0
Posted 22/03/2012 by de baard van alan moore in Comics
 
 

Review: Rebel Blood #1

“Chuck… Don’t be a hero.”

Chuck is een brandweerman die na een val een uitkering van het ziekenfonds trekt. Zijn baas heeft hem tijdelijk aan de kant gezet omdat hij bang is dat er nog eens iemand het leven zal laten.

In het begin moet je eigenlijk meteen heel goed lezen. Het kleurenverschil tussen de tekstkaders valt niet erg op, maar Chuck is in discussie met zijn vriendin. Door de manier waarop het wordt geschreven zou je denken dan de gesprekspartner zijn vrouw is. Dat is niet zo. We zien in ieder geval dat Chuck in de shit zit. Hij kan nog niet helemaal omgaan met zijn status als werkloze. Zijn vrouw stelt hem een ultimatum. Chuck moet nadenken over de vraag of hij wel verder wil met zijn familie. Als hij niet gaat bijdragen in het levensonderhoud van de familie dan wordt het tijd voor een vertrek. Inmiddels is hij aangesteld als een soort van boswachter.

Er zijn een aantal scenes die een paar keer voorbij komen. Chuck papt aan met een studente en de oplettende lezer weet al wat dit betekend. Hij gaat vreemd. Vanaf het balkon kijkt hij haar na terwijl ze het bos inloopt. Wat later zien we Chuck op dezelfde manier het bos inlopen. Hij wordt nagekeken door een eng figuur met een gewei. We zien ook nog een paar varianten voorbij komen op iets anders.
Chuck schopt een deur in en probeert zijn vriendin of zijn vrouw te ontzetten. Soms loopt het goed af. Soms wordt ze gebeten door een zombie waarna de dame in kwestie sterft. In het lopende verhaal zien we hoe het bos langzamerhand in de greep komt van een epidemie. De dieren veranderen in zombies en Chuck gaat een vriend redden.

Het tekenwerk van Riley Rossmo (Green Wake, Cowboy Ninja Viking) is erg minimalistisch, maar het is wel verdomde effectief ingekleurd. Dat levert werk op met een uitstraling die je niet vaak tegenkomt. Het is meer vrijzinnig illustratief dan commercieel tekenwerk. Daarom is het zo jammer dat de debuterende schrijver Alex Link er werkelijk niks van bakt. Hij probeert heel Hickman-achtig uit de hoek te komen maar kijkend naar de wijze waarop hij zijn verhaal opzet, kan ik niet anders zeggen dan dat het een rommeltje is. Scènes sluiten niet goed op elkaar aan en de personages zijn clichés die rechtstreeks uit de schrijverscatalogus lijken te zijn besteld. Ik heb deze comic meerdere keren secuur moeten herlezen voordat ik chocola van dit verhaal had gemaakt. En dat is geen compliment.

Dit is een zwaar teleurstellend debuut.

Comments

comments


de baard van alan moore

 
avatar