0
Posted 12/12/2011 by de baard van alan moore in Comics
 
 

Review: The Defenders #1

The older I get, the more life seems to be the stupid, frustrating stuff thet gets in the way of you and reading comics.

Na alle berichten van de voorbije weken
was het natuurlijk onvermijdelijk. De nieuwe eerste The Defenders-comic moet worden besproken. Al is het maar om te zien of het de hype waarmaakt. En dat doet het een klein beetje.

Schrijver Matt Fraction(Uncanny X-men, Casanova) en het tekenpaar Terry en Rachel Dodson (GEN13, Spider-Man/Black Cat: The Evil That Men Do) leggen de lezer een nieuwe versie van de Defenders voor. Dat is wel gelukt. Het lijkt in bijna niets meer op de comic die eind jaren ’70 en begin jaren ’80 werd gepubliceerd.

Nul, de Hulk van de Hulk uit Fear Itself, laat even zijn gezicht zien, maar wat daarna volgt is een lange introductie van dit nieuwe team. Men neemt hier de tijd voor.  Doctor Strange wordt benadert door ‘onze’ Hulk om hem te helpen. Nul jaagt hem namelijk schrik aan en het spreekt voor zich dat dit wezen gestopt dient te worden. We gaan daarna één voor één de nieuwe leden van dit team af. Hun gedachten en acties worden uitgebreid beschreven door Matt Fraction. Ik zag daar nog niet echt de meerwaarde van in. Het enige personage dat iets van een uitgebalanceerd karakter heeft is Iron Fist. Je kan hem lezen en dan heb je meteen een beeld over wat voor soort persoon hij is: enerzijds een Richard Branson-achtige ondernemer, anderzijds een simpele jongen die zijn comics wil lezen zonder dat hij daarbij wordt gestoord. Ik kon ook een glimlach niet onderdrukken bij het zien van de Red She-Hulk (Betty Ross, de ex van Bruce Banner, aka de Hulk), hoewel er niet veel meer van haar in de comic valt te vinden. Ze bevindt zich in Pamplona waar ze de stieren achterna rent tijdens de bekende stierenrennen die daar elk jaar plaatsvinden. De issue eindigt uiteindelijk wat onverwacht aan Mount Wundagore.

Als je kijkt naar de strijd tegen Nul dan zijn we niet zo gek veel wijzer geworden in deze issue. Als lezer zijnde heb je wel een goed beeld gekregen van de aard van de nieuwe Defenders. Een kern van vier die bestaat uit Doctor Strange, Namor, Hulk en de Silver Surfer, die dan wordt aangevuld met wisselende personages. Fraction schrijft deze titel ook in de Marvel-stijl. Hij geeft de tekenaar(s) een plot, ze maken daar naar eigen inzicht de pagina’s bij en hij gaat daar de dialogen inplanten. Het is een poging om een ander soort comic te krijgen. Fraction doet echter hetzelfde als de schrijvers van veertig jaar geleden. Hij plant de pagina’s vol met tekstkaders die, zoals ik al eerder schreef, nog niet echt een meerwaarde hebben. Het neigt teveel naar overbodige expositie. Het tekenwerk van deze comic is degelijk. Al hebben de Dodsons, naar mijn smaak, teveel hun stijl aangepast. Hun lijn was ronder en die is nu wat hoekiger geworden.

Gemengde gevoelens dus. Voor mij is het nog te vroeg om dit af te schieten, maar ik hoop wel dat het beter wordt. Dit was immers nog te inleidend (en voor wie het weten wil: de zinnen onderaan de pagina’s zijn ,volgens mij, vooral gewoon reclame).

Comments

comments


de baard van alan moore

 
avatar