0
Posted 19/12/2011 by Alterrock in Comics
 
 

Review: Magneto, not a hero #2

I think we all know how this could turn out, but I’m in a come-in-peace frame of mind.


Het duo Skottie Young (New X-Men, The Wonderful Wizard of Oz) en Clay Mann (Heroes for Hire, Daredevil) brengen ons het tweede deel van Magneto: Not a Hero. Na het lezen van het eerste deel, keek ik best wel uit naar het vervolg. Op het einde van de vorige issue zagen we wie de werkelijke dader is van het bloedbad dat schijnbaar door Magneto werd aangericht. In het tweede deel gaat Young dieper in op de dader. Als jullie het eerste deel nog niet gelezen hebben, wil ik wel even waarschuwen voor spoilers.

We starten dit tweede deel met drie vreemde figuren op een sneeuwvlakte. Als ze een toren vinden en binnengaan zien we dat het om Astra en twee helpers gaat. Astra is een voormalig lid van de Brotherhood of Mutants. Ze heeft de kracht om te teleporteren en ze kan dankzij haar handschoenen energiestoten afvuren. Sinds dat Magneto haar uit de Brotherhood heeft gezet, zint ze op wraak. Ze creëerde een kloon van Magneto. Maar toen ze hem op de werkelijke Master of Magnetism afstuurde om hem te vermoorden, wist Magneto de kloon te verslaan. In dit eerste gedeelte zien we hoe Astra deze kloon, Joseph genaamd, terug tot leven brengt. Nadat Joseph Magneto erin geluisd heeft door te laten uitschijnen dat Magneto het bloedbad had aangericht, trok deze laatste eropuit om zijn onschuld te bewijzen. Al vlug weet Joseph echter Magneto gevangen te nemen. Wat volgt is een gesprek tussen de twee over hoe Magneto de mutanten in de steek heeft gelaten. Het gesprek loopt natuurlijk uit de hand waarop enkele verrassingen volgen…

In mijn review van het eerste deel eindigde ik met de gedachte dat als Young het verhaal fris en origineel zou weten te behouden, dit zeker een verhaallijn zou worden dat de moeite waard is om te lezen. Helaas is dit niet het geval. Dit tweede deel kan helemaal niet voldoen aan de verwachtingen. De verhaallijn is vrij oninteressant. In een langere verhaalreeks kan men pleiten dat dit nodig is om het verhaal wat dieper uit te spitten, maar in een minireeks van vier delen vertraagt dit het tempo. Niet alleen gaat alles maar traag vooruit maar in mijn ogen doet Young dit zonder enige reden. Bovendien is er in dit deel opmerkelijk weinig dialoog, waardoor je er, ironisch genoeg, snel doorheen bladert. Gelukkig vangt de art van Clay Mann de klappen op. De tekeningen zien er geweldig uit waardoor het gebrek aan dialoog een beetje wordt opgevangen. Mijn eerdere kritiek hierover blijft wel hetzelfde: de karakters en gebouwen op de achtergrond worden af en toe wat verwaarloosd waardoor het geheel onnauwkeurig lijkt.

Dit tweede deel kan me dus niet zo bekoren als het eerste. Young zal zich moeten herpakken in de derde en vierde issues om de lezers met een goed gevoel te laten terugkijken naar deze miniserie. Een epische figuur als Magneto verdient immers een memorable minireeks.

 

Comments

comments


Alterrock

 
avatar
Een comicreader since 2010 en nu al gepassioneerd.