0
Posted 12/03/2012 by de baard van alan moore in Comics
 
 

Review: Hell Yeah #1

“Which unit? Dear boy, we’re not with any country. We’re something else.”

Joe Keatinge (Brutal, Glory) en Andre Szymanowicz (Pop Gun, Elephantmen) maken samen een nieuwe superheldencomic: Hell Yeah. Tijd om hem eens te fileren.

Ben is een jonge knul die studeert aan de Kurtzberg Universiteit. Deze universiteit biedt ruimte aan de slimste studenten uit de superheldengemeenschap. In principe hoort Ben daar ook bij. Hij doet er echter alles aan om in de problemen te komen. Zijn hoofd ligt in figuurlijke zin op het hakblok. Alleen zijn vaders reputatie zorgt ervoor dat hij niet linea recta van de universiteit word gestuurd.

Zijn vader, Daniel Day, was een veteraan die begin jaren ’90 meevocht tijdens de eerste Golfoorlog. Hij werd gevangen genomen door de soldaten van Saddam Hoessein, die zich prima vermaakten  met het martelen van Daniel. Maar toen klonk er plots een luide explosie en werd Day bevrijd door een superheld. Hij maakt deel uit van een buitenaardse groep superhelden die hebben besloten om onze planeet vooruit te helpen. Ze losten tal van problemen en conflicten op en de Aarde werd bijna een soort Utopia.

Wat is dan de connectie met Ben en zijn vader? Vaderlief vangt Ben op na zijn aanvaring op de universiteit. Wat volgt lijkt een normale discussie tussen vader en zoon. Maar waarom zijn ze dan zo bang voor moeder? Ben staat met een voet buiten de deur. Als hij daadwerkelijk zal worden verwijderd van de universiteit dan zal ze hem vermoorden. Waarom hecht ze daar zo’n waarde aan? Daar krijgen we geen antwoord op. De lezer krijgt nog wel een gesprek te zien tussen Bens vader en moeder, al blijft de laatste buiten beeld. De vader vindt dat ze Ben moeten vertellen wie ze werkelijk zijn. De moeder voelt daar nog niets voor. En dan is daar ook nog het mysterie van de tatoeage in Bens nek en de superhelden die aan het einde van de comic verschijnen en hem mee willen nemen.

Een deel van de comic hebben we al eens eerder gezien. Superhelden die opduiken en de koers van een samenleving veranderen zagen we reeds in bijvoorbeeld The Authority. Maar hier verdwijnen ze even snel als ze gekomen zijn. Er blijft dus een wereld achter die even de wind in de zeilen heeft gehad en nu bij lijkt te komen van hun aanwezigheid. Wat overblijft is een comic die vooral lijkt op Kick-Ass: een verstoorde of ontbrekende  relatie met één van de ouders, een jongen met superkrachten die in knokpartijen belandt, en een vriendinnetje. De ingrediënten worden anders verdeeld, maar zijn heel gelijkaardig.

Is het een slechte comic? Nee, maar het maakte ook niet echt indruk. Witchblade heeft me geleerd om iets niet meteen af te schrijven. En Joe Keatinge schreef ook Glory. Dus ik ga dit gewoon nog een paar issues lang volgen.

 
 

Comments

comments


de baard van alan moore

 
avatar