2
Posted 29/03/2012 by Arno in Comics
 
 

Review: Avengers vs X-Men #0

“The Phoenix is coming. I know that. And I’m not afraid. I want it to come. I’m ready.” – Hope Summers

Volgende week ligt de eerste issue van de twaalfdelige Avengers vs X-Men in de winkel. Vooraleer Marvel‘s grote zomerevent officieel van start gaat krijgen we met Avengers vs X-Men #0 echter nog een korte inleiding die ons up-to-date moet brengen met twee belangrijke speelsters in het evenement: Wanda Maximoff, alias de Scarlet Witch, en de jonge mutantenmessias Hope Summers. De comic werd geschreven door twee van de vijf AvX-schrijvers: Brian Michael Bendis (Avengers, New Avengers) neemt het deel rond de Scarlet Witch voor zijn rekening, terwijl Jason Aaron (Wolverine, Wolverine and the X-Men) instaat voor het stuk rond Hope. Alle tekeningen zijn van de hand van Frank Cho (Jungle Girl, Mighty Avengers).

In het deel rond de Scarlet Witch zien we Wanda Maximoff — een machtige mutantenheks, dochter van X-Men-aartsvijand Magneto en gewezen ex-lid van de Avengers — een poging wagen om het leven van een superheldin terug op te nemen. Wanda ging de afgelopen jaren immers door een hel: na een zenuwinzinking verloor ze de controle over haar krachten, was ze verantwoordelijk voor de dood van enkele Avengers (waaronder haar ex-man, de androïde Vision) en de tijdelijke opsplitsing van het team, alsook voor M-Day, de dag waarop het mutantenras plots met uitsterven bedreigd werd. Het waren Wanda’s befaamde magische woorden “No More Mutants” die de mutantenpopulatie van het Marvel-universum terugbracht van miljoenen tot slechts een kleine tweehonderd. Sinds kort probeert Wanda terug in het reine te komen met zichzelf en haar daden, en in Avengers vs X-Men #0 zien we ze traditiegetrouw in conflict met MODOK en een cel van de terroristische organisatie AIM. Hierbij krijgt ze hulp van haar ex-collega’s Ms. Marvel en Spider-Woman, dewelke haar graag terug willen meenemen naar Avengers Mansion. Eén probleem: hier komt ze oog in oog te staan met haar eveneens recentelijk teruggekeerde (of zeg maar, heropgebouwde) ex-man Vision.

Brian Michael Bendis, de man die eerder al Wanda’s lijdensweg beschreef in Avengers Disassembled en House of M, levert hier aanvankelijk een vrij mager kortverhaal af. De actie en de typische Bendis Banter die hiermee gepaard gaat primeren en de hele sequentie lijkt vooral een showcase te zijn voor het tekentalent van Frank Cho (die, toegegeven, als geen ander voluptueuze dames op papier kan zetten). Het verhaal slaat echter helemaal om wanneer Wanda arriveert op de trappen van Avengers Mansion en de Vision opnieuw terugziet. Dit niet al te blij wederzien tussen één van de bekendste Avengers-koppels uit de geschiedenis van het team werd zeer kort, doch zeer mooi en emotievol weergegeven, waarin de gelaatsuitdrukkingen van Frank Cho zijn personages niet moeten onderdoen voor de harde woorden die Bendis aan de Vision schenkt.

In het tweede verhaal volgen we de jonge Hope Summers — de eerstgeboren mutante sinds M-Day en jonge mutantenmessias, hun laatste hoop al dan niet de brenger van de ultieme vernietiging voor het mensenras — wanneer ze er alweer een avondje op uit wil trekken. Ze voelt zich een gevangene op Utopia (het eiland van de X-Men gelegen aan de kust van San Francisco) en trekt al sinds geruime tijd de ‘s nachts de stad in om de misdaad te bestrijden. Cyclops komt dit te weten — ze gebruikt immers hiervoor zijn teergeliefde jetpack — en probeert haar als een overbezorgde vader alsnog tegen te houden. Hope wil er echter niet veel over horen en komt later op de avond nog in conflict met enkele leden van de Serpent Society

Jason Aaron levert ons in dit tweede verhaal een interessante kijk in de gedachten van Hope en Cyclops, hun omgang met hun rollen als respectievelijk mutantenmessias en -generaal alsook met hun connectie tot de kosmische Phoenix Force (het is natuurlijk niemand ontgaan dat hoop als twee druppels water lijkt op Jean Grey, de ex-vrouw van Cyclops en voormalige gastvrouw voor de Phoenix). Frank Cho blijft dan weer doen waar hij goed in is, al lijkt hij hier Cyclops zijn oorspronkelijke bijnaam Slim (vrij vertaald als “bonenstaak”) toch net iets te letterlijk te nemen. Toch wordt ook in dit deel alweer de actie geforceerd, met een totaal ad random gekozen groep superschurken die weinig tot niets bijdragen aan het verhaal.

Hier ligt ook het grootste probleem van Avengers vs X-Men #0. In feite verwacht je een soort primer om als nieuwe/terugkerende lezer bij te benen met alle personages vooraleer het grote event van start gaat, maar wat we hier krijgen zijn twee vrij generische kortverhalen die zelfs niet zo makkelijk te volgen zijn wanneer je niet mee bent met de voorgaande vijf jaar aan X-Men– en Avengers-verhaallijnen. Ook is het vrij onduidelijk wanneer vooral het verhaal rond Hope zich afspeelt, want in de zonet afgelopen minireeks Avengers: X-Sanction werd haar link tot de Phoenix Force meteen wel heel erg duidelijk.

Voor de lezers die absoluut alles rond Avengers vs X-Men willen hebben is deze issue natuurlijk onontbeerlijk. Maar diegenen die hier een update van de status quo of een degelijke intro tot het event verwachten, komen vrij bedrogen uit. Wat we hier krijgen is voornamelijk fillermateriaal dat traditiegetrouw behouden wordt als kortverhalen in specials en annuals. Nee, dan zijn de minireeksen Avengers: X-Sanction (met de terugkeer van Hope’s surrogaatvader Cable) en Avengers: The Children’s Crusade (met de verlossing van de Scarlet Witch) betere leeskeuzes om bij te benen vooraleer Avengers vs X-Men van start gaat. De kleine opborrelende conflicten tussen de X-Men en de Avengers in deze twee reeksen vormen samen dan nog wel een iets duidelijkere en amusantere intro tot het Marvel-event van het jaar…

Comments

comments


Arno

 
avatar
I'm not locked in here with you. You're locked in here with me.