0
Posted 19/04/2012 by Cosmonaut in Comics
 
 

Review: Super Dinosaur #10

“We are coming, Derek Dynamo, and there is nothing you can do to stop it!”

Op 20 april 2011 zagen we het eerste nummer van Super Dinosaur in de rekken verschijnen, het geesteskind van Robert Kirkman (Invincible, The Walking Dead) en tekenaar Jason Howard (The Astounding Wolf-Man). Het is niet de eerste keer dat deze heren de koppen bij elkaar hebben gestoken, want eerder brachten ze ons al The Astounding Wolf-Man, een reeks die naar mijn mening veel te vroeg zijn einde gekend heeft. Nu zijn we bijna exact een jaar verder en is het een uitgelezen kans om eens te kijken hoe het met hun tweede project gesteld is. Zijn ze erin geslaagd om een comic te maken die mensen van alle leeftijden aanspreekt?

Spoiler: het antwoord is ja.

Jongeling en wünderkind Derek Dynamo heeft het afgelopen jaar niet stil gezeten. Samen met zijn beste vriend Super Dinosaur heeft hij menig slechterik grijze haren bezorgd tijdens het verijdelen van hun snode plannen. Eerder in de reeks hebben we kennis gemaakt met Max Maximus, ex-collega en nu aartsvijand van Dereks vader Doctor Dynamo. Eén slechterik zou niet veel leven in de brouwerij brengen, dus Kirkman heeft  ons regelmatig op nieuwe bad guys getrakteerd. Enkele reguliere  namen die steeds blijven opduiken zijn ondermeer Squidious, Tricerachops, Minimus, de Dino-men en natuurlijk de mysterieuze Exile. In issue #9 kwamen we eindelijk te weten wie er precies schuilging achter het masker van laatstgenoemde en daar pikken we nu mooi op in. Derek komt te weten wat Exiles bedoelingen zijn en leert dat je een tegenstander nooit mag onderschatten. Ondertussen heeft vaderlief  bijkomstige zorgen aan zijn hoofd. Zal Maximus zich aan zijn deel van de deal houden en zijn vrouw weer vrijlaten? Super Dinosaur is elders onderweg naar gevaarlijkere oorden en krijgt hulp uit onverwachte hoek, maar of dat wel genoeg is om zich uit een hachelijke situatie te werken valt nog te bezien. Ik mag wel toegeven dat de gebeurtenissen in deze issue me benieuwd maken naar wat er nog komen gaat.

Kirkman is in zijn opzet geslaagd om een all-ages comic op de markt te brengen waar zowel ouder als kind, al dan niet samen, van kunnen genieten. De strip is niet voor iedereen weggelegd, maar is zeker leuk om tussendoor eens te lezen. De verhaallijn is toegankelijk en niet te groots in zijn opzet wat er voor zorgt dat de gebeurtenissen in de strip bijna altijd wel iets met elkaar te maken hebben. Voeg hier nog eens Jason Howard zijn overzichtelijke tekenstijl aan toe en je krijgt een zeer vermakelijke comic. Want zeg nu zelf, het uitgangspunt klinkt aanlokkelijk als je er voor te vinden bent. Een tiener voorzien van oneindig veel coole gadgets die samen met een Tyrannosaurus Rex, en diens uitgebreide collectie aan robotpakken (waar zelfs Tony Stark een puntje aan kan zuigen), slechteriken in elkaar slaat. Hoe kan zoiets nu slecht zijn?

 

Comments

comments


Cosmonaut

 
avatar