1
Posted 23/04/2012 by Yann in Comics
 
 

Review: Wonder Woman #8

“I knew you’d come for me. I knew it.”

Brian Azzarello stelt zijn lezers serieus op de proef. Vorige maand legde hij een bom onder Paradise Island met de onthulling dat de Amazones – de grootste groepering van vrouwen in het DCnU – seksuele roofdieren zijn die hun prooi na de daad zonder pardon afmaken en in de zee dumpen. Vele lezers (uw dienaar incluis) werden er allesbehalve blij van. En nu? Nu leveren hij en Cliff Chiang een verhaal af dat voor 90 procent geweldig te noemen valt. Azzarello maakt de slimme keuze om de onthulling uit het vorige nummer niet meer te vermelden, waardoor het allemaal vrij goed te negeren valt.

De cover is heel leuk: Wonder Woman met twee pistolen. Als dat de aandacht niet trekt… Wie wat beter kijkt, ziet dat de mondingsvlammen hartjes vormen. Het zijn de wapens van Eros. Het is ontzettend passend voor een heldin die als geen ander zowel strijdlustigheid als liefde belichaamt.

De comic begint met Diana die het arsenaal uitkiest waarmee ze de onderwereld zal betreden. De wapenuitrusting die Cliff Chiang voor Wonder Woman heeft ontworpen… Fuck. Yes. Jim Lee, neem nota: zó doe je dat! Het is kleurrijk en behoudt de iconische elementen uit het klassieke kostuum, het is Oud-Griekse wapendracht met een modern tintje, en het ziet er voldoende praktisch uit. Dit is het beste design voor Wondy sinds Kingdom Come.

Azzarello’s interpretatie van de onderwereld is geweldig, en de hele trip door de onderwereld is prachtig in beeld gebracht. Alles lijkt leeg en kil, maar van alle kanten sluit de dreiging de personages in. Dat griezelige sfeertje is mee te danken aan de inkleuring van Matthew Wilson, die alles doopt grijsblauw, lichtbruin en contrasterend bloedrood. Dan komt de hel tot leven, en de spanning neemt nog toe. De gevechtsscènes die volgen zijn brutaal en bloederig zonder overdreven goor te worden. De choreografieën van Cliff Chiang zetten Diana’s fysieke kunde in de verf en blijven tot de beste in het medium behoren. Wonder Woman en Hermes kick so much ass!

Eindelijk vinden ze Zola… De vrouwen vallen mekaar in de armen, haast tot de tranen bewogen. Elk lijntje dialoog komt stevig aan, alweer dankzij de heldere emotionele kracht van Chiangs tekeningen. Niets dan lof voor het creatieve team.

Tot hier dan. Aan het einde laat Azzarello het weer even afweten. Een poging tot een twist in het verhaal gaat de mist in. Hades doet Diana een voorstel, en het is meteen zo klaar als een kontje dat het een valstrik is. Ik denk niet dat ik hiermee iemand leesplezier ontneem: je ziet van ver de afloop aankomen. Dat wil zeggen: iedereen, behalve onze protagonisten. Waarop ik me weer afvraag: is Diana – Wonder Woman! – echt niet slimmer dan dat? Azzarello speelt haar alweer de idiot ball toe.

Het leidt tot een leuke cliffhanger die me ondanks alles doet uitkijken naar het volgende nummer, en Cliff Chiang stelt ook in deze laatste scènes niet teleur, maar het legt nog maar eens de zwakte van deze reeks bloot. De mankementen kunnen steeds herleid worden tot hetzelfde probleem: Brian Azzarello maakt zijn personages ondergeschikt aan zijn verhaal. Daar is op zich niks mis mee; het probleem zit hem erin dat de personages (en Diana in het bijzonder) zich plots als naïef, kortzichtig, of zelfs ronduit idioot beginnen te gedragen als dat noodzakelijk wordt om de plot op gang te houden. Ze zijn precies zo onwetend als het verhaal op een gegeven moment van hen vraagt. Dat is een serieuze zwakte, en ik hoop dat Azzarello zich daar snel bewust van wordt, voor het echt te gortig wordt.

Wonder Woman #8 is een grotendeels uitstekend nummer, dat vooral gedragen wordt door de fantastische tekeningen van Cliff Chiang (dit is zijn reeks!) en inkleuring van Matthew Wilson. De griezelige sfeer en de opbouw van de spanning zitten perfect, maar de climax laat, ondanks de cliffhanger, te wensen over wegens te voorspelbaar.


Comments

comments


Yann

 
avatar
Eindredacteur, recensent en nieuwsposter Popcultuurliefhebber in het algemeen en comiclezer in 't bijzonder