1
Posted 06/05/2012 by de baard van alan moore in Comics
 
 

Review: Mind the Gap #1

“So, was it as creepy for you as was it for me?”

Mind the Gap. Een waarschuwing die in menig Brits metrostation klinkt. “Kijk goed uit voor het afstapje“. Het is ook een leuke introductie tot dit verhaal. Elle, onze heldin, wordt namelijk gevonden in een metrostation. Ze is gevallen en heeft een flinke hoofdwond. Miste ze een traptrede of…werd ze geduwd? Alle belangrijke personen in dit verhaal worden volgens het boekje geïntroduceerd: een vriendin, het vriendje, de vader en moeder, het broertje en de plichtsgetrouwe dokter. Wat ze allemaal verbindt is een telefoontje van hoofdpersoon Elle dat abrupt wordt afgebroken. Al onze pionnen komen bijeen in het hospitaal waar ze in comateuze toestand is binnengebracht. Iedereen heeft ook wel een eigen agenda. Wanneer later in deze issue blijkt dat grote krachten deze gebeurtenis geheim willen houden stijgt de spanning zienderogen. Dit is niet alleen een whodunit, maar er lijkt ook sprake te zijn van een heus complot.

Pikant detail: Elle is weliswaar in een coma maar ze ziet en hoort alles. Ze bevindt zich dus in een soort tussenwereld. Een wereld waarin de geesten verblijven van mensen die in een coma liggen. Een zekere Bobby ontfermt zich hier over haar. Hij leert haar hoe ze zich moet voortbewegen in deze wereld en hoe ze kan communiceren met de personen die hier verblijven. Samen met Bobby probeert Elle haar geheugen weer te herstellen. Hopelijk zijn ze op tijd, want het zou zomaar kunnen dat de persoon die hierachter zit nog een poging zal wagen…

Een whodunit. Wie had dat gedacht? Het is natuurlijk een heel oud genre maar er wordt niet zo gek veel mee gedaan in comicsland. Jim McCann (Return of the Dapper Men, New Avengers: The Reunion)  laat de lezer een potje Cluedo spelen. De vraag is alleen of er wel een dader is? De structuur van zijn verhaal vereist wel dat je je volledige aandacht erbij houdt. Ik las aanvankelijk niet aandachtig en was na een paar pagina’s al de draad kwijt. Pas toen ik mijn aandacht serieus richtte op deze comic was ik in staat om dit verhaal te smaken. Mind the Gap geeft zijn geheimen niet zomaar prijs. Wat soms wel jammer is is dat McCann verliefd is op zijn eigen woorden. Sommige stukken zijn hiermee dus overschreven. Sommige stukken hadden ook baat gehad bij wat beter redactiewerk, enkele teksten lopen namelijk niet lekker.

Lezers van Morning Glories hebben het tekenwerk misschien al herkend. Het komt van de hand van Rodin Esquejo (Fractured Fables). Hij blijkt niet alleen goed covers te kunnen tekenen maar ook voor een goed gecomponeerde strippagina draait hij zijn hand niet om. De tekeningen zijn fraai en sfeervol. Al zou je ook mogen zeggen dat zijn werk misschien wat te steriel is. Maar ik heb er wel oprecht van genoten. Ik vraag me af waarom Nick Spencer (Ultimate X-Men, Infinite Vacation) hem ook niet heeft gebruikt voor de interieuren van Morning Glories?

Ik vond deze Mind the Gap #1 zeker geen slecht begin. Deze comic houd ik in de gaten.

 

 

Comments

comments


de baard van alan moore

 
avatar