0
Posted 02/05/2012 by de baard van alan moore in Comics
 
 

20 jaar Carnage!

In deze special keren we terug naar 1992. Het jaar waarin de bloeddorstige moordenaar en symbiote Carnage zijn debuut maakte in de pagina’s van The Amazing Spider-Man #361.

Wat eraan vooraf ging…

Voor het begin van dit verhaal reizen we af naar het jaar 1984. In dat jaar bevonden een groot aantal Marvelhelden zich op Battleworld. Een wezen genaamd The Beyonder had ze hierheen gehaald samen met een aantal schurken om een oorlog uit te vechten in de beroemde cross-over Secret Wars. In het hoofdkwartier van de helden staat een machine die kleding repareert. Het kostuum van Spider-Man overleeft een van de gevechten maar net. Wanneer hij zijn vodden wil laten repareren gebeurt er iets geks. Er druipt een zwart goedje van de machine dat als een soort omhulsel om hem heen smelt. Een kostuum! Het ding heeft organische webschieters en gehoorzaamt aan Spidey’s mentale commando’s. Het zwarte pak kan ook veranderen in een willekeurige set kleding en produceert zijn eigen web. Handig!

Helaas zijn sommige dingen niet zo mooi als ze lijken. Het kostuum vertoonde al snel vreemd gedrag. Spidey laat het onderzoeken door Mister Fantastic van de Fantastic Four en die komt met een verontrustende uitslag: het kostuum leeft en probeert zich aan hem te hechten. Het ding is een symbiont. Spider-Man weet het kostuum te dumpen en het wordt door Reed Richards gevangen gezet en gebruikt als studieobject. De symbiont ontsnapt echter en na een vergeefse poging om zich nog een keer aan Spider-Man te hechten sterft het. Of toch niet?

Een paar maanden later vind het kostuum bij toeval Eddie Brock. Brock had een serie artikelen gepubliceerd over de man achter het masker van de Sin-Eater, een crimineel die in de jaren tachtig in de klassiek geworden verhaallijn The Death of Jean DeWolff dood en verderf zaaide. Toen Spider-Man de Sin-Eater versloeg en zijn ware identiteit bekend werd bleek dat Brock werd opgelicht. Zijn krant, The Daily Globe, ontsloeg hem en hij belandde op straat. De symbiont vond hem in een kerk waar Brock net bezig was met een afscheidsgebed. Hij wilde zelfmoord plegen. Het kostuum werd aangetrokken door Brock’s haat voor Spider-Man en smolt met hem samen. Vanaf dat moment stonden ze bekend als Venom en het leven van een zekere webspinner zou nooit meer hetzelfde zijn.

Politieke spelletjes

In die jaren werd The Amazing Spider-Man geschreven door David Michelinie (Iron Man, Web of Spider-Man). Op papier moet deze man een prima tijd gehad hebben. Wanneer je met namen als Todd McFarlane (Spawn, Haunt), Erik Larsen (The Defenders, Savage Dragon) en Mark Bagley (New Warriors, Thunderbolts) mag werken dan is succes bijna verzekerd. Commercieel gezien was dit zeker het geval. Maar met name de jonge Canadees McFarlane zou meerdere malen het conflict met Michelinie zoeken. Hij had net een run op de Hulk achter zijn kiezen en besefte dat zijn nieuwe stijl een belangrijke impuls aan de verkopen gaf. Hij negeerde dus met enige regelmaat de plotjes van Michelinie of gaf er een eigen draai aan. Toen Erik Larsen en Todd McFarlane samen met hun kompanen in 1992 Image Comics oprichtten zouden ze in de beginjaren met enige regelmaat de pers opzoeken. Met name Larsen spuwde zijn gal over de schrijvers die in zijn ogen alleen maar bestaand werk jatte. Dat konden zij beter. Michelinie claimde in een reactie dat hij Venom had geschapen en dat McFarlane hem slechts had getekend. Niet onbelangrijk natuurlijk maar dat maakte hem nog geen schepper. De tekenaars waren het daar niet mee eens. Dit dispuut bleef onbeslist, maar de schrijver broedde op een plan. Hij zou Venom doden en vervangen door een betere schurk. Een schurk zonder het geweten van Venom, bloeddorstiger en als het even kan ook succesvoller. Dat zou die smerige Todd McFarlane zijn mond wel laten houden. Marvel stond het niet toe dat de inmiddels populaire Venom uit de serie werd geschreven. Maar de schepping van Michelinie en Mark Bagley kon wel zijn gezicht laten zien.

Enter Carnage!

Ondertussen zaten Venom en Spider-Man gevangen in dat voorspelbare patroon wat de superheldencomic eigen is. Knokpartij, Spider-Man wint, Venom ontsnapt en  gaat later weer achter Spider-Man aan. In februari 1991 was het weer zover. De symbiontloze Brock zat opgesloten in een cel met de psychopatische seriemoordenaar (sorry jonge lezertjes, maar het waren nu eenmaal de nineties…) Cletus Kasady. Hoewel Kasady, die voor het eerst verscheen in The Amazing Spider-Man #344 uit 1991, toenadering zocht tot Brock hield die laatste het af. Kasady was immers een seriemoordenaar zonder enige moraal. Iemand die onschuldigen vermoordt. Met zulke mensen wenst Brock niet om te gaan. Cletus is zijn beledigingen beu en wil hem te lijf gaan. Maar dan sluipt de symbiont naar binnen en Venom leeft weer. De symbiont laat echter ook iets achter…

We moeten nog tot april 1992 wachten om erachter te komen wat dat is. In The Amazing Spider-Man #361 wordt New York opgeschrikt door een groot aantal brute moorden. Gezien de aard van de moorden zou je denken aan Venom. Maar die zit toch veilig op een afgelegen eiland? Peter Parker legt de link met Cletus Kasady, de voormalige celmaat van Brock. Tot zijn grote schrik ontdekt hij niet alleen dat zijn vermoeden klopt, maar ook dat Kasady een sterkere versie van de Venom-symbiont tot zijn beschikking heeft. Kasady is nu Carnage.

Spider-Man beseft dat hij hem niet alleen aankan en sluit een verbond met Venom. Die laatste beseft dat hij verantwoordelijk is voor Carnage, want de symbiont heeft zich voortgeplant toen het Brock uit de cel haalde: Carnage is dus niet meer dan zijn gestoorde kind!

Natuurlijk weet dit vreemde duo Carnage met verenigde krachten eronder te krijgen. Eén ding was echter zeker. Spider-Man had er een geduchte vijand bij.

MAXIMUM CARNAGE

In 1994 beleefde Carnage zijn hoogtepunt. De toenmalige redacteurs van Spider-Man hadden samen met hun schrijvers en tekenaars bedacht dat hij het ideale personage zou zijn waar men een cross-over omheen kon bouwen. Het kreeg de titel Maximum Carnage mee en deed wat het beloofde. Een overschot aan Carnage, met in zijn kielzog figuren als Shriek, Demogoblin en de Doppelganger. Tegenover hen vonden ze onder meer Spider-Man, Venom, Cloak and Dagger en The Black Cat. De cross-over werd een commercieel succes, hoewel de meningen over de kwaliteit van het verhaal uiteindelijk erg verdeeld waren. Alle veertien delen van Maximum Carnage werden gebundeld in een gelijknamige trade paperback, die vandaag de dag nog steeds verkrijgbaar is.

 

Na deze cross-over zou Carnage nog een paar keer zijn gezicht laten zien in diverse comics en zou de Carnage-symbiont zichzelf ook nog voortplanten, waardoor we Toxin kregen. Echt succesvol werd Carnage echter niet meer en vond schijnbaar zijn einde in New Avengers #2, waar hij uiteen werd gereten door de Sentry. Marvel heeft hem ondertussen wel uit de dood doen herrijzen en twee eigen miniseries gegeven. In de meest recente hiervan getiteld Carnage USA probeert de uitgever het personage weer opnieuw neer te zetten als een grote dreiging in het Marvel-universum. Gezien de positieve recensies zou dat gelukt moeten zijn.

Comments

comments


de baard van alan moore

 
avatar