0
Posted 09/02/2012 by Lav in Comics
 
 

LSCC Special: Mark Buckingham

Londen, de stad beroemd vanwege iconische architecturale gebouwen zoals Buckingham Palace en Big Ben, geliefd vanwege het trendy uitgaansleven en binnenkort overrompeld vanwege de London Super Comic Convention. Engeland zelf bulkt van vele comictalenten die zich in grote aantallen gaan verzamelen op LSCC, samen met andere grote internationale namen. Eerder heb je al met één van die Britten, Paul Cornell, en de Puerto Ricaanse-Amerikaanse George Pérez kennis kunnen maken.

Vandaag richten we ons oog op de Britse tekenaar Mark Buckingham, een man met een bescheidener portfolio dan zijn LSCC-collega’s, maar die toch enorm veel talent bezit.

British invasion

Nadat Buckingham zijn carrière gestart had als illustrator voor magazines, begon hij in 1989 aan zijn Amerikaanse debuut en werkte hij samen met schrijver Jamie Delano verder aan Hellblazer. Deze issues (#18-22) zitten verzameld in The Fear Machine. Hellblazer is een horrorreeks en gaat over een magiër, John Constantine. De eerste verschijning van deze figuur was in de reeks Swamp Thing onder Alan Moore. Kort daarop kreeg hij zijn eigen reeks uitgeven door DC en later vanwege de volwassen inhoud door Vertigo wanneer deze in 1993 tot stand kwam (ondertussen is Hellblazer zelfs de langst lopende reeks van Vertigo en, sinds de relaunch, de DC-comic met de hoogste nummering!). Buckingham had al een paar issues eerder samengewerkt met andere artiesten waardoor de overgang van artiest relatief zacht verliep en zal, wat later blijkt, geen vreemde bij Vertigo blijven. Hoewel zijn werk uit die tijd door velen nogal wat oubollig lijkt tegenover de dag van vandaag is het duidelijk dat Buckingham al vroeg in zijn carrière een goed oog had voor lay-outs.

Mark Buckingham begon nadien met Neil Gaiman samen te werken aan Miracleman. Oorspronkelijk heette dit personage Marvelman en werd hij in de jaren ’50 gecreëerd als de Britse tegenhanger van de Amerikaanse Captain Marvel, nu DC’s Shazam. De reeks liep ten einde in 1963 maar kreeg in de jaren ’80 dankzij Alan Moore nieuw leven ingeblazen. Zoals je al wel kunt raden moesten ze vanwege trademarkredenen met Marvel (die inmiddels hun eigenste Captain Marvel hadden) de naam veranderen naar Miracleman. Neil Gaiman en Mark Buckingham begonnen hun korte run vanaf issue #17 en Buckingham begon met veel vertrouwen steeds meer te groeien in zijn eigen stijl.

Als inker had Buckingham nadien nog verschillende keren met Gaiman samen gewerkt aan The Sandman, waar hij overigens een grote vriendschap had op nagehouden, maar werkte hij ook aan verschillende andere reeksen van verschillende uitgevers. Buckingham bleef echter regelmatig terug in de buurt van Vertigo komen.
In de  jaren ’90 werkte hij voor enkele issues (#54-60) samen met schrijver Peter Milligan aan Shade, the Changing Man. Shade is een veel ouder concept dat door Milligan terug werd opgepikt en in een meer duister jasje werd gestoken. De reeks werd oorspronkelijk door DC uitgegeven, maar net zoals Hellblazer was deze met de komst van Vertigo naar de meer volwassen imprint verhuisd vanwege Milligan’s controversiële aanpak.

Fables

Gedurende een lange tijd was Buckingham’s opmerkelijkste werk in samenwerking met de andere talentvolle Britten die Amerika veroverden. Maar de reeks waar Mark Buckingham echt bekend voor werd bij het grote publiek is de creatie van Amerikaanse schrijver Bill Willingham uit 2002, Fables, waar sprookjes al eeuwenlang uit hun homelands gedwongen werden en een zo stil mogelijk bestaan in onze realiteit proberen te leiden. Ook deze wordt uitgegeven door Vertigo. Buckingham is een veel terugkerende tekenaar die een grote meerwaarde geeft aan de lopende reeks maar wordt in enkele issues afgewisseld met andere artiesten. Dat Fables bij vele lezers in de smaak valt en door fans hoog geprezen wordt is duidelijk aan de verschillende Eisner Awards die de reeks al gewonnen heeft, waaronder ook de prijs voor Best Artist/Penciller/Inker.
Buckingham’s tekeningen zijn een ware streling voor het oog. Hij geeft veel aandacht aan detail zonder de pagina’s moeilijk leesbaar te maken. De lay-outs zelf zijn vaak fabelachtig versierd en de lezer wordt meegezogen en ondergedompeld in een sfeervolle wereld waar de vertellingen van Willingham volledig tot hun recht komen. Fables kent ook verschillende spin-offs. Een voorbeeld hiervan is 1001 Nights of Snowfall, een standalone graphic novel waar verschillende artiesten hebben meegewerkt waaronder ook Buckingham.
Fables is één van de pareltjes van Vertigo, wie de reeks niet volgt moet deze zeker eens in handen nemen op LSCC en indien mogelijk een bezoekje brengen aan Mark Buckingham zelf!

 

Must-reads door Mark Buckingham;

Hellblazer: The Fear Machine 

Fables Vol. 2: Animal Farm 

Fables: 1001 Nights of Snowfall 

 

Comments

comments


Lav

 
avatar