1
Posted 06/01/2012 by Brainfreeze in Comics
 
 

Brainfreeze Crew’s eindejaarslijstjes – Meest Teleurstellende Artiest van 2011

Eergisteren kwamen in onze eindejaarslijstjes de beste artiesten van 2011 aan bod. Nu zet de Brainfreeze-crew even hun, bij gebrek aan een betere term, ‘evil counterparts’ op een rijtje. Welke artiesten sloegen er louter dankzij hun tekeningen in om een verhaal te verpesten, welke tekenstijlen deden pijn aan de ogen, en welke artiesten konden gewoon niet omgaan met deadlines? Kom het te weten in onze keuzes voor de meest teleurstellende artiest van 2011 en vergeet natuurlijk jullie eigen keuzes niet onderaan in de comments!

 

Malkavian:

Nate Simpson, inderdaad mijn keuze voor de beste artiest van 2011 is ook mijn meest teleurstellende van 2011. In april was hij met zijn werk in Nonplayer #1 de beste maar bijna een jaar later wachten we nog steeds op nummer 2! Toegegeven, Nate heeft wat pech gehad en wat problemen gekregen met zijn schouder. Maar als ik zijn blog er even op nalees zal het nog een tijdje duren vooraleer ik nummer 2 van Nonplayer in mijn handen kan houden. Hij postte op 13 december pas dat hij halverwege het tweede nummer zat. *Zucht* nog zo lang wachten, en dat is echt een teleurstelling.

 

Lav:

Frank Miller (Holy Terror). Het is vreemd om terug te kijken naar de start van iemand zijn carrière en zien hoe ver deze geëvolueerd is. Bij Frank Miller is dat helaas niet zo’n positieve evolutie, integendeel. Hoewel hij een nogal persoonlijke stijlfiguur heeft en zijn tekeningen meestal “love it or hate it” zijn, is in zijn recentste werk Holy Terror de teleurstelling groot.

 

Alterrock:

Chris Bachalo (Wolverine and the X-Men). Wolverine die de school van Xavier opnieuw opstart, vond ik een goed idee. Het verhaal van Wolverine and the X-Men is er soms een beetje over, maar de komische noot maakt het toch wel aanvaardbaar. De art is echter verschrikkelijk. Het trekt de hele reeks in het belachelijke, en voor mij dus ook de dieperik in.

 

Arno:

Rob Liefeld (Hawk & Dove). Het is inderdaad niet moeilijk om op Liefeld zijn tekenstijl te vitten: spieren tekenen waar er geen zijn, veel te overdreven anatomische proporties voor de mannen, wespentailles voor de vrouwen, eeuwige grimassen en veel te kleine voeten. Maar wat me enorm stoort aan Liefeld is dat hij — in tegenstelling tot enkele anderen van zijn 90’s-collega’s geen greintje verbetering lijkt te tonen na al die jaren (ok, ok, hij lijkt beter te zijn geworden in het nakomen van deadlines, maar of een maandelijkse portie Liefeld-art nu werkelijk als iets goeds beschouwd kan worden…). Laten we maar van geluk spreken dat DC hem voorlopig op Hawk & Dove, een titel uit de B-lijst, laat en ver weg houdt bij haar werkelijk iconische personages.

 

Wade:

Ik wil Rob Liefeld zeggen, maar hoe kan de man mij teleurstellen als ik reeds weet dat ik zijn tekenstijl niet mooi vind. Daarom hou ik het bij C.P. Smith, die ons enkele uiteenlopende covers, Weapon X Noir, en het jaar daarvoor al Wolverine Noir bracht.

 

 

 

Yann:

Greg Land (Uncanny X-Men). Rob Liefeld kan niet tekenen. En water is nat. Het is zo’n evidentie, dat hier niet veel meer te vertellen valt. Liefeld is haast een levende grap geworden, maar gelukkig valt hij nog redelijk eenvoudig te mijden. Daar is geen sprake van als het gaat om Greg Land. Marvel blijft hem grote reeksen toeschuiven en laat hem samenwerken met getalenteerde schrijvers. Met zijn gebrek aan dynamiek, zijn onvermogen om personages leven in te blazen, en de totale afwezigheid van diversiteit in de gezichten en lichaamstypen van vooral zijn vrouwelijke personages, heeft hij dit jaar verscheidene potentieel goede comics de vernieling in getekend.

 

De Baard van Alan Moore:

Elke artiest die foto’s overtrekt om zijn gebrek aan talent te compenseren.

 

Comments

comments


Brainfreeze

 
avatar