0
Posted 12/01/2012 by Wade Wilson in Comics
 
 

Review: Red Lanterns #5

Your beloved master will attack me once too often.

We zitten inmiddels in de vijfde maand van de DC-relaunch. Zoals jullie zich misschien herinneren keek ik nogal uit naar de Red Lanterns-reeks. Een gloednieuwe reeks voor het DCnU maar dan wel een met personages die iedere Green Lantern-lezer wel zal herkennen. In den beginne hadden de Red Lanterns slechts één emotie: woede! Hierin komt gelukkig verandering, anders had de reeks niet lang interessant kunnen blijven vrees ik. Laten we eens kijken wat die gekke Rode Lantaarntjes deze maand hebben uitgespookt?

Vorige keer gooide Atrocitus de mooie Bleeze in de zee van bloed zodat ze terug zichzelf werd. Het idee hierachter was dat hij een luitenant zou hebben die intelligent genoeg was om hem te helpen de missie van zijn Red Lanterns te leiden. Dit is iets waar hij echter reeds snel spijt van heeft vermits Bleeze nu haar eigen persoonlijkheid terugheeft en er andere ideeën op nahoudt dan haar leider. Ook leidt dit ertoe dat Atrocitus besluit dat hij haar niet meer kan vertrouwen, waardoor hij in de vorige issue drie andere Red Lanterns uitkoos om hetzelfde proces te ondergaan. Nu, in afwachting van zijn nieuwe luitenanten, heeft Atrocitus echter een nieuw probleem: het lichaam van Krona is verdwenen …

Schrijver Peter Milligan (The Resurrection of Ra’s al Ghul, Flashpoint: Secret Seven) is inmiddels meer dan thuis in de rijke wereld van de Red Lanterns en speelt gemakkelijk met de verscheidene personages. Zoals in de vorige issues ziet het er (nog steeds) naar uit dat Milligan meer interesse heeft in het psychologische aspect van zijn personages dan in actiescènes. Daar waar hij zich in het begin enkel kon bezighouden met Atrocitus, kan hij intussen ook naar hartelust spelen met de gevaarlijke Bleeze die sinds de derde issue terug ‘zichzelf’ is. Haar vermoedelijke verraad heeft ervoor gezorgd dat Milligan er nu nog enkele speelbare personages bijheeft.  Het is dus definitief gedaan met de monoloog uit de eerste twee issues.

Tekenaar Ed Benes (Justice League of America, Superman/Batman) toont nog steeds dat hij reeds voldoende ervaring heeft met wat er zich afspeelt in de ruimte van het DCU. Er zijn bij mij dus geen twijfels dat hij hierop zal gaan uitbreiden in het DCnU. De tekenstijl bevalt me zeker en vast, en over het algemeen levert Benes hier zeer deftig werk. Tot hiertoe is de kwaliteit van zijn tekeningen ook zeer consistent, en dat is jammer genoeg een redelijke zeldzaamheid in de comicsindustrie. Een ding kan ik echter niet over het hoofd zien en dat zijn de nogal statische en typische poses die hij (te) vaak toepast. Dit stoort echter niet genoeg om de reeks te laten liggen als je het mij vraagt.

Inmiddels zijn mijn twijfels in verband met de eerste issue reeds verdwenen. Ik had toen namelijk nog redelijk veel twijfels over het potentieel van deze reeks en of ze het lang interessant zouden kunnen houden. Nu heb ik geen twijfels meer, maar begrijp me niet verkeerd: Red Lanterns is geen absolute topper. Volgens mij is het gewoon een aangename reeks (zeker voor Green Lantern-fans) en heeft ze het zeker in zich om vele nieuwe fans te vergaren. Althans, zolang de avonturen van Atrocitus en de zijnen minstens even interessant blijven als nu. Verwacht hier echter geen al te grootse dingen van.

Comments

comments


Wade Wilson

 
avatar
www/popcul.be