0
Posted 26/03/2012 by de baard van alan moore in Comics
 
 

Review: Prophet #23

“The mission is still present. Atop the tower, the G.O.D satellite awaits.”

John Prophet wandelt door het landschap. Om hem heen zijn de bewoners van deze planeet bezig met een oorlog. Hij is een soort van toeschouwer. Prophet hoort duidelijk niet thuis in de wereld. Op de rug van een vliegend beest stijgt hij op naar de top van de torens van Thaliu Vah. Daar moet hij de G.O.D-satelliet activeren. Dat is het doel van zijn missie. Een van de oorlogsvoerende wezens besluit om hem neer te halen. Prophet stort omlaag en verliest een arm. Johns levende Dolmantle redt zijn leven waardoor hij hier niet veel van merkt.

Hij moet nu de berg beklimmen waar de torens opliggen. Met één arm. Met een beetje fantasie zou je het bijna kunnen zijn als een soort kruisweg. Prophet torst geen zwaar houten kruis mee op zijn weg, maar de extra inspanning die hij moet leveren kun je wel vergelijken met de laatste tocht van Jezus. Tijdens de tocht wordt John geconfronteerd met het leven op de berg en de oorlogshandelingen die daar plaatsvinden. De jager uit het vorige deel duikt ook nog even op. In de satelliet moet hij een handeling uitvoeren waarbij je ook weer een soort parallel kunt zien met het Bijbelverhaal. John Prophet is een soort messias.

In mijn vorige review had ik nog wat moeite om dit type comic te duiden. Ik denk dat ik het eindelijk in een hokje kan duwen. Het is een soort Lonely Planet. Een reisverhaal. Er zit een doel achter het verhaal. Maar dat doel wordt ondergeschikt gemaakt aan de lange reis.

Brandon Graham (King City, Dark Horse presents) blijft deze comic schrijven. Simon Roy (Jan’s Atomic Heart) hangt, wat deze serie betreft, zijn pen voorlopig aan de wilgen. Vanaf de volgende issue neemt Farryl Dalrymple (Omega the Unknown, Grendel) voor 2 issues de tekenpen over. De cover van deze issue kwam al van zijn hand. Ik heb er wel vertrouwen in dat hij werk gaat leveren wat deze serie recht zal doen.

Prophet moet je ervaren. Je kunt het niets vinden. Je kunt het ook geweldig vinden. Maar wanneer je het beschrijft doe je het te kort. Het is gewoon ontzettend moeilijk om deze comic te vangen. Er gebeurt niet zoveel spectaculairs. Maar ik blijf toch lezen. Omdat het boeit.

Comments

comments


de baard van alan moore

 
avatar