3
Posted 18/04/2012 by Cosmonaut in Comics
 
 

Review: Batgirl #8

“You. It’s you!”

De meeste Bat-titels bevinden zich in de vooravond van de overkoepelende Night of the Owls-verhaallijn die volgende maand van start zal gaan en Batgirl is geen uitzondering. Dat zijn natuurlijk zorgen voor later, want eerst neemt schrijfster Gail Simone (Birds of Prey, Secret Six) de tijd om enkele losse eindjes vast te knopen in Batgirl #8.

Na Mirror en Gretel heeft Simone ons vorige maand nogmaals een nieuwe toevoeging bezorgd aan de rogues gallery van Batgirl in de vorm van Grotesque, een metamens en supersnob die zeer gehecht lijkt te zijn aan de fijnere geneugten van het leven zoals een goede fles wijn ter waarde van een half miljoen dollar. Er zijn echter zoveel verwikkelingen gaande in deze ene issue dat we amper diepgang bij het personage krijgen en hij niet bedreigend overkomt. Hij is eerder een kleine hindernis die makkelijk overwonnen wordt. Dit doet vermoeden dat zijn introductie eerder het doel heeft een subplot in gang te zetten die te maken heeft met Batgirl haar verleden. Eén van zijn handlangers is namelijk een bekend gezicht voor Babs: Danny “The Weasel” Weaver. Tijdens de gebeurtenissen van het alom bekende The Killing Joke was hij de linkerhand van The Joker. Nu blijkt zijn inbreng in het hele gebeuren groter te zijn dan eerst gedacht. Wat ons meteen ook brengt tot het hoogtepunt van deze issue in de vorm van een sterk karaktermoment van ‘maar’ een handlanger en zijn zonderlinge band met Batgirl.

Daarnaast komen we eindelijk te weten waarom Barbara’s moeder haar gezin verlaten heeft om nu, zoveel jaren later, terug te keren. In issue #7 is de naam James, Jr. al eens gevallen in een gesprek met haar man, Jim Gordon, als reden voor haar vertrek. Het hele verhaal wordt verder uitgediept tijdens een emotionele confrontatie tussen moeder en dochter. Met dit deel van het verhaal had ik het wat moeilijker. Niet vanwege het emotionele aspect, maar veelal omdat de reden in zekere zin nogal absurd is. Het einde wijst er alvast op dat we nog lang niet klaar zijn met het uitpluizen van Barbara haar familiegeschiedenis.

Gail Simone heeft eerder al bewezen dat ze haar mannetje kan staan als schrijfster. Zo is ze de enige vrouw die bij de relaunch in september een eigen reeks heeft gekregen. Met een sterk, vrouwelijk personage als Barbara ‘Babs’ Gordon zou je denken dat ze in haar element is. Ondertussen zijn we acht nummers verder en ik moet toegeven dat ik nog altijd wat op mijn honger blijf zitten. De reeks heeft volgens mij veel meer potentieel in zich dan Simone al heeft weten te tonen tot nu toe, al moet ik toegeven dat er verbetering in zit.

Voor dit nummer zijn er zowaar drie tekenaars aan te pas gekomen. Iets dat je op het eerste zicht niet zou zeggen. Vaste tekenaar Ardian Syaf (Brightest Day) wordt bijgesprongen door Alitha Martinez (Iron Man, Marvel Age: Fantastic Four) en Vicente Cifuentes (Brightest Day, Green Arrow). Dit zorgt ervoor dat de kwaliteit doorheen de strip niet altijd van hetzelfde niveau is, iets dat op sommige momenten wel storend kan worden. Hopelijk zorgt de extra hulp ervoor dat Syaf een beetje ademruimte krijgt en minder hulp nodig heeft bij toekomstige nummers. Anders denk ik dat DC zich genoodzaakt gaat voelen om hem te vervangen.

 

Comments

comments


Cosmonaut

 
avatar