1
Posted 23/12/2011 by Arno in Comics
 
 

Review: Justice League #4

I…Am…Darkseid

Vorige maand vingen we slechts een korte glimps op van Darkseid, de grote schurk in het nieuwe oorsprongsverhaal van de Justice League, maar in deze issue krijgen we de duistere heerser van Apokolips voor het eerst helemaal te zien in zijn DCnU-incarnatie. Vooraleer hij zich echter hardhandig voorstelt aan ‘s werelds grootste superhelden, maakt de Justice League in spé eerst nog kennis met Aquaman, heerser van Atlantis en de zeven zeeën.

Gelijkaardig aan zijn eveneens door Geoff Johns geschreven karakterisatie in zijn eigen titel, wordt Aquaman aanvankelijk aanzien als een grap maar bewijst hij zichzelf vrijwel meteen als een waardige superheld, leider en koning. Doorheen de issue krijgen de traagjes met elkaar leren samenwerkende lieden van League verder te kampen met de invasie van Parademons. Hierbij worden ze allesbehalve bijgestaan door het Amerikaanse leger, die — op piloot Steve Trevor, liaison tot en potentiële liefdesinteresse van Wonder Woman, na — zowat schieten op alles wat niet menselijk is, inclusief de superhelden dus.

In dit deel worden de twee naast elkaar lopende verhaallijnen (de vorming van de League en de transformatie van tiener Victor Stone tot de Cyborg) samengebracht wanneer ‘s werelds nieuwste tienerheld handig tot bij zijn toekomstige teammakkers wordt geteleporteerd via een Boom Tube. Cyborg krijgt echter nauwelijks de tijd om zijn uiterlijk en nieuw verworven krachten gewoon te worden, want op het einde van de issue mogen de helden zich meteen meten met Darkseid zelf.

Zoals je wel merkt, bevat deze issue alweer voldoende actie, splash pages, cheesy humor en leest het alweer zeer snel. Geoff Johns levert wel enkele leuke kleine karaktermomenten, waaronder een treffende korte dialoog tussen Superman en The Flash, waarin deze jongere, meer anti-establishment man van staal bewijst voorlopig toch nog niet zo’n grote Boy Scout te zijn. Maar uiteindelijk is er te weinig ruimte voor diepgaande karakterstudies en is het toch alweer vooral de snelle actie, alweer mooi weergegeven door het tekenteam van Jim Lee en Scott Williams,  die op de voorgrond geplaatst wordt.

Wat me echter wel begint te storen in deze verhaallijn is de karakterisatie van Hal Jordan, aka Green Lantern. Ja, hij is een cocky, onbevreesde testpiloot die nog maar net is aangeworven in het intergalactische korps, maar Johns zijn schijnbaar constante nood om het personage grapjes en opmerkingen over vanalles en nog wat te laten maken beginnen vrij denigrerend over te komen. Al vond ik Ryan Reynolds de rol van Hal nog vrij goed spelen in de Green Lantern-film, wens ik de vele komische rollen van de acteur toch liever niet te herkennen in de werkelijke comicversie van Hal Jordan.

Justice League #4 levert alweer de pure blockbusterfun waarvoor de reeks gekend begint te worden, maar gaat hierdoor alweer te snel vooruit wanneer het in feite rustig haar tijd zou mogen nemen om de positie van ‘s werelds grootste superhelden in het DCnU te bepalen. Als extra achteraan de issue krijgen we enkele dossiers te lezen van wetenschappers die aanwezig waren in S.T.A.R. Labs toen Darkseid’s aanval en de transformatie van Victor Stone plaatsvonden. Het draait hier om Dr. Silas Stone (de vader van Victor), professor Ivo (de toekomstige uitvinder van de robot Amazo), Sarah Charles (in het vorige DCU een therapeute en liefdesinteresse voor Cyborg, hier een stagiaire) en Dr. Thomas Morrow (toekomstig uitvinder van de robot Red Tornado, zijn dossier bevat overigens ook een verwijzing naar collega Will Magnus en de door hem waarschijnlijk spoedig gecreëerde Metal Men). Deze kleine extra’s leveren een korte kijk op de basisstructuur van het nieuwe DC-universum, waarop nieuwe verhalen (of liever, vernieuwde versies van oude verhalen) kunnen gebouwd worden. Dat is iets waar naar mijn inziens toch nog iets meer aandacht zou aan mogen worden gegeven in de hoofdreeks. DC heeft immers nooit een sterke, vaste basisstructuur voor haar fictieve universum gehad, en het zou zonde zijn mocht nu met de relaunch hun grootste reeks, met hun populairste personages en geschreven door hun bekendste schrijver zich puur laat leiden door flashy actiescènes in plaats van goeie karakterisaties en een degelijke basis te leggen voor latere verhalen.

Comments

comments


Arno

 
avatar
I'm not locked in here with you. You're locked in here with me.