3
Posted 31/12/2011 by Brainfreeze in Comics
 
 

Brainfreeze Crew Movie Review: Green Lantern

Er valt deze week natuurlijk niet naast onze Green Lantern Blu-ray-wedstrijd te kijken. Brainfreeze geeft namelijk maar liefst vijf keer de Blu-ray van deze spetterende superheldenblockbuster weg! Reden genoeg dus om nog eens een gezamenlijke review te doen. Green Lantern mocht dan wel één van de duurste en meest geanticipeerde comicverfilmingen van het afgelopen jaar geweest zijn, maar de meningen erover waren duidelijk verdeeld, ja, ook onder de Brainfreeze-crew

Malkavian:

Een film bespreken die over je favoriete comicpersonage gaat is niet zo gemakkelijk, want voor mij was de film een fandroom die werkelijkheid werd. Ook al heeft hij enkele mindere punten waar ik zelfs als fan niet overheen kan kijken.

Laten we beginnen bij het feit dat het als fan een ongelooflijke rollercoaster was van plaatsen en personages waarvan we allemaal houden. De beelden van Oa waren prachtig, Kilowog, Tomar-Re en zeker Sinestro waren perfect gecast en de CGI/make-up van de personages kwam natuurlijk over, in hoeverre mate een sprekende vismens en iemand met een paarse huid natuurlijk kunnen zijn. Het ringslingen, ofwel het maken van constructs, was ook zoals ik het mij had voorgesteld. Het trainingsgevecht tussen Hal en Sinestro was leuk om te zien maar duurde veel te kort. En dat is ook een zeer grote kritiek op de film, alle leuke en interessante dingen komen slechts enkele momenten in beeld. Zo heb je een promo-affiche en reclamepanelen waar een deel van het Green Lantern Corps op staat, maar in de film zelf zie je ze maar zeer kort in beeld. Bzzt komt twee seconden in beeld wat eigenlijk een kleine fanservice is, maar Boodikka (die op de affiches staat) heb ik zelfs niet gezien! Waarschijnlijk gemist in de groepsbeelden van het Corps maar ze staat dan wel op de affiches. Een heel rare keuze om dit belangrijke deel van de Green Lantern-mythologie gewoon veel te snel te behandelen.

Iedereen die me kent weet dat ik in het begin niet zo blij was met Ryan Reynolds als onze onbevreesde aardling, Hal Jordan. Ik zag liever Chris Pine (Star Trek) in de huid kruipen van Hal, maar Ryan heeft me weten overtuigen als een waardige Hal Jordan, om het in de woorden van Xander De Rycke te zeggen “Ryan Reynolds IS the Green Lantern“. Bij een oorsprongsverhaal krijg je altijd enorm veel informatie te verwerken en we weten uit ondervinding dat zoiets niet gemakkelijk is om over te brengen. Het is vaak saai en sommige stukken krijg je te zien omdat ze nu eenmaal bij het personage horen maar op die moment niet echt nuttig zijn/lijken. Als fan van de comicreeks weet je bijvoorbeeld dat familie een speciale betekenis heeft voor Hal, een dubbele betekenis zelfs, want het doet hem pijn om hen te zien (enerzijds als herinnering aan zijn vader en anderzijds aan iets dat hij nooit zal hebben: een gewoon gezin), maar toch kan hij niet zonder hen. Ze laten dit in de film zien in een slechts vijf minuten durende scène met een verjaardagsfeestje, maar het heeft geen nut voor de rest van het verhaal. Het is misschien bedoeld als karaktervorming, maar het mist alle duiding en duidelijkheid waarom Hal zo reageert op zijn familie.

Ook de relatie tussen Carol en Hal komt aan bod in de film en persoonlijk vind ik dat iets te veel. Als fan mocht ik iets minder romantiek en iets meer Oa krijgen, maar blijkbaar vonden de producers het belangrijker dat er een deftige portie romantiek in de film zat. Spijtig genoeg hebben ze Carol puur op haar looks gecast, want Blake Lively komt op geen enkel moment goed over, het acteren ging stroef en het brak de film elke keer. Er was te veel blablabla en te weinig boemboemboem.

De villians van de film zijn Hector Hammond en Parallax. Hector Hammond, de jaloerse wetenschapper en verstoten zoon van een senator, wordt meesterlijk gebracht door Peter Sarsgaard. De kans dat iemand niet gelijkaardig zou reageren bij een plotselinge kans op macht is heel klein. Parallax vond ik wat raar om al in de eerste film te zien: je neemt al een gans publiek mee naar iets volledig nieuws in superheldenfilms en gaat dan nog eens met een entiteit als een wolk vol kwaad gaan spelen. Het werkte al niet in Fantastic Four: Rise of the Silver Surfer dus daar moeten ze toch iets uit geleerd hebben? Ook raar dat ze Krona‘s naam helemaal niet vermeld hebben, ook al vertellen ze het verhaal van de “gevallen” Guardian. Nu lijkt het alsof Krona Parallax heet, terwijl deze laatste toch iets apart is. Gekeken naar Rise of Silver Surfer moeten ze wel gedaan hebben want Green Lantern‘s gele wolk Parallax zag er alleszins toch beter uit dan de FF hun Galactus.

Sinestro was, net zoals Hector Hammond, prachtig gespeeld en dat kwam voornamelijk door Mark Strong, die het personage zeer goed naar voren bracht. Ik miste nog iets te weinig het “Nazi” trekje maar over het algemeen kwam hij zeer goed over. Waar de film dan wel volledig in de mist ging was na de aftiteling, bij de extra scène die blijkbaar veel kijkers gemist hebben. Voor diegenen die de film nog niet gezien hebben, schiet dit stuk over en ga naar de volgende paragraaf. Voor al de rest, lees gerust verder. Sinestro die de gele ring aan doet, OK dat deel wisten we, maar het was spijtig dat de jaloezie van Sinestro over Hal Jordan’s overwinning zo slecht in beeld werd gebracht. Zo kwam het aandoen van de ring als iets raar over, en klopte het niet met het beeld dat je kreeg van Sinestro in de film.

Mijn conclusie is dat Green Lantern een basis vormt voor enkele sequels die veel beter kunnen zijn. De film op zich was aangenaam als fan van de comicserie maar bevatte toch wel enkele fouten en “saaie” momenten. Zoals ik al eerder zei had ik liever meer Oa gezien en minder Carol. Laten we hopen dat het vervolg van deze kwaaltjes af geraakt.

 

Alterrock:

Ikzelf ben een groentje op het gebied van Green Lantern (toch een extra punt voor de woordspeling daar). Uiteraard ken ik de basics van Green Lantern maar heb nog niet het genoegen gehad om in een comic van hem te duiken. Ik kan de film dus wel bekijken als de gemiddelde bioscoopganger die weinig achtergrond heeft over het personage…

En ik moet zeggen dat het begin van de film een beetje overweldigend is. We worden meteen geconfronteerd met de Green Lanterns en de planeet Oa. We krijgen dus meteen heel wat informatie te verwerken. Dit zou de gewone bioscoopganger weleens kunnen afschrikken. Maar ondergetekende heeft natuurlijk ook een hart voor comics en mijn interesse werd alleen maar meer gewekt. Na de verplichte intro en lessenpakket Green Lantern 101, zien we onze held Deadpool…ik bedoelde natuurlijk Hannibal King…nee weer verkeerde film… Hal Jordan oftewel Van Wilder himself: Ryan Reynolds. Ja inderdaad Reynolds heeft al heel wat rolletjes mogen spelen in de comicfilms. Ik vind hem wel een goede acteur die ook een goede timing heeft qua comedy. En in de rol van Hal Jordan is hij uitstekend. Reynolds heeft de houding en de uitstraling van een rebel, iemand die zijn eigen wil doordrijft en niet altijd denkt aan de gevolgen maar van binnen is hij wel een goede kerel. En deze uitstraling komt goed van pas in deze rol.

Peter Sarsgaard als Hector Hammond vond ik best een irritant personage. Vooral zijn manier van spreken (zeeeer traag) vertraagt het tempo van de film. Terwijl Hector als een megacoole villain is wanneer hij zijn krachten gebruikt en de perfecte tussenpersoon vormt eer we overgaan naar de echte villain van deze film: Parallax. De CGI voor Parallax was met momenten zeer goed en dat is dan vooral bij de close-ups van het gezicht. Als we Parallax in zijn geheel zien, vond ik de CGI echter wat tegenvallen. Een andere hoofdrol, deze van Sinestro, wordt gespeeld door Mark Strong. Sinestro is hier de leider van het Green Lantern Corps. Jammer genoeg zien we hem in deze film te weinig in actie. De scène waar we hem dan wel in actie zien, namelijk de training met Hal Jordan, is super. Voor deze scène en de eindscène alleen al  zou ik naar de film gaan kijken. De laatste hoofdrolspeelster is Blake Lively als Carol Ferris. Lively speelt haar rol goed aangezien ze enkel maar mooi moet wezen. Inderdaad Carol Ferris is niet meer als dame in nood waar Hal Jordan verliefd op is. Meer valt er over haar rol jammer genoeg niet te zeggen.

De special effects van de film vind ik in het algemeen goed gedaan. Ik had net zoals zo velen toch grote vraagtekens na het zien van de trailer. En het Green Lantern-pak ziet er nog altijd wat raar uit. Maar in de context van de film valt het niet zo op. Eenmaal je in de sfeer van de film ziet zal het pak je echt niet meer storen. De zelfkritiek in verband met het masker dat het gezicht moet verbergen maar dit helemaal niet doet, vind ik uitstekend gedaan. Dit geeft toch aan dat de makers de film toch niet al te serieus nemen en niet bang zijn voor wat zelfkritiek te geven. Kortom: In brightest day… in blackest night, this movie shall not escape my sight! Let those who worship comics, beware my power and get their asses to the movie…

 

Arno:

Green Lantern was de comicbookverfilming van 2011 waar ik het hardst naar uitkeek. De enorme hype, het zeer geslaagde panel op Kapow!, input van de meesterlijke GL-schrijver Geoff Johns, de belofte dat de film zeer dicht bij de comicbookmythologie zou blijven en misschien wel eens de eerste stap zou kunnen zijn (zoals bij Marvel’s Iron Man uit 2008 het geval was) naar een cinematisch DC-universum deden mijn fanboy-hartje sneller slaan. Zou de film mijn hoge verwachtingen kunnen inlossen? Het antwoord is een: mja, maar toch…

Eerst en vooral: Green Lantern is zeker geen slechte, en bij momenten zelfs zeer goede superheldenfilm. De actiescènes, special effects, de ring constructs, de leden van het Corps en — al had ik ook wat twijfels betreffende de casting — zelfs het merendeel van de personages worden enorm goed weergegeven. Ryan Reynolds is een geloofwaardige Hal Jordan en zijn eerste ontmoeting als Green Lantern met Carol Ferris (gespeeld door Blake Lively) is ronduit hilarisch, waarin tevens zeer mooi wordt omgegaan met de notie van de geheime identiteit in de huidige superheldenfilms. Peter Sarsgaard is een terecht creepy Hector Hammond, Mark Strong steelt elke scène waarin hij verschijnt als Sinestro en het was enorm leuk om te zien dat die CGI-wolk, die al eerder Galactus speelde in Fantastic Four: Rise of the Silver Surfer, zijn Hollywoodcarrière kan verderzetten als Parallax en daardoor ditmaal toch al iets beter lijkt op zijn counterpart uit de comics.

Veel scènes lijken rechtstreeks uit Green Lantern: Secret Origin (verschenen in Green Lantern volume 4 #29-35) te komen, waarschijnlijk het beste oorsprongsverhaal van Green Lantern tot hiertoe en eveneens een comic die enigszins al aanvoelde als een Hollywoodfilm. De comicbookmythologie wordt over het algemeen zeer goed gerespecteerd, ook al is de oorsprong van hoofdschurk Parallax (en een vleugje Krona) lichtjes, maar zeker niet al te storend, aangepast.

Maar hier ligt het grootste probleem van de film: uiteraard dient de comicbookmythologie gerespecteerd te worden, maar het concept achter de Guardians en het Green Lantern Corps kent enorm veel diepgang. Verwacht dus heel wat expositie en uitleg in een film die amper iets langer dan 90 minuten duurt (en dat, vrij storend, voornamelijk door de personages zelf, niet door het Book of Oa, of de ringen, zoals het in de comics op een betere manier werd gedaan). Door de vele personages, waarvan stap voor stap hun achtergrond aan de kijker wordt getoond/gezegd en waarvan sommige hiervan zelfs geen invloed lijken te hebben op het algemene verhaal, lijkt de film bij momenten gewoonweg een collectie achter elkaar geplaatste scènes te zijn zonder structuur. Zo stelt de film in het begin de familie van Hal voor, en zien we ze daarna niet meer terug. De oorsprong van DC’s harde tante Amanda Waller wordt er dan ook weer tussen gepropt, en heeft een verwarrend en nutteloos effect op het hoofdverhaal (hierbij hielp het overigens ook niet het personage als veel te zwak werd geschreven en gespeeld door Angela Bassett). De optredens van Kilowog, Tomar-Re en de rest van het Corps zijn dan wel fantastisch om te zien, maar zijn ook weer veel te snel voorbij.

De film zou in feite een pak langer moeten duren om alle personages eer aan te doen, want nu gaat het verhaal veel te snel vooruit. De val van Sinestro, waarvan we allemaal weten dat hij zich ooit tegen het Corps zal keren en een gele ring zal hanteren, wordt zonder al te veel aanleiding in de film gestoken. Ook de training van Hal Jordan, nochtans een leuke scène, gebeurt veel te snel, waardoor zijn evolutie van Poozertot grootste Green Lantern ooit die mano a mano tegen Hector Hammond en Parallax gaat op het einde wel zeer ongeloofwaardig overkomt. Het Corps onder leiding van Sinestro komt ook met hun eerdere, amper tien seconden durende gevecht tegen Parallax zelfs vrij amateuristisch over voor een eeuwenoude, intergalactische politiemacht te zijn. Ja, een klassieke trainingsmontage voor Hal Jordan klinkt misschien cliché, maar had de film en de geloofwaardigheid van het hoofdpersonage enorm vooruit geholpen. Een laatste punt van kritiek is de humor, dewelke ik vaak geforceerd vond overkomen. De buddy-relatie tussen Hal en zijn beste vriend Thomas Kalmaku (gespeeld door Taika Waititi) moet voor de vrolijke noot zorgen, maar valt spijtig genoeg volledig in het water.

Toch blijft Green Lantern, ondanks deze klachten, zeker nog wel de moeite om te zien. Ik mag er dan wel zeer kritisch over zijn, maar ook ik vond het geweldig om Hal en het Corps op het grote scherm te aanschouwen. Voor de hardcore Green Lantern-lezer is het niet de diepgaande, epische film die de personages verdienen, maar voor de fans van superheldenfilms is dit voldoende blockbusterfun met enkele mooie hell yeah-momenten, indrukwekkende werelden en goeie special effects. Het had, spijtig genoeg, zoveel beter kunnen zijn…

 

ugh:

Mijn verwachtingen voor de Green Lantern-film waren niet hoog. Erger nog, ik had ze zelfs vrij laag gelegd na het bekijken van het teleurstellende promotiemateriaal dat Warner Brothers de wereld instuurde. Maar als comicfan hoop je toch nog het beste, zelfs nadat overwegend negatieve reviews op het web verschenen. Misschien zou Green Lantern dan niet de prijs voor beste film krijgen, maar het zou dan toch wel een entertainende, spannende blockbuster zijn, nietwaar?

Helaas… Green Lantern is één van de meest teleurstellende films die ik in lange tijd bekeken heb. Zoveel potentieel, zoveel talent en een budget waar de gemiddelde republiek jaloers op is, en toch komt er geen leuke film uit…

Grote schuldige hier is het script. Er worden zoveel verschillende verhaallijnen ingepropt dat je met geen enkele voeling krijgt. In plaats van één goed uitgewerkt verhaal, lijkt Green Lantern een slechte mengeling van een drietal films. Hierdoor neemt de film voor geen enkele mededeling en geen enkel subplot de tijd om een geloofwaardige achtergrond te geven. Wat geweten moet worden wordt gezegd in plaats van getoond. Want uit niets zou je afleiden dat Abin Sur (gespeeld door Temuera Morrison) één van de sterkste Lanterns uit het Corps is, op een vluchtig zinnetje van mede-ringdrager Sinestro na. Idem voor de zogezegde dreiging van Parallax, de relaties tussen de personages en de “sterke” wilskracht van Hal Jordan. Hal evolueert ook niet als personage. Geen enkele actie of daad van Jordan doet ons geloven dat hij zijn twijfels overwint en zijn werkelijke wilskracht vindt. De katalysator voor zijn uiteindelijke verandering is één luttelig gesprekje met Carol Ferris, gespeeld door Blake Lively.

Ook de normaal charmante en uitstekend acterende Ryan Reynolds lijkt het zwakke script niet te boven te komen. Hij doet dan wel wat hij kan, maar kan nooit het niveau van de film hoger tillen. Het is dan ook geen wonder dat Blake Lively, eerder gekend voor haar uiterlijk dan voor haar acteertalent, geen Oscarwaardige acteerprestatie aflevert in een ondankbaar stereotiep geschreven personage. De overige nevenpersonages leveren eveneens niet meer dan middelmatig werk af, op één uitzondering na: Peter Sarsgaard heeft als Hector Hammond duidelijk plezier in zijn rol als tegenstander van Hal Jordan.

Maar niet alles moet afgebroken worden. Het spijtige aan de hele zaak is dat er hier en daar een beetje potentieel naar boven komt. De veel te snel afgelopen trainingssessie op Oa zorgt meteen voor het hoogtepunt van de film. En geen klein beetje door de perfecte stemcasting van Michael Clarke Duncan als Kilowog. Voeg daar een interessante (maar eveneens verwaarloosde) Mark Strong als Sinestro bij, die in elke scène waar hij verschijnt de show steelt, en je ziet duidelijk dat Green Lantern een pareltje had kunnen worden.

Op het gezichtsmasker na, dat nooit overtuigt, zijn de special effects zeker te pruimen. Want met originele krachten, die perfect vertaald worden van papier naar het scherm, zorgt de ring van Hal Jordan met zijn constructs voor verrassend leuke momenten. Helaas duren deze veel te kort en zit je de rest van de tijd naar een mopperende Ryan Reynolds te kijken. Toch hoop ik nog op een vervolg. Want met een (veel) beter script, kan Green Lantern een waardige franchise worden. Deze eerste telg in de mogelijke reeks, wordt het best zo snel mogelijk vergeten.

 

Wade:

Het is raar maar je hoort amper iets positiefs over Green Lantern. Dan zijn er nog de reviews die online kwamen na de release van de film in de Verenigde Staten die je lieten geloven dat de film echt uitermate slecht is. Maar al te graag zou ik hier een zéér lovende en positieve bespreking leveren van de meest geanticipeerde (superhelden)film van 2011 maar dit is echter niet mogelijk. Toch ga je zien dat ik de film meer krediet geef dan de meesten…

Laten we het om te beginnen is hebben over de kritiek dat hoofdrolspeler Ryan Reynolds reeds zoveel superhelden heeft vertolkt. Er zijn de twee personages van DC-concurrent Marvel, namelijk: Hannibal Kingin Blade III en Wade Wilson (die later een Deadpool wordt die eigenlijk geen Deadpool is) uit X-Men Origins: Wolverine en dan nu Hal Jordan in Green Lantern. Beste mede-geeks, dit is gewoon over iets zaniken om toch maar iets te hebben om over te zaniken. Als je die toer op wil gaan, kijk dan maar eens hoe dikwijls bepaalde acteurs niet een politieagent of militaire “dickhead” spelen. Al moet ik toegeven dat van deze drie rollen ik Ryan Reynolds zijn Hal Jordan het minst geslaagd vind. Hij laat zijn typerende gevoel voor humor (dat zeer goed te pas kwam als Wade Wilson en Hannibal King) gelukkig toch gedeeltelijk achterwege maar zijn Hal Jordan is veel grappiger dan deze uit de comics (waardoor ik Reynolds persoonlijk gecast had als Kyle Rayner en niet als Hal Jordan). Verder zagen velen ook over het feit dat Jordan hier eigenlijk nogal angstig is en niet goed weet wat hij moet doen. Deze hebben waarschijnlijk enkel het laatste volume gelezen van Green Lantern en niet zijn hedendaagse oorsprongverhalen. Hierin zie je namelijk dat Hal nog steeds de tragische dood van zijn vader niet verwerkt heeft en dit eigenlijk de oorzaak is van zo goed als al zijn problemen.

Als je per sé over een bepaalde acteur in deze film iets negatiefs wilt zeggen vind ik persoonlijk dat de door mijn collega’s bij Brainfreeze geloofde Peter Sarsgaard deze “eer” verdient. Hij kruipt voor Green Lantern in de huid van Hector Hammond. Ik dacht bij mezelf: “eindelijk een rol waarin Sarsgaard, een acteur waaraan ik me in elke film erger, zijn ergerlijke natuur te pas kan laten komen!”. Toch stelt hij mij zoals altijd jammer genoeg teleur. Hij slaagt erin om van Hector Hammond een nog zieliger en uiterst meelijwekkendpersonage te maken en heeft steeds een irritante grijns op zijn gezicht. Het is alsof hij vond dat Hector totaal zonder enige gevoelens moest zijn behalve “Ik wil Carol Ferris in mijn bed!” en verder maar wat raar moest staan en creepy kijken. Over Carol Ferris gesproken, je hoort overal dat Blake Lively gewoon mooi moet wezen (en ze is dan ook wel echt mooi) maar laten we niet vergeten dat dit dan ook Carol Ferris haar nut in de comics was tot op een bepaald punt wanneer ze een meer actieve rol kreeg. Hal Jordan zijn beste vriend en semi-sidekick Thomas Kalmaku is dan weer een totaal overbodig personage die ze er best hadden uitgelaten. Parallax is ondanks de enorme verandering van zijn origine en de gehele mythologie rondom het personage een bad-ass villain. Mark Strong en compagnie stelen wel enorm de show van Ryan Reynolds als het Green Lantern Corps maar hebben echter een veel te kleine rol in deze film. Vermoedelijk omdat de film niet echt lang duurt. Ook geven ze niet echt een reden waarom Sinestro uiteindelijk de gele ring aandoet …

Het verhaal is min of meer een drieluik voor Hal die zijn angsten en twijfels moet overwinnen, Hector die verslagen moet worden en Parallax die de Guardians kapot wil krijgen. Dit is volgens mij de hoofdreden dat de gemiddelde cinemaganger deze film niet weet te waarderen: teveel informatie die op je wordt afgestuurd in een veel te korte tijdspanne. Hierdoor zal DC voorlopig nog niet kunnen concurreren met hun aartsvijand Marvel op het gebied van films. Een tweede Green Lantern-film is zeer waarschijnlijk dus er is nog hoop op beter. Want slecht is deze Green Lantern niet, hij haalt niet het niveau van Iron Man of Batman Begins maar hij overstijgt in mijn ogen zeker en vast dat van Spider-Man 2 en Fantastic Four! Ook is de 3D-versie enorm goed gedaan! Het was bij mij wel even wennen aan het brilletje en nadien had ik barstende hoofdpijn maar het was toch de moeite waard!

Comments

comments


Brainfreeze

 
avatar