1
Posted 03/03/2012 by Arno in Comics
 
 

Review: Justice League #6

I thought there was going to be no tomorrow. I thought my family and I were going to die. Then I saw them. And I saw tomorrow.

Alweer duurde het tot de laatste week van de maand, maar Justice League #6, het einde van de eerste arc van de reeks die de nieuwe status quo van DC‘s grootste superhelden bepaalt, ligt in de winkels! Kunnen Superman, Batman, Wonder Woman, Aquaman, The Flash en Green Lantern hun ego’s opzij zetten en als een team samenwerken om een invasie van Darkseid en een horde demonen van Apokolips af te wenden? Uiteraard gok ik op “ja!” (dit alles speelt zich immers vijf jaar in het verleden af), maar belangrijker is de vraag: levert dit zesde deel een deftige conclusie voor zowat de belangrijkste eerste verhaallijn in het DCnU?

Terwijl de voorgaande issues van Justice League aardig wat ups & downs kenden met de flashy, cheesy, enfin zeg maar gewoon 90’s Image-stijl die Geoff Johns (Green Lantern) en Jim Lee (Batman: Hush) hanteren, stoorde deze stijl me in deze issue dan weer voor geen meter. Alle stukjes vallen nu immers mooi op hun plaats: Batman reist naar Apokolips om de gevangen Superman te redden, terwijl Green Lantern, Flash, Aquaman en Wonder Woman leren samenwerken om Darkseid te stoppen. Zoals al eerder werd voorspeld, is de belangrijkste rol natuurlijk weggelegd voor het nieuwste lid Cyborg, wiens connectie tot de Mother Box– en Boom Tube-technologieën van Apokolips hem de sleutel schenken tot het redden van de aarde.

Alles mag dan wel vrij voorspelbaar zijn, maar ditmaal krijgt elk personage toch weer een eigen persoonlijk “hell yeah!“-moment en lijken de nu meer gematigde karakterisaties van Johns terug op het juiste pad te geraken (na toch wel enkele vreemde keuzes van de schrijver in de voorgaande delen). Ook leuk dat Johns hier opteert voor een ooggetuigenis van een onschuldige voorbijganger die gered wordt van Darkseid om het verhaal te kaderen. Deze David Graves, een schrijver nota bene, zal later ook een boek schrijven rond zijn ervaringen (enkele pagina’s uit zijn fictieve boek over Atlantis waren overigens al te vinden in Justice League #3). Nadat de League de wereld heeft gered en gehuldigd wordt door de Amerikaanse president, zien we alsnog de cover van het boek Justice League: Gods Among Us verschijnen, met een leuke post-it van de uitgever dat deze klepper in het DCnU-universum de Bijbel naar de kroon zal stijgen qua verkoopcijfers (en een boek dat ik zeker weleens in het echt zou willen zien verschijnen, dankjewel DC!).

Ouch…

Op het gebied van tekeningen, krijgen we alweer wat splash pages van Jim Lee, maar, toegegeven, er zijn ergere dingen om op zo’n pagina’s te zetten dan een coole blik op Aquaman en Wonder Woman die respectievelijk hun drietand en zwaard op de ogen van Darkseid richten. Het geheel vliegt, spijtig genoeg, dankzij de knallende actie en het veelvuldige gebruik van splash pages echter alweer sneller voorbij dan een gemiddelde pitstop van The Flash.

De opzet van deze arc was zeer simpel en herkenbaar: superwezens worden met wantrouwen aanschouwd door het grote publiek, een buitenaardse veroveraar valt de aarde aan en enkelen onder hen zetten hun ego’s aan de kant en leren samenwerken tegen deze grotere dreiging. Resultaat: de aarde wordt gered, de helden verkrijgen meer vertrouwen en worden zelfs gehuldigd en het woord “superheld” wordt geboren. Het enige spijtige vond ik persoonlijk dat we deze interessante omwenteling van de kijk op superhelden in het DCnU-universum grotendeels gemist hebben en deze in feite enkel tussen de panels door moesten lezen. De harde, grootschalige actie kreeg niet alleen voorrang, het nam bijna de hele arc in beslag. Ook al blijft dat enorm belangrijk in een superheldencomic (en zeker één met helden van dit kaliber), hoop ik toch dat schrijver Geoff Johns in de komende verhaallijnen wat meer tijd aan de personages, hun relaties onderling en met de wereld rondom hen zal besteden.

De terugkeer van Pandora

De zaadjes voor deze volgende arcs worden in deze issue al gelegd. Zo is het natuurlijk onvermijdelijk dat na het woord “superheld”, ook het woord “superschurk” spoedig in gebruik zal genomen worden. Justice League #6 kent geen extra documenten of schetsen, maar wel een kortverhaal omtrent Pandora, de mysterieuze vrouw die in Flashpoint verantwoordelijk was voor de creatie van het DCnU en zich in alle 52 eerste nummers behorende tot de relaunch op de achtergrond verstopte. In dit kortverhaal door Johns en tekenaar Carlos D’Anda (Batman: Arkham City) — die overigens wel een zeer Jim Lee-achtige tekenstijl hanteert — worden we voorgesteld aan dit nog steeds zeer mysterieuze personage en zien we ook de machtige occulte entiteit The Phantom Stranger opduiken. Het is duidelijk dat Pandora hoogstwaarschijnlijk aan de basis zal liggen van het eerste grote DCnU-event, maar we kunnen slechts speculeren omtrent haar afkomst. Wat is haar connectie tot de Stranger? Waarom lijkt ze zo hard op Zealot van de voormalige WildC.A.T.S.? En zou zij weleens de mysterieuze “dochter” zijn van Darkseid die de duistere god tot het aardrijk leidde? We zullen het binnen enkele maanden wel te weten komen in de pagina’s van deze reeks.

Justice League #6 was een waardige climax tot een, spijtig genoeg, iets te snel afgehandelde eerste verhaallijn. Hoewel de opzet van het verhaal misschien wel het potentieel had om de beste Justice League-origin tot hiertoe te worden, blijf ik toch nog een beetje op mijn honger zitten. Wat we met deze eerste arc dan weer wel hebben is één grote luide Hollywoodpitch. Want als een blauwdruk voor een Justice League-film kunnen deze eerste zes issues zeker meetellen (mits Warner Bros. hiervoor een budget opzij zet dat dat van Marvel’s Avengers haast verdubbelt, natuurlijk).

Volgende maand volgen we DC’s grootste helden naar het heden, gaat de nieuwe arc The Villain’s Journey van start, neemt tekenaar Gene Ha (The Authority) het gedurende twee issues even over van Jim Lee en beginnen Geoff Johns en Gary Frank (Superman: Secret Origin) met hun langverwachte back-up: The Curse of Shazam! Laat maar komen!

Comments

comments


Arno

 
avatar
I'm not locked in here with you. You're locked in here with me.