10
Posted 08/12/2011 by Arno in Comics
 
 

Peter Moerenhout en zijn comics

In het kielzog van Gilles zijn voormalige Shelf Porn-column — waarin telkens een lezer aan het woord werd gelaten om eens te praten over zijn/haar passie voor comics en natuurlijk te “stoefen” met diens verzameling — laten we nu niemand minder dan Peter Moerenhout aan het woord, schrijver/scenarist van o.a. Guts & Glory en Paris alsook regelmatige recensent voor Brainfreeze. Take it away, Peter !

Peter Moerenhout en zijn comics

Zoals zovele Belgische en Nederlandse lezers ervoer ik mijn eerste aanraking met comics dankzij een uitgave van Juniorpress. Juniorpress was een kleine, Nederlandse uitgeverij die in 1978 begon met het vertalen van Amerikaanse comics.

Mijn moeder bracht op een dag De Spektakulaire Spiderman #119 en een comic van De Vergelders (The Avengers) voor mij mee. Die Vergelders konden me min of meer gestolen worden, maar die Spider-Man-comic, getekend door Todd McFarlane met één van de eerste verschijningen van Venom erin deed mijn wereld op zijn grondvesten trillen. Fuck de Smurfen en Jommeke, Suske & Wiske kunnen mijn zak opblazen, Spider-Man was mijn nieuwe held…

Mijn moeder had natuurlijk nooit verwacht hoeveel schade ze aan mijn portefeuille en aan de ruimtelijke ordening in mijn huis zou aanrichten. Die twee comics ontketenden een ongeziene verzamelwoede in mij. Al snel ging mijn zuurverdiende zakgeld of loon van weekend- en vakantiewerk naar de aankoop van alles wat Juniorpress te bieden had. Wanneer ik op een rommelmarkt rondliep en een doos vol beduimelde Juniorpress-comics zag, dook ik er halsoverkop in. Ik had al snel een vaste stripwinkel: Fred’s Stripwinkel in Aalst, waar ik ook de geneugten van mijn eerste pull list mocht smaken. Het gevolg daarvan is dat ik veruit alles dat Juniorpress uitbracht rond Spider-Man en de X-Men (of liever, de X-Mannen) in de kast heb staan.

In 1996 bracht Juniorpress ook de eerste vertaalde Image-comics uit. De halfnaakte vrouwen en het overdreven geweld in deze publicaties werkten op mijn puberale hormonenhuishouding in als een lamp op een mot. Die Image-comics werden dus zonder dralen toegevoegd aan mijn snel groeiende verzameling.

De Spektakulaire Spiderman #119 (een herdruk van de Am. The Amazing Spider-Man #316), de comic waarmee het allemaal begon

Na enkele jaren begon me te dagen dat Juniorpress af en toe eens een nummer van een reeks durfde over te slaan en het niet vertaalde. De anaal gefixeerde verzamelaar in mij kon de gedachte dat ik iets zou missen absoluut niet verdragen en stapte over op de Amerikaanse trade paperbacks. Vanaf toen werd de World’s End in Gent (voorheen Betty Boop) mijn vaste comicleverancier.

Plots bleek het hek helemaal van de dam. In Betty Boop kwam ik dankzij verkoper Peter en nog meer door winkelhulpje Arnout in contact met een hele hoop kwalitatieve comics: The Sandman, Transmetropolitan, Preacher, Hellblazer, … Ondertussen heb ik ongeveer alles wat Vertigo sindsdien heeft uitgebracht en blijft het mijn favoriete uitgeverij.

Tegelijkertijd bleef ik een groot deel van wat Marvel op de markt bracht kopen. Het resultaat daarvan is dat 1/5de van mijn verzameling bestaat uit Marvel-comics. DC heeft me, qua superheldenstrips, nooit echt kunnen boeien. Buiten enkele klassieke Batman-verhaallijnen en dingen als Watchmen zul je niet veel van hen in mijn kast vinden.

Plaatsgebrek en geldgebrek (heden ten dage heb ik een heuse hypotheek, meneer), noopten mij er laatst echter toe om het overgrote deel van de output van Marvel en DC links te laten liggen. Keuzes moesten gemaakt worden en ik heb sowieso meer sympathie voor de creator-owned-comics en de kleinere uitgeverijen die doorgaans toch volwassener en origineler materiaal uitbrengen. Ik liet me leiden door mijn favoriete tekenaars en schrijvers en kocht ongeveer alles waar hun naam op stond: Alan Moore, Marcello Frusin, Peter Milligan, Warren Ellis, Frank Quietly, Brain Azzarello, Dean Ormston, Danijel Žeželj, Garth Ennis, Grant Morrison, Brain K. Vaughn, de lijst is eindeloos. Dat is ook de oorzaak van de variatie aan obscure dingen en het grote aantal verschillende uitgeverijen in mijn collectie.

Ik verzamel comics om te lezen en niet als investering zoals zoveel zotte Amerikanen. Toch heb ik enkele topstukken staan in mijn collectie. Dat is eerder het gevolg van het uitproberen van nieuwe reeksen van onbekende auteurs. Die eerste drukken worden op vrij kleine oplages verspreid maar zijn later, als de auteurs bekende en succesvolle stripmakers zijn, heel erg gewild onder de verzamelaars. Een reden te meer om nieuwe auteurs en reeksen een kans te geven!

De waarde van die bepaalde comics is natuurlijk puur denkbeeldig aangezien ik niet van plan ben om daar zelfs nog maar één exemplaartje van te verkopen. Al sluit ik niet uit dat ik, eens wanneer zo’n comic een miljoen oude Belgische Franken of zo waard is, die op Ebay smijt en me nadien de serie in trade paperback aanschaf. Men moet daar niet onnozel in zijn.

Dat zal misschien zelfs vroeger dan later zijn want de ruimte die ik thuis nog kan vullen met comics begint drastisch te slinken. Ik vrees dat ik op zijn minst een fabriekshal zal nodig hebben als ik op hetzelfde elan doorga. Ik kijk er al naar uit om als negentigjarige met een looprekje door de eindeloze rijen kasten vol comics te schuifelen, er af en toe eentje uit te trekken en vol nostalgie weg te dromen in de wondere wereld der comics.

Peter Moerenhout schrijft strips, schrijft over strips en interviewt stripmakers. Een beetje overdreven niet? Hij schrijft ook nog andere dingen en maakt muziek. Ga gerust eens kijken op zijn blog. Het doet geen pijn: http://petermoerenhout.be

 

Comments

comments


Arno

 
avatar
I'm not locked in here with you. You're locked in here with me.