0
Posted 16/01/2012 by de baard van alan moore in Comics
 
 

Review: PIGS #5

We’re officially ordered to kill someone this time, which you’re obviously not willing to do, Felix.

Voormalig Marvel-editor Nate Cosby was een avondje aan het doorhalen met zijn vriend Ben McCool (Choker, Memoir). Ze spraken wat over terroristen en de zaken die daarbij horen. Hun gezamenlijke kennis Becky Cloonan (Conan, Channel Zero) kwam erbij zitten en liet een paar woorden vallen over Cubaanse sleeper cells. Cosby kreeg dat zinnetje niet uit zijn hoofd en zocht McCool op. De rest is, zoals ze zeggen, geschiedenis...
In 1961 probeerden Cubaanse ballingen, gesteund door de CIA, hun land te bevrijden van het regime van Fidel Castro. Dat mislukte en er kropen wat verstekelingen mee in de stroom van mensen die met hun staart tussen de benen van het eiland vluchtten. Deze verstekelingen waren enkele getrainde KGB-agenten die opgingen in de Cubaanse gemeenschap van Miami. Daar trainden ze voor hun missie: het omverwerpen van de Amerikaanse regering. Het was wachten op het verlossende telefoontje, dat uiteindelijk 50 jaar op zich zou laten wachten. Nu, in de jaren ’00, komen ze weer in actie. Niet de agenten van toen, maar wel hun opvolgers die  de fakkel hebben overgenomen.

Er lopen een drietal verhaallijnen in deze serie. Eén hiervaan speelt zich af in het verleden. Daarin zien we hoe enkele opvolgers als jonge kinderen worden gedrild voor hun missie.  Een andere verhaallijn draait om een oudere vrouw. Ze wordt verhoord en tijdens dat verhoor wordt er een hand in een plastic zak op tafel gegooid. Het is de hand van de huidige president. Waar is de rest? En als laatste zien we hoe de leden van de groep stap voor stap op weg zijn naar hun uiteindelijke doel.

De stiekeme hoofdpersoon is Felix, bijgenaamd The White Russian. Hij is een Rus die opgroeide tussen de Cubanen en een soort natuurlijke leider in de groep. Zijn partners hebben hem min of meer verplicht om de taak waarvoor ze zijn opgevoed aan te pakken. Enkele bedreigingen aan het adres van zijn vrouw en dochter waren voldoende. In deze issue moeten de agenten een persoon omleggen. Probleem is echter dat hij is opgesloten in de staatsgevangenis San Quentin. Nu kunnen ze wel inbreken in deze tent maar dat brengt de nodige risico’s met zich mee. Felix heeft een beter plan. Ze gaan een gevangene inhuren om deze klus op te knappen.

Deze comic bestaat in feite uit twee stukken die elkaar steeds afwisselen. We zien hoe een gevangene wordt gemarteld door een gestoorde maniak die van boven tot onder vol staat met swastikatatoeages. En we zien hoe deze missie wordt voorbereid, waarbij de nadruk ligt op de onzichtbare krachtmeting tussen Felix en de rest van de groep. Een zekere Victor lijkt zich op te werpen als zijn rivaal. Met name dat stuk is knap geschreven. Het wordt vrijwel alleen maar voortgedreven door dialogen. Gewaagd, want dat is een erg moeilijke manier van schrijven. Wat mij betreft zijn de schrijvers er in ieder geval in geslaagd om het op een boeiende manier te verwoorden. Het heeft wel wat weg van een film. Over het tekenwerk van Breno Tamura ben ik echter wat minder te spreken. Het is rauw en soms wat inconsistent. Sommige stukken zijn misschien zelfs wel amateuristisch te noemen. Maar goed, dat is mijns inziens maar een kleine smet op deze prima comic.



 

Comments

comments


de baard van alan moore

 
avatar