10
Posted 03/01/2012 by Brainfreeze in Comics
 
 

Brainfreeze Crew’s eindejaarslijstjes: Slechtste Single Issue van 2011

We hoeven niet altijd even positief te zijn. Daarom trekken we eens naar de parallelle, omgekeerde Earth-3, het Antimatter-Universe of de Negative Zone voor de keerzijde van onze best of 2011-lijstjes. Gisteren draaide het om de beste single issues van het afgelopen jaar, maar vandaag zet de Brainfreeze-crew eens hun keuzes op een rij voor de slechtste en ronduit meest teleurstellende single issues van 2011! Wat was jullie eigen meest gehate comic van het jaar? Laat het ons weten in de comments!

 

Lav:

Suicide Squad #1 door Adam Glass, Federico Dallochio en Ransom Getty. Ergens is dit voor een deel ook de schuld van Gail Simone. Na een fantastische reeks met Secret Six af te leggen had ik graag een gelijkwaardige equivalent gevonden met de DC-relaunch. Maar hetzelfde niveau verwachten van Adam Glass met Suicide Squad was een vergissing. Helaas kwam de start van deze reeks niet eens in de buurt van wat ik verwacht had, met een zeer flauwe plot en een teleurstellende representatie van sommige personages, zowel in hun looks als karakter. Toch hoop ik dat het potentieel van de reeks benut wordt en dat ze positief zal evolueren. (Reviewbestel bij Archonia).

 

Alterrock:

X-Men Schism #5 door Jason Aaron en Adam Kubert. Na een geweldige opbouw in de vorige issues, waren mijn verwachtingen hoog gespannen voor de conclusie van deze minireeks met grote gevolgen. Wat volgde was een teleurstelling van formaat, zowel op gebied van verhaal als op gebied van art. (Reviewbestel bij Archonia).

 

 

 

Arno:

Superior – Kapow! Guinness World Record Special #1 door Mark Millar e.a. Deze comic — dewelke ik met mijn eigen ogen heb getekend zien worden op de Kapow! Comic Con — is de “trotse” houder van twee wereldrecords: “Most contributors to a comic book” en “Fastest production of a comic book“. Vooral dat laatste merk je. De comic bevat een simpel moraalverhaaltje van Mark Millar rond zijn superheld Superior, en werd in 12 uur tijd geschreven en geïllustreerd door toptalent als Kieron Gillen, Paul CornellLeinil Yu, Dave Gibbons, John Romita Jr., Olivier Coipel en een heel resem tekenaars die op Kapow! aanwezig waren. Spijtig genoeg zorgt dit voor een extreem onevenwichtig getekende zwart/wit-comic, die misschien nog interessant had kunnen zijn als schetsboek, maar volledig faalt als een degelijke issue. De comic werd gemaakt in april, maar lag pas in november in de winkels. Hierop moesten we dan een half jaar wachten? (bestel bij Archonia).

 

Wade:

Hawk & Dove #1 door Sterling Gates en Rob Liefeld. En dan bedoel ik niet voor de erbarmelijke tekenstijl van mijn goede vriend Rob Liefeld (the dude did ‘create’ Deadpool!) al deed deze niet veel goed aan het verhaal. Nee, beste mensen, het is de combinatie van deze in mijn ogen lelijke tekenstijl en de vrij teleurstellende verhaallijn. Als je meer redenen nodig hebt, lees dan mijn eerdere review van deze issue. Het spijtige is dat ik na Brightest Day enorm verschoten was van deze voor mij ongekende personages en dus hoop had toen DC aankondigde dat het duo terug een nieuwe reeks kreeg. Helaas… (Reviewbestel bij Archonia).

 

Yann:

Voodoo #1 door Ron Marz en Sam Basri. Eendimensionale personages en een zo goed als onbestaande plot als excuus voor het tonen van halfnaakte vrouwen. Een paar pseudofeministische lijntjes tekst gecombineerd met een perfecte illustratie van “the male gaze”. En nog eens slaapverwekkend saai erbovenop. (Review bestel bij Archonia).

 

 

 

 

Comments

comments


Brainfreeze

 
avatar