0
Posted 12/02/2012 by Lav in Comics
 
 

LSCC Special: Mike Carey

Mike Carey heeft al voor verschillende uitgevers gewerkt maar is het beste bekend van zijn reeksen bij de uitgever Vertigo. Zijn recentste creatie, The Unwritten, die hij in 2009 met tekenaar Peter Gross startte, kent veel succes en wordt nog steeds iedere maand uitgegeven. Aangezien de schrijver deze maand ook aanwezig zal zijn op de London Super Comic Convention, zijn we overtuigd dat het zeker de moeite is om dieper in te gaan op zijn jarenlange ervaring in het medium der comics.

Leerkracht met een duister kantje

Hoewel Mike Carey als kleine, introverte jongen uit Engeland altijd al interesse heeft gehad voor comics had hij zijn carrière hierin uitgesteld om eerst een opleiding Engels te studeren en daarna als leerkracht te werken. Het was pas 15 jaar later dat Carey zijn eerste stappen waagde in de comicwereld. Hij begon in de jaren ’90 met korte verhalen te schrijven voor 2000AD en andere relatief kleine uitgevers.

In 2000 werkte hij aan Lucifer, wat uiteindelijk de langst lopende spin-off van Neil Gaiman‘s The Sandman werd. Lucifer is een moderne interpretatie van de Bijbelse gevallen engel die in een wereld van superhelden past. Het verhaal volgt het leven van de duivel nadat hij in The Sandman reeks de hel verlaat. Heel de reeks, verzameld in 11 volumes, was door Carey geschreven en voornamelijk getekend door Peter Gross. Het bewijs dat deze samenwerking goed verliep is de langdurige vriendschap dat deze twee er op nahielden.
Carey’s academisch verleden was voelbaar in zijn comics. Gaiman verrijkte Lucifer verder dan de standaard clichés en Carey ging hier nog dieper op in. De reeks draaide rond vrije wil, Lucifer vertegenwoordigde eigen wilskracht en werd voorgesteld als iemand die tegen voorbestemmingen rebelleerde. De duivel was niet iemand die meedogenloos corrupt was, maar had een eigen moraal waar hij zich aan hield. Hij is iemand die zich aan zijn woord hield, als meester manipulator loog hij ook niemand iets voor en zag hij zich eerder als neutraal opgesteld. Zijn opstand in de Bijbel was in zijn ogen een natuurlijk gevolg van God zijn determinisme.

Lucifer stopte in 2006 maar Mike Carey was ondertussen ook bezig met tal van andere reeksen. In 2002 nam hij Hellblazer over van Brian Azzarello vanaf issue #175 t.e.m. #215 (deze zitten verzameld in 6 volumes: Red Sepulchre, Black Flowers, Staring at the Wall, Stations of the Cross, Reasons to be Cheerful en The Gift). Carey nam het op zich om het hoofdpersonage, John Constantine, terug naar zijn roots te brengen en oudere personages te herintroduceren. In 2006 gaf hij zijn plaats over aan Denise Mina.
Naast de vaste serie had Carey ook All His Engines geschreven in 2005, een Hellblazer graphic novel die buiten de lopende reeks stond. All His Engines ging over een vreemde ziekte die plots opdook en mensen in een dodelijke coma stak. John Constantine en zijn vriend Chas Chandler trachtten de oorzaak hiervan te achterhalen en kwamen midden in een oorlog der goden terecht.

Net als Lucifer ging de hoofdrol in Hellblazer naar een anti-heroïsche en gladde manipulator. De duistere wereld waarin deze figuren zich bevonden leek voor Carey een goede bron voor inspiratie en zo begon hij in 2006 bij Vertigo een nieuwe eigen fantasie/horror reeks: Crossing Midnight. Deze reeks kwam voort uit Carey’s interesse voor Japanse en Koreaanse films en horror. Het handelde over een tweeling in het hedendaagse Nagasaki, Japan. De één werd net voor en de andere net na middernacht geboren en dit kreeg later in hun leven een grote impact wanneer ze in contact kwamen met een bovennatuurlijke wereld. Na 19 issues werd de reeks echter afgelast vanwege te lage verkoopcijfers.
Naast dit bracht Mike Carey vanaf 2006 ook enkele horrorromans uit in een reeks onder de titel Felix Castor. Hoewel deze niet zo bekend zijn bij de meeste comiclezers, vielen ze bij verschillende fans goed in de smaak. Gelijkaardig met Hellblazer volgde het verhaal Felix Castor, een freelance exorcist, in een hedendaagse wereld waar geesten bestonden en herkend werden door de overheid en dus ook vastzaten aan de opgelegde wetten.

Ongeschreven succes

Mike Carey was echter niet schuw om ook verhalen voor superhelden te schrijven. Voor Marvel schreef hij onder andere aan Fantastic Four en werd hij één van de hoofdschrijvers voor X-Men. Zo had hij bijvoorbeeld de start gegeven aan X-Men: Endangered Species (het gevolg op House of M en Decimation), de naamverandering van de reeks naar X-Men: Legacy, Age of X dat zich in een alternatieve wereld afspeelt, en ook zowel Beast als Gambit van een X-Men Origins-comic voorzien (die de meeste fans echter maar vrij middelmatig vonden).

Maar het zijn de minder mainstreamverhalen waar Carey in uitblinkt zoals zijn meest recente werk, The Unwritten, waar hij opnieuw met tekenaar Peter Gross samenwerkt. De invloeden van Carey’s opleiding Engels en interesse voor literatuur zijn hier duidelijk in terug te vinden. In deze hedendaagse fantasie volgen we Tom Taylor, de zoon van de vermiste auteur Wilson Taylor die een zeer populaire fantasiereeks geschreven heeft rond een personage geïnspireerd door Tom. Niet alleen toont Carey hoe moeilijk het is voor iemand als Tom Taylor om met de roem en belichaming van het fictieve personage om te gaan, ook de relatie tussen fictie en realiteit wordt aangekaart en er lijkt meer te schuilen achter de grote klassiekers van de literatuur dan we zouden denken. Ondanks tal van referenties naar andere literaire werken en het spelen met verwachtingspatronen blijft The Unwritten verfrissend origineel. Deze lopende reeks zit al aan issue #34 en heeft al 5 verzamelde volumes uitgebracht.

Deze talentvolle schrijver zal zich aan de rijke guestlist van LSCC vervoegen. Zelfs als je niet eind deze maand naar Londen gaat heb je redenen genoeg om zijn werk in huis te halen of te herlezen

 

Must-reads door Mike Carey:

Lucifer vol. 1 – 11 

Hellblazer: Red Sepulchre 

Hellblazer: All His Engines 

The Unwritten 

Comments

comments


Lav

 
avatar