0
Posted 01/05/2012 by de baard van alan moore in Comics
 
 

Review: The Infinite Horizon

“The trip home began nearly ten years ago.”

Toen The Infinite Horizon in 2007 werd aangekondigd was ik niet bijzonder enthousiast. Het was de zoveelste comicreeks die was gebaseerd op een bestaand verhaal van eeuwen geleden. Dit keer haalden de makers van de comic hun inspiratie uit Homerus’ Odyssee. Maar ze vertellen het in een eigentijdse versie. Phil Noto‘s (Beautifull Killer, MadMan 20th anniversary monster) tekenwerk was voor mij de enige reden om hieraan te beginnen. Dat retro stijltje zie ik helaas veel te weinig. Alleen maar omdat die irritante Phil Noto zo traag is. Zijn geschilderde covers zijn ook prachtig. Het verhaal van Gerry Duggan (Threehouse of Horror)  bleek verrassend goed te zijn. Deze serie kende echter een nogal warrig uitgeefschema. Vanaf 2008 kwam de klad erin en ik verlegde mijn aandacht naar andere comics. In februari werd deze trade, tot mijn grote verbazing, ineens aangekondigd door Image. Samen met de laatste twee issues voor de onfortuinelijken die deze serie bleven volgen. Dit moest ik hebben.

In 2007 zag de wereld er iets anders uit dan nu. Maar het is eng hoe actueel deze comic is geworden. We volgen de reis van een naamloze soldaat die samen met zijn mannen terug naar huis gaat. We gaan naar  het Midden-Oosten. De Amerikanen bevinden zich na talrijke oorlogen middenin Syrië. Daar krijgen ze te horen dat ze naar huis moeten. In de VS is de pleuris uitgebroken en men heeft er de staat van beleg (oftewel martial law) afgekondigd. Brandstoffen zijn sowieso schaars, ze lijden grote verliezen, en de Chinezen hebben al hun satellieten neergehaald, waarna ze Taiwan zijn binnengevallen. Het Amerikaanse rijk is duidelijk in verval. De naamloze soldaat en zijn mannen worden geacht om plaats te nemen in het laatste vliegtuig. Maar hun basis, een oud vliegveld, ligt hevig onder vuur. En met de aanwezige brandstof  zullen ze niet ver komen. Het vliegtuig wordt gebruikt als een afleidingsmanoeuvre waarmee De Naamloze en zijn mannen hun belagers weten te verschalken. Het betekent ook dat ze naar huis zullen moeten lopen.

In de VS worden Penelope, de vrouw van De Naamloze, en haar zoontje lastiggevallen door de mensen uit de buurt. Penelope neemt, in afwezigheid van haar man, hun landerijen waar. Hun boerderij is gevestigd in de Catskill Mountains buiten New York. Via de landerijen hebben ze een gunstige positie om de toevoer van water te bepalen. Het is de enige stroom met schoon water in de directe omgeving. Haar buren zijn bang dat ze het water zal blokkeren. Dat is ze niet van plan, maar het is duidelijk dat haar buren zich niet op hun gemak voelen omdat er ook hier het nodige is voorgevallen. Kan ze de buren lang genoeg buiten de deur houden?

Wanneer je Homerus’ Odyssee hebt gelezen zie je al vrij snel welke verhaallijnen worden gebruikt door Duggan. Wanneer je bekend bent met de Griekse klassieker dan zie je ook al snel dat Duggan en Noto deze nooit in vijf issues gepropt kunnen hebben. Dan zeg ik: goed gezien. Er is gekozen voor een aantal sappige momenten van het verhaal. Deze zijn verwerkt in deze comic.  Wat ik erg knap vond is dat bovennatuurlijke elementen op een realistische manier naar de alledaagse werkelijkheid worden vertaald. Een simpel voorbeeld hiervan is de cycloop. Het is geen eenoogig monster. Het is een soldaat met een soort oversized nachtkijker op zijn hoofd. Het werkt!

Hoewel ik zelf fan ben van de stijl van Phil Noto, moet ik toegeven dat zijn tekenwerk soms wat te statisch is. Noto is meer een illustrator dan een tekenaar. Dat klinkt hetzelfde, maar het zijn verschillende dingen. De vertaling van het boek naar de strippagina is verder gewoon goed gedaan. Het is ook nog eens een volwassen verhaal dat op een heel menselijke manier de gevolgen van een oorlog laat zien. Als ik een kritiekpuntje heb, dan is het dat het wat kort is. Ik wil hier veel meer van zien. Maar ik besef ook dat het moeilijk ligt. Als de heren al vijf jaar doen over vijf issues dan weet je dat meer simpelweg niet mogelijk is.

Mijn eindconclusie is heel simpel: dit is gewoon een aanrader. Dit is een comic die je geeft aan niet-comiclezers. Dit materiaal is sterk genoeg om mensen te overtuigen. Wanneer je kijkt naar de huidige situatie in het Midden-Oosten en de problematiek rondom de verkrijgbaarheid van grondstoffen dan ligt dit bijna in het verlengde daarvan. De link met de Odyssee zal ervoor zorgen dat een beetje lezer vrij snel gegrepen zal zijn door deze titel. Het is herkenbaar.

 
 

Comments

comments


de baard van alan moore

 
avatar