0
Posted 02/02/2012 by de baard van alan moore in Comics
 
 

Review: Fatale #2

I’m a photographer, Hank.. So I see details and I know that ain’t Sylvia’s lipstick on your collar pal.

Fatale kende een redelijk succesvol begin. De eerste issue is uitverkocht en men heeft bij Image in allerijl een nieuwe oplage gedrukt. Ook deze tweede issue is al uitverkocht. Ed Brubaker (Daredevil,Captain America) en Sean Philips  (Sleeper, Incognito) lijken dus weer een succesvolle titel op hun naam te hebben gezet.

In issue #1 zagen hoe Nicolas Lash een mysterieus manuscript in handen kreeg, namelijk het eerste ongepubliceerde werk van een vriend van zijn vader die een succesvol schrijver was. Een stel onverlaten hebben het op hem gemunt, maar een mysterieuze vrouw komt hem te hulp. Niet dat hij daar veel aan heeft, want tijdens hun vlucht komen ze in botsing met de criminelen die hen achtervolgen en verongelukken. De vrouw weet ongedeerd te ontkomen maar Nicolas moet een been missen.

In het ziekenhuis slaat hij het manuscript open en begint te lezen. Het is een autobiografisch verhaal van de overleden schrijver. In deze tweede issue zien we hoe deze schrijver langzaam maar zeker verstrikt geraakte in een spel waarin hij slechts een pion was. De vrouw die Nicolas tegenkwam zien we ook weer terug in dit verhaal. De schrijver (Hank) is als was in haar handen. Al lijkt de vrouw daar zelf ook wel mee te zitten. Het is niet haar bedoeling, maar ze heeft nu eenmaal dat effect op mensen. Iets zegt me dat dit een belangrijke hint is. Ze heeft Hank wijs gemaakt dat haar relatie met haar man Booker op zijn einde loopt. Booker besteedt niet zoveel tijd aan haar omdat hij nogal in beslag wordt genomen door zijn werk als politieman, en ze wil hem dumpen.

Booker zelf heeft andere problemen. Hij is verwikkeld in een zaak waarin hij en zijn partner achter een stel geflipte sekteleden aanzitten.  Op de plekken waar ze hun ding doen worden met enige regelmaat mensen aangetroffen die op een zeer gewelddadige wijze om het leven werden gebracht. Wat hem echter nog het meeste dwarszit is de kanker die hem van binnen opvreet. Hij gebruikt een methode om een wezen aan te roepen. Een wezen dat een connectie heeft met het manuscript. De kanker van Booker wil hij wel weghalen. En ook dat corruptieschandaal waar hij diezelfde dag in verzeild is geraakt zal hij meteen even wegmoffelen. Maar dat heeft een prijs…

Brubaker doet nu aan een kruisbestuiving tussen de wereld van de roman en de ‘echte’ wereld van Nicolas. Dat hele idee is best eng. Alsof het boek dat je leest speciaal voor jou is geschreven en dat het vol staat met dingen die je niet wil weten. Niemand is onschuldig in dit verhaal: Hank gaat vreemd, Booker is een lafaard met een slechte inborst en de vrouw is een manipulerend kreng. Al lijkt ze ook oprecht begaan te zijn met Hank. Ze zorgt ervoor dat er altijd een of meerdere occulte symbolen in zijn buurt zijn om hem te beschermen.

Het is een duistere comic. Maar geen naargeestige comic. Wat mij betreft zetten Brubaker en Philips hun goede lijn hiermee door. Een aanrader.


Comments

comments


de baard van alan moore

 
avatar