0
Posted 30/03/2012 by de baard van alan moore in Comics
 
 

Review: Alpha Girl #2

How was I supposed to know the world is going to shit? Turns out it wasn’t just happening to me…

Wie zich de review van de eerste issue kan herinneren weet dat ik geen hoge verwachtingen had van deze comic. Maar het trio Jeff Roenning, Jean-Paul Bonjour en Robert Love (Dark Horse Presents, Popgun) schiepen met deze Alpha Girl een comic die eigenlijk heel leuk was.
Alpha Girl speelt zich af in de beginjaren ’80. De wereld is weer eens ten onder gegaan en de kwijlende zombies lopen door de straten. Maar het zijn niet zomaar zombies, het zijn allemaal vrouwelijke zombies. Een experiment van een cosmeticafabrikant ging namelijk vreselijk mis en wie zijn de grote verbruiksters van make-up, crèmes en ander plamuursel? Juist, vrouwen. Vandaar. Judith,onze hoofdpersoon, loopt rond in deze wereld. De plaag lijkt haar niet te raken. Maar ze moet nog wel even haar jongere broer uit de gevangenis halen…

Het is bijna twee maanden geleden dat het eerste deel verscheen. Toch moest ik dit deel er weer even bijpakken toen ik deze tweede issue opensloeg. De eerste pagina’s waren een wat desoriënterende ervaring. Ik was namelijk al vergeten dat Judith nog bezig is met het vertellen van het verhaal aan de lezer.
Dit tweede deel is dan ook echt het volgende hoofdstuk in het verhaal. De grote lijn ontbreekt wat. Iets dat op zich geen ramp is, maar er wel voor zorgt dat je dit dus niet zomaar op kunt pakken. Het mist de focus en zonder de focus lijkt het wel op een highschoolcomedyfilm met zombies. Vermakelijk, maar wat is dan juist het punt?

De issue zit propvol humor. Er zijn geslaagde grappen zoals het handeltje dat Judith er op nahoudt. Ze verkoopt nagels, slipjes, urine en spuug aan allerlei perverselingen om geld te verdienen waarmee ze haar broer kan vrijkopen. Er zijn ook minder geslaagde grappen zoals de flauwe woordspeling Dos Boot camp. Misschien is het allemaal ook wat teveel humor voor een losstaande comic. Ik had af en toe het gevoel dat ik verdronk in de grappen en grollen. Wanneer er niet gegrapt wordt dan verschijnen er wel kotsende zombies die met enige regelmaat op bloederige wijze mensen te lijf gaan. En als ze hun tanden niet in een mens zetten dan lopen ze wel tegen een kogel aan.

Als losstaand deel voldoet deze comic niet. Maar lees je hem als onderdeel van het lopende verhaal, dan werkt het prima.

 
 

Comments

comments


de baard van alan moore

 
avatar