11
Posted 08/02/2012 by Art Grafunkel in Columns
 
 

‘Noeg Gezegd #10

Onlangs zag ik in een praatprogramma een twaalfjarige, zelfverklaarde fashionista. Een piepjonge modefreak met een blogje. Blijkbaar was ze zo visionair dat zelfs pro-moderecensenten haar als een soort goeroe behandelden.

En wat was volgens haar dé grote trend voor dit terminale jaar voor de mensheid, 2012?

“Nerd.”

Jawel, beste Breinvriezers, jullie lezen het goed: nu het misschien gedaan is met onze beschaving zijn jullie nog net op de valreep wansmakelijk hip en afgrijselijk trendy. Nu, volgens het fashionistaatje beperkte de nerd-look zich tot “een grote bril, kleurrijke hemdjes en kostschoolrokjes”. … Wat? Alsof het om een uniform of een verkleedpartijtje zou gaan? Fffffuuuuu…

Laten we allereerst even allemaal in het reine komen met onszelf. Adem diep in… vasthouden… adem diep uit… en herhaal mijn woorden: we zijn nerds. Heb je een uitgesproken mening over minstens één aflevering van Star Trek? Nerd. Krijg je kippenvel van Danny Elfman’s Batman soundtrack? Nerd. Vind je Tezuka maar niks en zweer je bij Ghibli? Nerd. Draag je een shirt met een grappig opschrift waar je twee jaar semantiek of fysica voor moet gestudeerd hebben om hem te vatten? Nerd. Vind je Professor Oak leuker dan die eikel van een Professor Rowan? Nerd. Overwoog je al es om verkleed als Prinses Leia (m/v) naar de eerstvolgende scoutsfuif te gaan? Nerd. “Bazinga”? Yep. Nerd.

Kortom: lees je deze column?

Big. Fucking. Nerd.

Steve Urkel: 90's nerd, today's hipster.

Ach, we weten wat we zijn: freaks en geeks, misfits en nitwits. Zonder het te beseffen marcheren we niet helemaal in de rij en kleuren we buiten de lijntjes. En net dát spreekt de grijze massa aan, want die grijze massa wil niks liever zijn dan minder grijs. Ze willen niet mooi in het gelid lopen. Ze willen zijn zoals die tegendraadse rebellen, de mysterieuze eenzaten, de kleurrijke dromers, de weirdo’s die niet zomaar doen wat De Maatschappij van hen verwacht. Ze willen zijn zoals nerds. Zoals wij.

Met als gevolg dat er iets ontstaan is dat ik nooit voor mogelijk had gehouden: de nerd-wannabe.

“Yes! Eindelijk erkenning! We zijn geliefd, en niet meer ‘hated and feared by the rest of humanity’!” … Dat zou je kunnen denken, maar daar ben ik nog niet zo zeker van.

Marketingbobo’s hebben gewoon geld geroken en grijpen hun kans. Bobo’s weten geen ene moer van nerds: ze stoppen alle domme, stereotypische, uiterlijke kenmerken van De Nerd in een blender, en het resultaat is een papje van clichés. Ze verdunnen het met water, verzinnen er wat leuke logo’s en slogans voor, en verkopen het massaal aan de grijze massa die alles slikt en zelfs om meer vraagt. Méér van dat flauwe nerdpapje. Een papje dat zich dus soms beperkt tot “een grote bril, kleurrijke hemdjes en kostschoolrokjes”, of dergelijke zever. Verkrijgbaar in de dichtsbijzijnde H&M.

Geen commentaar.

Het is natuurlijk niet zo dat nerds géén bril dragen, of hemdjes of rokjes, of watdanook… maar herleid een groep gepassioneerde, creatieve, intelligente mensen niet tot de zoveelste “flavor of the month” die aan de man moet worden gebracht. “Nerd” is geen nieuw paar schoenen of een keizotte broek. Het is geen flinterdun, regenboogkleurig laagje vernis: het is wat je bent.

Als volgend jaar de hype “Metal” zou zijn, dan ga ik geen trui dragen van Cock And Ball Torture. Waarom? Omdat ik godver niet zou weten wat voor pokkeherrie Cock And Ball Torture maakt.* Trouwens, als een meerderjarige een shirt van een metalband draagt waar hij of zij amper iets van gehoord heeft, is het bij wet toegestaan de drager van het shirt één welgemikte schop onder zijn of haar hol te verkopen. (Burgerlijk wetboek, art. 254 bis, §103.2-125.8) En terecht. Een Superman shirt mag dan nog zo hoog scoren op de Schaal van Nerd, ik zal er nooit één aan m’n lijf willen, gewoonweg omdat ik Superman niet lees. Mijn teergeliefde X-Men shirt daarentegen zou ik elke dag aantrekken! Dat stuk stof toont wie en wat ik ben… net zoals die ‘gewone’ streepjestrui, of dat simpele paarse hemd, en zelfs die saaie, zwarte schoenen… en ook zoals de nerdy badges die als eremedailles aan m’n draagtas bengelen, of de (strip)boeken die ik lees, of de muziek die ik beluister, of de grappen die ik maak.

Laat je buitenkant niet bepalen door trends of de stijtips van de laatste Joepie, Fancy of Flair. En al zeker niet door een twaalfjarig bloggend fashionistaatje. Laat je buitenkant een uiting zijn van wat binnenin je zit. Als de buitenkant lijkt te kloppen, maar de binnenkant is leeg, dan ben je fake en kitsch. Wanneer de buitenkant de spiegel is van wat er binnenin leeft… (voor de filosofiestudenten: wanneer de vorm bepaald wordt door de inhoud)… dan spreken we van ware kunst.

Wees kunst, beste Breinvriezers.

Ach, ik weet het. Ik word een ouwe, grijze, bittere zeurnerd. “Iedereen die niet tot Ons Clubje behoort moet met z’n fikken van onze spullen blijven!” Daardoor vertoon ik dus nét zo’n klotementaliteit als die pesteikels die het vroeger op de speelplaats op de nerdjes gemunt hadden. *zucht*

Whatevs.

Trouwens, als ik hier op Brainfreeze HQ even naar de rest van de crew kijk, dan zie ik een hoop Big Fucking Nerds. Maar geen gigantische “nerd-brillen”, geen al te kleurrijke hemdjes, en al helemaal geen kostschoolrokjes. Gewoon mensen die in hart en ziel nerds zijn, en niet enkel in hun kleerkast.

Alhoewel hier iemand héél leuk zou staan met zo’n kostschooluniformpje… Rrrowrrr…

Maar da’s nu écht wel ‘NOEG GEZEGD!

 

 

 

*Ter info: Cock And Ball Torture maakt groovecore metal, en klinkt als Satan die zijn longen uitkotst over je blote hersenen. Maar dan heel funky.

Comments

comments


Art Grafunkel

 
avatar
Creatief brein achter ‘Noeg Gezegd!