireeks die nog niet besproken werd: World War Hulk: Frontline. In deze trade worden de World War Hulk Prologue: World Breaker en de zesdelige Frontline-reeks gebundeld. World Breaker werd geschreven door Peter David (Spider-Man 2099) en getekend door Al Rio (Dungeon Siege), Lee Weeks (Spider-Man’s Tangled Web) en Sean Philips (Hellblazer).

World War Hulk Prologue: World Breaker is een heel simpel verhaal. Het ruimteschip van de Hulk is onderweg naar de aarde wanneer het aangevallen wordt door buitenaardse wezens. De Hulk stapt naar buiten en gaat doen waar hij het beste in is: SMASH! In zijn strijd wordt hij gevoed door pure woede en ziet hij de buitenaardse wezens aan als de superhelden die hij wil verpletteren. Blind van woede brengt hij ook zijn medestrijders in gevaar. Kunnen zij hem nog wel vertrouwen in een gevecht?

Het tekenwerk is zeer aardig om naar te kijken. Vooral enkele close-ups van de Hulk zijn indrukwekkend. Je kan de woede echt van zijn gezicht zien afdruipen. Dit eerste verhaal is precies zoals de titel het benoemt: een proloog. Verwacht je dus niet aan een hoogstaand en diepgaand verhaal. Het enige doel van dit verhaal is om de woede van de Hulk te laten zien en dat doet het perfect.

Het hoofdverhaal World War Hulk: Frontline werd geschreven door Paul Jenkins (Sentry, Werewolf by Night). Het is opgesplitst in drie verhalen: Embedded behind enemy lines, Costume Division: Dead of an android en War is heck. In elk hoofdstukje krijgen we een deel van de deze verhalen.

In Embedded behind enemy lines volgen we twee reporters: De ervaren Ben Urich en de jonge, aan de drank verslaafde Sally Floyd. Beiden waren het beu dat de krant waarvoor ze werkten, beïnvloed werd door sponsers en politiek. Ze beslisten dan ook om samen een nieuwe krant op te richten. Dit zou een onafhankelijk blad worden dat vrij is van invloeden van buitenaf. Een onafhankelijke krant heeft jammer genoeg ook weinig sponsers en dus ook weinig geld. Als een mysterieuze man hen al het geld aanbiedt dat ze nodig hebben en de Hulk terugkeert naar de aarde, schiet de verkoop van de krant de hoogte in. In dit verhaal volgen we hen terwijl ze proberen om verhalen te schrijven over de gebeurtenissen aan de frontlinies van World War Hulk. Niet alleen krijgen we hier verhalen over de hoofdpersonages maar ook de gewone mens in de straat komt aan bod.
Ramon Bachs (Generation M, Marvel Apes) is hier de artiest. Dit levert ons minder gedetailleerde en minder gestroomlijnde tekeningen op. De tekeningen zijn zeker niet slecht maar het oogt allemaal iets minder mooi.

Death of an Android werd getekend door Shawn Martinbrough (Thief of Thieves). Het vertelt het verhaal van Danny Granville. Danny is de vriend van reporter Sally Floyd en een detective bij de NYPD. Korg – de stenen man van het gezelschap van de Hulk – stapt naar de politie en eist een onderzoek naar de moord van hun piloot. De androide Arch-E-5912 werd namelijk levenloos teruggevonden op straat. Korg eist nu dat de politie hem helpt om de moordenaar van zijn vriend te vinden. Om de diplomatieke relaties open te houden krijgt Danny de opdracht om samen met Korg naar de moordenaar te zoeken.

Het is een leuk miniverhaal met een verrassende twist op het einde. Het is ook leuk om te lezen hoe twee personen uit twee totaal verschillende culturen (en planeten) moeten leren samenwerken. Dit levert leuke dialogen op en ook de klassieke good cop, bad cop zien we terug. Spijtig wel dat het verhaal ondersteund wordt door toch iets minder tekenwerk. De tekeningen zijn nogal oppervlakkig met weinig diepgang en details.

Tenslotte krijgen we telkens een komisch verhaaltje in War is Heck. Dit verhaaltje heeft geen enkel nut en is slechts bedoeld als komisch intermezzo. De grappen zijn echter vaak absurd en kunnen zelfs geen glimlach bij mij forceren. De tekeningen van Chris Moreno (Dracula vs King Arthur) passen wel perfect in dit concept. Ludiek artwork waarin karaktertrekken, emoties en gevoels sterk overdreven worden.

In het algemeen is deze trade niet meer dan een extra minireeks om geld te verdienen. Het biedt weinig nieuws aan het hoofdverhaal en is ook niet sterk genoeg om apart gelezen te worden. Het enige positieve van deze bundeling is dat we het verhaal van de gewone man in de straat krijgen. Maar dat is jammer genoeg niet voldoende om deze World War Hulk: Frontline ook daadwerkelijk aan te schaffen.

Als extraatje krijgen jullie hier nog de krantenkoppen:

Comments

comments


Alterrock

 
avatar
Een comicreader since 2010 en nu al gepassioneerd.