1
Posted 26/01/2012 by Arno in Comics
 
 

Review: Justice League #5

This is bigger than I am. And it’s bigger than you are. – Batman in een peptalk tegen Green Lantern

Het heeft ditmaal tot de laatste week van januari geduurd, maar eindelijk ligt de nieuwe issue van Justice League in de winkel, de grootste maar spijtig genoeg ook veruit de meest onregelmatig uitkomende titel van DC’s New 52. Vorige maand werden wij en de leden van League in spé geïntroduceerd tot Darkseid. In deze Justice League #5 hakt de machtige heerser van Apokolips zich een weg doorheen het team.

Terwijl het merendeel van het team even knockout ligt dankzij Darkseid’s eerste aanval, krijgen  snelheidsduivels The Flash en Superman te maken met zijn Omega Sanction. Dit zijn de immens krachtige oogstralen die onder meer verantwoordelijk waren voor de schijnbare “dood” van Batman in Final Crisis. Flash slaagt erin, zoals we van hem gewend zijn, om Darkseid’s sanctie te ontlopen. Superman heeft echter minder geluk: hij wordt geraakt en afgevoerd door een horde Para-Demons, de schoktroepen van de duistere god. Hierna vliegt Green Lantern zonder nadenken op Darkseid af, maar kan maar weinig uithalen in zijn eentje. De ringslingeraar weet echter van geen ophouden, waarop Darkseid zonder pardon zijn arm breekt. Eén van mijn persoonlijke hoogtepunten in deze issue, omdat het gewoon zeer leuk was om te zien dat deze veel te cocky geschreven incarnatie van Hal Jordan eindelijk eens zijn verdiende loon krijgt.

Het team dient hierna te hergroeperen, waarna Green Lantern een peptalk/vermaning van de iets meer ervaren Batman krijgt. Ik ga nog niet verklappen wat Batman hier precies doet, maar ik moet eerlijk zeggen: ik zag het van geen kanten aankomen. Ook al heb ik liever de meer heroïsche, minder grimmige incarnatie van de Dark Knight die zonder al te veel problemen met opgeheven hoofd naast iconen als Superman en Wonder Woman kan staan, lijkt schrijver Geoff Johns (Aquaman, Green Lantern) hem in deze issue misschien als iets té vertrouwelijk op te stellen. En dan nog tegenover Green Lantern, juist de Leaguer met wie hij uiteindelijk zowat het minste om kan! Verrassend is het zeker, maar qua karakterisatie lijkt zelfs de machtige Geoff Johns hier even de bal mis te slaan.

In de eerdere reviews van de Justice League-reeks werden al meermaals woorden als flashy, cheesy en blockbusterfun aangehaald en in deze issue is dat helemaal niet anders. Alles vliegt alweer aan een enorm snel tempo voorbij, terwijl er her en der toch nog veel dieper op de personages kon worden ingegaan, zeker voor zo’n belangrijke titel in het DCnU. De cliffhanger van deze maand ziet er alvast weer interessant uit, maar met nog maar één issue te gaan in deze verhaallijn heb ik er eerlijk gezegd niet meer zo’n goed oog in dat dit de Justice League origin der Justice League origins gaat worden. Integendeel zelfs. Meer en meer begin ik hier te denken aan een Image-comic uit het begin van de jaren ’90: all style and no substance. Al levert dat enkele mooie Jim Lee-plaatjes op, verdient de Justice League, met in haar rangen enkele van de grootste superhelden aller tijden, gewoon veel beter dan dat. Justice League #5 is zeker geen slechte comic, maar voor de eerste verhaallijn van zo’n belangrijke personages in zo’n wijd gepubliceerde gebeurtenis als de DC-relaunch, schiet de reeks na vijf delen toch iets te kort. Zeker wanneer je deze vergelijkt met de over het algemeen zeer degelijke soloreeksen van haar leden.

Deze maand kregen we spijtig genoeg ook geen extra fictieve documenten achteraan de comic die het DCnU wat verder uitdiepen. We krijgen echter wel karakterstudies en kostuumschetsen voor drie helden (Wonder Woman, Aquaman en Cyborg die, ondanks zijn prominente plaats op de cover haast niks doet in deze issue) in de plaats van één. Volgende maand: het hopelijk iets langere laatste deel van de arc en een introductie tot de DCnU-versie van Apokolips zelf!

 

Comments

comments


Arno

 
avatar
I'm not locked in here with you. You're locked in here with me.