5
Posted 17/02/2012 by Yann in Comics
 
 

Top 10 prettig gestoorde comics (deel 1)


Om bij wijze van inleiding maar eens een open deur in te trappen: comics zijn een interessant medium. Ze kunnen benaderd worden als een brug tussen literatuur en beeldende kunst, maar in zekere zin staan ze dichter bij film en tv. Comics hebben op die laatstgenoemde genres echter een streepje voor, omdat ze bijvoorbeeld niet afhankelijk zijn van een bemeten budget voor special effects. Als een schrijver het kan bedenken, is er waarschijnlijk wel een tekenaar te vinden die het ook kan vertalen in tekeningen. Verder loert er (sinds de teloorgang van de Comic Code Authority) geen controle-orgaan zoals de MPAA mee over de schouders van de creatieve teams, waardoor ze zich minder zorgen moeten maken over de gevolgen van de toekenning van een bepaalde rating. De afwezigheid van deze beperkingen leidt nu en dan tot prettig gestoorde resultaten. Dat is in ieder geval de term waartoe we besloten hebben om deze top tien samen te vatten.

Maar waar hebben we het dan precies over? Dit is een lijstje comics die je niet gloeiend van trots bij je oma onder de neus duwt. Tien comics waar je bij voorkeur niet mee komt aanzetten voor de plechtige communie van je jonge neefje of nichtje. Comics die zwarte vlekken zullen achterlaten op je ziel, en waarvoor je verantwoording zult moeten afleggen aan Sinte Pieter als je ooit het hemelrijk wil betreden. Of, zo je wil, tien comics waarmee je mensen die toch hun neus ophalen bij de vermelding van dit “inferieure medium”, nog eens extra de gordijnen in kan jagen. Enfin, u snapt het onderhand wel: seks, geweld, gescheld, gestoorde personages en nog gestoordere verhalen, daar draait het hier om. En vandaag krijg je de eerste helft.

10. Secret Six – Gail Simone, Nicola Scott, e.a. (DC Comics)

Bijna had Secret Six deze lijst niet gehaald. De reeks maakte deel uit van de continuïteit van het DC-universum (DCU), en was dus gebonden aan een aantal beperkingen. In vergelijking met veel andere werken in deze top tien, bleef het geweld nog enigszins binnen de perken en — hoewel de meeste teamleden over een zeer gezonde seksuele appetijt beschikken — is er geen frontaal naakt te zien (de naughty bits van de dames en heren werden strategisch aan het oog onttrokken). Als er in het DCU gevloekt wordt houdt men het ook bij “%#&*!” en andere bedekte vormen.

Toch zul je in de Amerikaanse mainstream moeilijk een foutere strip vinden dan Secret Six. Het is inmiddels algemeen geweten: de reeks volgt een aantal superschurken die veelal andere, ergere superschurken bekampen. Voor ze een plekje kregen in het team, mochten de meesten van hen al blij zijn als de B-list haalden. Catman was een grap geworden maar onder de pen van Gail Simone trok hij een waanzinnig spoor van bloed en vernieling door het land toen zijn zoontje gekidnapt werd. Gail maakte van Bane weer een absolute bad-ass. Liever dan zijn principes op te geven en zijn team te verraden, doorstond hij een steniging en een (off-screen) marteling met een schaar. Secret Six is naar verhouding misschien minder gewelddadig, maar zit nog steeds tjokvol nightmare fuel.

De sterke portettering van holebi-personages maakte de reeks algauw zeer geliefd in de LGBT-community. Dat lezers in gelijke mate bediend werden van doses mannelijke en vrouwelijke fanservice was een leuke bonus. Dat maakt de reeks nog niet “fout”, maar je moet toch in aanmerking nemen dat dit gegeven niet altijd even gemakkelijk ligt in Amerika, en zeker niet wijdverspreid is in comics. En dan voegt Gail Simone een omniseksuele eunuch (die, geheel terzijde, verslaafd is aan chirurgie en het opgezette lijk van zijn beste maatje bijhoudt) aan de mix toe.

Probeer de volgende keer dat een conversatie tussen jou en je vrienden even stilvalt, eens een van Ragdolls non sequiturs uit (“I wonder what it’s like to fuck a butterfly? It’s probably all squishy and awkward.” “I like to watch monkeys. Wild screaming. Throwing poop… and sometimes the monkeys join in!”) en zie zelf eens of je uitspraken niet lichtjes gestoord bevonden worden.

De eerste trade verzamelt de miniserie die voorafging aan de tot vorig jaar lopende reeks, en werd hier reeds besproken door Lav.

9. The Walking Dead – Robert Kirkman, Tony Moore, e.a. (Image)

Deze comics hebben geen introductie meer nodig. Als een van de meest succesvolle en geprezen reeksen van de laatste jaren kon The Walking Dead niet in dit lijstje ontbreken. De reeks geeft de lezer alles wat je van zombiehorror mag verwachten: rottende lijken die in drommen op wandel gaan, rondslingerende lichaamsdelen en bloedplassen, slachtoffers die levend opgevreten worden, en wat dies meer zij. Maar hoewel er stevig gegriezeld kan worden, is The Walking Dead meer dan het zoveelste gorefest. De focus ligt op de relaties tussen de personages, en hoe zij omgaan met een steeds aanwezige dreiging. Dit is een uitstekende thriller met aandacht voor psychologische suspens, die toevallig binnen het zombiegenre valt. Dat genre brengt een zekere shock value met zich mee. Wat gestoorde taferelen vallen dus binnen de verwachtingen. Daarom: een verdienstelijke negende plaats.

8. Chester 5000 XYV – Jess Fink (Top Shelf)

Hier kunnen we kort over zijn: het is porno. Steampunk porno, om precies te zijn. “Gestoord” is wellicht een te krachtige omschrijving. Je kunt het echter gerust een tikje fout noemen. De meeste mensen zullen met dit boekje niet meteen uitpakken op familiefeestjes. Het neemt echter niet weg dat, door de vloeiende tekenstijl en vormgeving in grijstinten, Chester 5000 een zekere frivoliteit en klasse heeft. Ondanks de expliciete plaatjes wordt deze comic nergens vulgair, zodat enkel volbloed puriteinen er echt aanstoot aan kunnen nemen. En dus krijgt deze erotische strip een relatief lage plaats toebedeeld in deze lijst. Een volledige review van Chester 5000 vind je hier.

7. Joker – Brian Azzarello en Lee Bermejo (DC Comics)

Tweemaal DC Comics in de eerste helft van deze top tien en slechts één reeks van dochterlabel Vertigo? Het wekt wellicht enige verbazing, want hoewel de Clown Prince of Crime door de jaren heen voor behoorlijk wat akelige scènes zorgde en een pak doden op zijn geweten heeft, is DC wellicht niet de eerste uitgever waar je aan denkt bij “prettig gestoorde comics”. Deze graphic novel maakt echter geen deel uit van de continuïteit van het DC-universum, maar sluit eerder losjes aan bij de Batmanfilm The Dark Knight.

The Joker is net vrijgelaten uit Arkham Asylum (hoe dat mogelijk is begrijpt niemand). Tijdens zijn afwezigheid hebben verschillende kleinere schurken zijn misdaadimperium onder mekaar verdeeld. Daar wordt Joker niet echt blij van, en het duurt dan ook niet lang voor de poppen aan het dansen gaan. Zelden zagen we de Joker zo geflipt, zo maniakaal en zo gewelddadig. Voor Joker zijn alle mensen rondom hem props in een gigantische grap waarvan alleen hij de clou lijkt te snappen. En wee je gebeente als je niet op het juiste moment weet te lachen. Bovenal is de Joker iemand die meestal gewoon het eerste doet dat in zijn griezelige hoofd opkomt. Denk even na wat de mogelijkheden voor zo iemand zijn, en je hebt een idee van hoe fout dat kan gaan. De groezelige, realistische sfeer van het verhaal, maakt het er allemaal nog een tikje erger op.

Malkavian hield een praatje over deze comic in Wango Tango Live. Het filmpje is hier te bekijken.

6. The Exterminators – Simon Oliver, Tony Moore, e.a. (Vertigo)

Heel wat mensen (mezelf incluis) hebben een stevige schrik voor spinnen. De meesten onder ons zijn inderdaad niet bepaald dol op onze geleedpotige vrienden in het algemeen. Voor deze beestjes is echter een glansrol weggelegd in The Exterminators. Het ongedierte vormt de eerste linie van de legers van Moeder Natuur, die klaar staan om de menselijke beschaving te overrompelen. Hierbij worden ze geholpen door een Egyptische farao die zo’n terreurbewind voerde dat de geschiedschrijvers hem grotendeels doodzwegen, en wiens ziel nu bezit heeft genomen van het lichaam van een van de meest ranzige persoontjes op deze aardkloot. De persoon in kwestie stierf door een overdosis, en zijn lichaam schreeuwt nog steeds om regelmatige injecties met een industrieel insecticide. Een groepje ongedierteverdelgers is zijn enige obstakel. Gezellig.

Verder in deze reeks: neonazi’s, de Rode Khmer, seks (de romantische variant, maar er is ook een “literair bordeel” en enkele vuile matrassen in smerige achterbuurtjes), drugs, industriële samenzweringen, sektarisch geweld, foute flikken, geëlektrocuteerd ongedierte, overstromende riolen… en dan vergeet ik wellicht nog het één en ander.

Ondanks lovende recensies en enthousiaste fans werd de reeks voortijdig stopgezet wegens tegenvallende verkoopcijfers. Dat is ook te merken in de laatste delen van het verhaal: een aantal plotdraadjes blijven er een beetje verloren bijhangen en het was duidelijk dat er nog wat meer te vertellen viel. Desalniettemin was The Exterminators een intelligente reeks met een zwart gevoel voor humor, in vijf prettig gestoorde trades, goed voor een zesde plaats.

Comments

comments


Yann

 
avatar
Eindredacteur, recensent en nieuwsposter Popcultuurliefhebber in het algemeen en comiclezer in 't bijzonder