4
Posted 03/01/2012 by Brainfreeze in Comics
 
 

Brainfreeze Crew’s eindejaarslijstjes: Slechtste Verhaal/Trade/Hardcover van 2011

We blijven vandaag even in de Negative Zone steken met onze eindejaarslijstjes. Na het lijstje met de slechtste single issues van 2011, is het nu de beurt aan de meest teleurstellende verhaallijnen, runs, trades en/of hardcovers van het afgelopen jaar! Deze categorie hangt eveneens nauw samen met deze van de meest teleurstellende schrijver van het jaar, omdat schrijvers — zeker in mainstream-comics — nu eenmaal zeer variërende runs kunnen leveren (afhankelijk van het materiaal en de personages die ze toegediend krijgen). De Brainfreeze-crew zet hun keuzes hieronder op een rijtje, maar vergeet natuurlijk die van jouw ook niet te vermelden in de comments!

 

Yann:

Flashpoint, DC-event met een kernreeks door Geoff Johns en Andy Kubert. Het flashpoint of vlampunt is de temperatuur waarbij een chemische stof een ontvlambaar mengsel met de lucht oplevert. Een beetje ironisch, want van het zomer-event met dezelfde naam, werd ik warm noch koud. Het was niet allemaal kommer en kwel, enkele tie-ins (met name Batman: Knight of Vengeance) zou ik zelfs uitstekend durven te noemen. Maar als afsluiter van het klassieke DCU, was deze reeks eenvoudigweg ondermaats, door de vervelende clichés, personages zonder enige diepgang en een flauw verhaal dat amper impact maakte. Laat de trades gerust aan u voorbijgaan. (Review Flashpoint #1review Flashpoint #5bestel bij Archonia).

 

De Baard van Alan Moore:

Creatieve run: Jennifer Blood door Garth Ennis en Adriano Batista. Niet alleen vanwege de vertragingen maar ook omdat het voor mij het creatieve failliet van Garth Ennis aangeeft. Op Preacher en wat oorlogsverhalen na, valt zijn werk me wat tegen. Met dit als dieptepunt. (pre-order bij Archonia).

 

 

 

Als aparte trade: Jinx: Essential Collection door Brian Michael Bendis. Ik had veel verwacht van deze comic. Brian Michael Bendis die nu eens verantwoordelijk is voor een heel verhaal. Zijn visie op papier. Wel, zo denderend was zijn visie niet. Het verhaal stuitert alle kanten op en het tekenwerk is zo lelijk dat je de goede man zou willen verbieden om ooit nog een tekenpotlood aan te raken. Gelukkig begreep hij dat laatste zelf ook. (bestel bij Archonia).

 

 

 

Wade:

Wolverine Goes to Hell door Jason Aaron, Renato Guedes, Jae Lee e.a. Jason Aaron heeft voor mij eigenlijk definitief het personage Wolverine verpest. In alle eerlijkheid was ik de geklauwde mutant al een beetje beu omdat hij veel teveel gebruikt werd maar ik keek toch enorm uit naar Aaron zijn run en de verhaallijn van Wolverine die in de hel belandt, en ook welke effecten dit zou hebben in de reeksen rond Daken en X-23. Mijn teleurstelling was dus groot toen bleek dat zelfs uit de hel ontsnappen maar een kleine moeite was voor Wolverine en dat de hierop volgende verhaallijnen nog saaier en meer voorspelbaar werden. (bestel bij Archonia).

 

Lav:

Flashpoint: Deadman and the Flying Graysons door J.T. Krul, Mikel Janin en Alejandro Giraldo. Het hele Flashpoint-event zelf heeft niet aan alle verwachtingen voldaan, maar toch zijn er enkele leuke tie-ins uit voortgekomen. Helaas waren er hierbij ook enkelen die de inkt op het papier amper waard zijn. Eén daarvan is Deadman and the Flying Graysons dat, ondanks het potentieel van de personages, me niet heeft kunnen vastgrijpen en boeien. Integendeel, het voelt aan als een flauwe opvulling om het Flashpoint-event voldoende tie-ins te bieden. Het enige pluspunt van de reeks zijn de covers van Cliff Chiang. (pre-order bij Archonia).

 

Alterrock:

Wolverine: The Best There Is door Charlie Huston en Juan Jose Ryp. Ik krijg al hoofdpijn als ik eraan denk. Wat beloofde een leuke reeks te worden is geëindigd in de teleurstelling van het jaar. Het idee van een meer ‘volwassen’ Wolverine-reeks vond ik goed maar de uitvoering stelde helaas niet veel voor. Het dieptepunt was tijdens de tweede verhaallijn, Broken Quarantine, waarin de hele reeks volledig instort. (pre-order bij Archonia).

 

 

bilalben:

Kick-Ass 2 door Mark Millar en John Romita Jr. Ik ben een grote fan van Kick-Ass. Ik moet eerlijk bekennen dat ik wel eerst de film heb gezien. Erg fris was het om zo een ‘foute’ superheldenfilm te zien. De comic vond ik nog meer geweldig, de tekeningen waren precies goed voor dit soort type verhaal en Mark Millar weet wel hoe je controversiële verhalen schrijft. Ik was dus blij dat er een vervolg werd aangekondigd. Helaas haalt het niet de kwaliteit van de eerste serie. Millar choqueert om te choqueren heb ik het idee. Geforceerd schokkend komt het bij mij over: orgiën van bloed (niet meer verrassend en fris) en een minder grote rol voor Hit Girl hebben mij doen besluiten om Kick-Ass 2 tot grootste teleurstelling van 2011 te benoemen. (bestel bij Archonia).

 

Arno:

Holy Terror door Frank Miller. How the mighty have fallen. Dat comicslegende Frank Miller (Sin City, Daredevil, The Dark Knight Returns) in de afgelopen jaren enkele miskleunen bijeen heeft geschreven, wisten we al langer. Toch kan je ergens nog wel genieten van The Dark Knight Strikes Again of All-Star Batman & Robin wanneer je gewoon je verstand op nul zet en je ze niet al te serieus neemt! Hetzelfde verwachtte ik ook van Holy Terror, waarin een aanvankelijk door Batman geïnspireerde superheld een terroristische aanval van al Queda op zijn stad afweert. Maar nee hoor, Miller’s ultraconservatieve (wat me op zich niet zou storen), maar vooral ondoordacht verhaaltje levert een puberaal geschreven en nog puberaler getekende graphic novel af. Zelfs als een actieparodie schiet dit werk tekort, al bewijst het voor mij wel dat Frank Miller vandaag de dag werkelijk een parodie van zichzelf is geworden. (Reviewbestel bij Archonia).

 

Comments

comments


Brainfreeze

 
avatar