0
Posted 13/01/2012 by Wade Wilson in Comics
 
 

Review: Carnage USA #2

It takes all our concentration to hear you over the mewing of your symbiotes. They sound like deffective kittens begging for milk.

In de vorige issue nam de geestelijk gestoorde symbiote Carnage een rustig en vergeten dorpje over ergens in de Verenigde Staten. Zonder enige reconaissance (kijk, Wade kent vaktermen!) storten enkele Avengers (de typische Spider-Man en Wolverine maar ook The Thing en Hawkeye) onder leiding van Captain America zich in the heat of battle. Al snel worden ze overmeesterd door Carnage en zijn leger symbiotes en, op Spider-Man na, komen ze allemaal onder controle te staan van een symbiote! Slecht nieuws dus …

Spider-Man kan het niet meer redden vermits zelfs Wolverine met zijn befaamde genezingsfactor geen weerstand kan bieden aan de invloed van Carnage! Dit zorgt er ook voor dat de muurkruiper outnumbered is en snel verslagen wordt! Gelukkig wordt hij gered door enkele niet-geïnfecteerde dorpelingen. In de tussentijd, verliest de Amerikaanse regering alle contact met haar Avengers en besluit ze om enkele mensen die reeds (min of meer) gebonden zijn aan een symbiote (en dus niet besmet kunnen geraken) op Carnage af te sturen. Veel gebeurt er echter wederom niet.

Zeb Wells (Avenging Spider-Man) zet zijn rechtstreekse vervolg op zijn vorige Carnage-miniserie vlotjes door.Het nadeel hiervan is nog steeds , dat zij die de vorige minireeks niet gelezen hebben bepaalde dingen die in deze issue zullen gebeuren niet gaan begrijpen! Iets dat eigenlijk wel te verwachten viel en ik veronderstel dat zij die Carnage U.S.A. gaan volgen de vorige mini reeds gelezen hebben. Met de tweede issue, faalt Zeb Wells er jammer genoeg weer in om mij mee te trekken in het verhaal. Zoals ik met het lezen van de vorige issue reeds vreesde, slaagt Wells er niet in om mij met de tweede issue te doen verlangen naar de derde. Al is de toevoeging van enkele andere symbiotes best tof, maakt dit de saaie verhaallijn niet goed. Sterker nog, de drie nieuwe symbiotes doen mij teveel denken aan een foute actiefilm met Sylvester Stallone (of nog erger: Dolph Lundgren) uit de jaren tachtig. Helemaal niet goed dus. Spider-Man maakt wel enkele flauwe grapjes, maar Dan Slott (Amazing Spider-Man) is op dat vlak veel beter bezig dan Zeb Wells.

Tekenaar Clayton Crain (Venom vs. Carnage, Ghost Rider: Road to Damnation) levert wederom dezelfde tekenstijl als in de vorige issue, wat uiteraard te verwachten viel. Mijn besluit/mening hierover is dus nog steeds dezelfde. Zijn tekenstijl is niet slecht maar ik hou persoonlijk niet van dit soort realistisch getekende comics. Al tekent Crain een best coole Carnage en Thing, ziet al de rest er te eentonig uit en bevalt de tekenstijl mij gewoon niet. Er worden nieuwe symbiotes toegevoegd, wat wederom best cool is voor mijn innerlijke symbiotefan. Echter, daar waar Zeb Wells faalt er iets tofs mee te doen, faalt Crain er ook in om ze mooi in beeld te brengen.  Mensen die echter wél graag deze tekenstijl zien, zullen deze comic op dit vlak volgens mij best weten te smaken!

Als een Spider-Man-fan zijnde, keek ik best uit naar deze reeks en hoopte ik er evenveel leesplezier aan te hebben als ik aan de vorige reeks had. Na het lezen van de tweede issue, moet ik echter besluiten dat ik deze reeks niet verder zal lezen! Twee issues later voelt dit nog steeds aan als een trage en verdomd saaie inleiding. Het team van Wells en Crain voegen misschien wel nieuwe symbiotes toe (en een oude bekende) maar ze slagen er nog niet in om hier iets cools met te doen. Het feit dat de gehele issue aanvoelt als een foute actiefilm doet de reeks totaal geen goed.

Comments

comments


Wade Wilson

 
avatar
www/popcul.be