0
Posted 29/11/2011 by Arno in Comics
 
 

50 jaar Fantastic Four! deel 4 – ’00… and beyond!

De Fantastic Four, ‘s werelds bekendste superheldenfamilie en de grondleggers van het moderne Marvel-universum, bestaan deze maand 50 jaar en dat moet gevierd worden! Hier bij Brainfreeze maken we gedurende november een reis doorheen de levens van Reed, Sue, Johnny en Ben in een (hoe kan het ook anders) vierdelige wekelijkse special! We hebben ons in de voorgaande delen doorheen vier decennia Fantastic Four geploeterd en zullen in dit vierde en laatste deel de afgelopen tien jaar van het team bekijken alsook een korte blik werpen op hun toekomst. Flame On!

Imaginauts, de overname van Latveria en een ontmoeting met The King

De Fantastic Four-run (issues #60-70, 500-524) van schrijver Mark Waid (Kingdom Come, Irredeemable), tekenaar Mike Wieringo (Sensational Spider-Man) – met wat hulp van Karl Kesel (Hawk & Dove) en Howard Porter (JLA) – is misschien niet de langste op de reeks, maar in mijn persoonlijke mening wel de beste. Vooral Mark Waid weet enorm goed wie de Fantastic Four zijn en wat ze doen, zelden heb ik een schrijver zo’n goeie karakterisaties zien neerpennen in een superheldencomic. Fantastic Four #60 was de eigenlijke start van de afgelopen tien jaar uit het leven van Marvel’s eerste familie en leverde in één issue (dat als promotiestunt amper 9 cent kostte!) de perfecte introductie tot het team in misschien wel de allerbeste issue ooit van de reeks. In dit deel wordt duidelijk gemaakt dat de populariteit van het team gedaald is en hun comics en andere merchandise niet meer zo winstgevend zijn als voorheen. Dus wordt een werknemer van het Fantastic Four, Inc.-licensingbureau eropuit gestuurd om het publieke imago van het team op te krikken. Hij gaat gedurende een week het team volgen en op deze manier worden we op een hilarische manier voorgesteld tot de verschillende persoonlijkheden van de Fantastic Four en hun wondere wereld. Waid brengt hier ook een nieuwe omschrijving voor het team: de Fantastic Four zijn Imaginauts, ontdekkingsreizigers naar de grenzen van onze verbeelding met de empiristische wetenschapper Reed Richards aan het hoofd. Eerst en vooral zijn ze echter een familie (daarna ontdekkingsreizigers, en dan pas superhelden). Reed Richards levert op het einde van de comic een ontroerende bekentenis aan zijn jonge dochter Valeria, dewelke ons meteen de reden meegeeft waarom hij nu zo’n gigantisch imperium rondom het team heeft gebouwd. Lees er deze pagina maar eens op na:

Na deze pracht van een comic moest de run van Waid/Wieringo echter nog beginnen! Ook zij brachten de traditionele mix van grootschalige superheldenactie, hoogwetenschappelijke concepten en familiale banden en leverden een zeer welkom vleugje slapstick humor erbij. De Fantastic Four kregen ondermeer te maken met het tot leven gekomen summum van al Reed Richards zijn berekeningen en gedachtegoed (FF #62-64) en Johnny Storm die zomaar even het patent op de unstable molecules-formule verkocht (FF #65-66) en zelfs gedurende een korte tijd een herald van Galactus werd (FF #519-523)! Toch waren er ook voldoende donkere elementen in de reeks aanwezig. Zo kreeg het team een enorm angstaanjagende aanval van hun aartsvijand Doctor Doom te verwerken, waarin de monarch van Latveriasadistischer dan ooit – zijn eerder aangebrachte toverspreuk op zijn “nichtje” Valeria volbracht en het hele team gevangen nam en folterde in zijn kasteel (FF #67-70, 500). Johnny en Franklin werden zelfs tijdelijk naar de hel gestuurd, waar de jonge Richards een trauma opdeed. Reed kon echter zijn familie bevrijden wanneer hij – net zoals zijn oudste vijand – wat vertrouwen plaatste in magie in plaats van wetenschap. Doom kwam zelf tijdelijk vast te zitten in de hel, maar niet vooraleer hij Reed zijn halve gezicht verminkte. Met de conclusie van deze Unthinkable-verhaallijn hernam de reeks ook definitief haar oude nummering met issue #500.

En zo, beste lezers, ziet God er werkelijk uit

Na de onttroning van Doom namen de vier tijdelijk zijn koninkrijk Latveria over, al was dit tegen de wensen van de Verenigde Naties in. Dit escaleerde tot een conflict met ondermeer Nick Fury, SHIELD en het Amerikaanse leger alsook een zeer korte terugkeer van de geest van Doom, die The Thing met zijn leven moest bekopen (FF #503-508). De drie overgebleven leden verspilden echter weinig tijd om hun gevallen kameraad terug te brengen. Hiervoor reisden ze helemaal naar de hemel zelf – tenslotte was dit ook maar een zoveelste parallelle dimensie – en verkregen ze een ontmoeting met God! De grenzen tussen de echte wereld en het Marvel-universum vertroebelden even, want deze God bleek niemand minder dan tekenaar Jack “The King” Kirby te zijn, de man die 50 jaar geleden samen met Stan Lee inderdaad verantwoordelijk was voor hun creatie (FF #509-512).

Ook al werd hun publiekelijke reputatie tijdelijk enorm aangetast door het hele Latveria-debacle, keerden de Fantastic Four met een terug levende Ben Grimm, een in zijn gelaat herstelde Reed Richards en voorzien van een waardevolle postume schets van Kirby terug naar het aardrijk, klaar voor meer avonturen.

Fantastic miniseries en Ultimate Fantastic Four

Nog nooit waren er zoveel minireeksen of speciale one-shots rond de Fantastic Four verschenen als in de afgelopen tien jaar. Mythos: Fantastic Four van Paul Jenkins (The Sentry) en de zesdelige Fantastic Four: First Family van Joe Casey (Vengeance) leverden een modernere kijk op de oorsprong van het team, terwijl Ed Brubaker (Captain America) in Books of Doom dieper inging op de oorsprong van hun grootste vijand en Robert Kirkman (The Walking Dead) de psyche van verschillende gekende vijanden van het viertal doorlichtte in Fantastic Four: Foes. De relatie van de vier tot Spider-Man werd in de spotlight gezet in ondermeer de vierdelige Spider-Man/Fantastic Four: Silver Rage, Spider-Man/Fantastic Four alsook in de minireeks Spider-Man/Human Torch, waarin Dan Slott (The Amazing Spider-Man) de jarenlange vriendschap tussen Spidey en het jongste lid van de FF in de kijker plaatste. Slott schreef ook een zeer leuke, maar veel te vroeg afgevoerde (al na 8 issues!) tweede soloreeks omtrent The Thing, waarin hij een miljonair werd en ondermeer één van zijn befaamde pokertoernooien voor superhelden organiseerde.

In de zesdelige Fantastic Four: The End werden we door Alan Davis (Excalibur) getrakteerd op het allerlaatste avontuur van de Fantastic Four in een vrij verre toekomst. Hetzelfde concept werd ook al eerder gebruikt in The Last Fantastic Four Story van Stan Lee en John Romita Jr. (Avengers). Paul Cornell (Demon Knights) zond het team in het rijk der fictie in Fantastic Four: True Story, terwijl auteur James Sturm in Fantastic Four: Unstable Molecules een wel heel andere kijk op het team gaf. In deze minireeks speelde het team zelf namelijk niet de hoofdrol, maar omschreef Sturm de werkelijke mensen waarop Lee en Kirby zogezegd het concept van de Fantastic Four baseerden en hun levens in het Amerika van de jaren ’50. Grant Morrison (All-Star Superman) leverde ten slotte een meer volwassen kijk op het team in Fantastic Four: 1234, maar de betere “volwassen” versie van de vier vond plaats in de ongoing Marvel Knights: 4 van schrijver Roberto Aguirre-Sacasa (The Sensational Spider-Man). Deze reeks liep van 2004 tot 2006 en telde 30 issues, wat het één van de meer succesvolle spinoffs van de Fantastic Four maakte.

De Ultimate-versies van de FF, Doom en Namor

Net zoals de meeste grote Marvelreeksen, kregen de Fantastic Four ook een Ultimate-versie in 2004. Ultimate Fantastic Four zou uiteindelijk 60 issues lang lopen en werd gedragen door klinkende namen als Brian Michael Bendis (Avengers), Mark Millar (Kick-Ass), Adam Kubert (Wolverine), Warren Ellis (Transmetropolitan) en Stuart Immonen (Fear Itself). Een review van de eerste bundel kan je hier lezen. Deze versie van het team is een pak jonger en hun oorsprong werd aangepast: Reed, Ben, Sue en Johnny verkregen hun krachten (ditmaal samen met Victor Van Damme, de Ultimate-versie van Doctor Doom) dankzij een ongelukkige verplaatsing doorheen de N-Zone, een parallelle dimensie gebaseerd op de Negative Zone. Nog meer lichte aanpassingen vonden plaats: het Baxter Building was nu een think tank voor jonge genieën zoals Reed en Sue, Doctor Doom werd nu werkelijk getransformeerd tot levend metaal en Galactus (hier Gah Lak Tus) was een intergalactische en hoogtechnologische insectenzwerm. Het team exploreerde echter wel alweer andere dimensies en beschavingen – waaronder deze van de Marvel Zombies, die in deze reeks hun allereerste verschijning maakten – maar evolueerde na de erbarmelijke Ultimate Power– en Ultimatum-events geheel anders. Zo werd deze Doctor Doom uiteindelijk vermoord door The Thing en geraakte Reed Richards gecorrumpeerd door zijn dorst naar wetenschappelijke kennis. Hij groeide in het Ultimate-universum zelfs uit tot een heuse superschurk die nog gevaarlijker bleek te zijn dan Doom (Ultimate Comics: Doomsday Trilogy).

Voor al diegenen die de FF-films maar niets vonden: het kon slechter

Fantastic Four go Hollywood

Veel mensen weten dit niet, maar in 1993-1994 werd er al een poging gedaan om de Fantastic Four naar het grote scherm te brengen. De prent werd geregisseerd door Roger Corman (The St. Valentine’s Day Massacre, The Raven), maar werd gedraaid op een belachelijk klein budget en nooit officieel uitgebracht. Toch bestaan er bootlegs van en is ie naar het schijnt zo slecht dat je hem wel moet gezien hebben (verwacht iets uitermate campy, in de aarde van de Batman-televisiereeks uit de jaren ’60). Deze “eerste” Fantastic Four-film zag de oorsprong van het team, hun eerste conflict met Doctor Doom en eindigde met het huwelijk tussen Reed en Sue.

In 2005 maakten de Fantastic Four dan eindelijk hun cinemadebuut in een blockbusterproductie geregisseerd door Tim Story (Taxi), met Ioan Gruffud als Reed, Jessica Alba als Sue, Chris Evans als Johnny, Michael Chiklis als Ben, Julian McMahon als Doctor Doom en natuurlijk Stan Lee zelf (als hun postbode Willie Lumpkin, die al voor het eerst verscheen in Fantastic Four #11 uit 1963!). In 2007 kreeg de blockbuster een vervolg met Rise of the Silver Surfer, voorzien van dezelfde cast en regisseur. Reviews van beide films kan je hier en hier nalezen. Al was er even sprake van een spinoff rond de Surfer zelf, blijken de producers bij Fox hun zinnen nu eerder gezet te hebben op een reboot, waarvan het verhaal misschien wel zou kunnen plaatsvinden in de jaren ’60 (gelijkaardig aan X-Men: First Class). Hoewel naar mijn mening de casting en dialogen van Sue en Doctor Doom (alsook de adaptatie van Galactus) veel beter konden, heb ik toch genoten van beide films en vooral van de zeer waarheidsgetrouwe adaptatie van de lichtjes vijandige bromance tussen de Human Torch en The Thing. (Het was echter wel ironisch om te zien hoe Pixar‘s The Incredibles, dewelke een jaar voor de eerste FF-film verscheen, uiteindelijk wel een betere Fantastic Four-film bleek te zijn dan de twee officiële films!).

Het succes van de films inspireerde ook een vierde animatiereeks van 26 afleveringen getiteld Fantastic Four – World’s Greatest Heroes. De reeks liep van 2006-2010 en mixte zowel Amerikaanse als Japanse animatiestijlen. Alweer werden vele gekende verhaallijnen uit het verleden geadapteerd, maar dankzij de vrij moderne animatiestijl is deze reeks waarschijnlijk wel de beste Fantastic Four-tekenfilm tot hiertoe.

De Illuminati en de Civil War

Na Mark Waid en Karl Kesel nam schrijver J. Michael Straczynski (Superman: Earth One), samen met tekenaar Mike McKone (Fear Itself: Youth in Revolt) de hoofdreeks over vanaf issue #527. Tijdens Straczynski zijn tenure werd Fantastic Four terug dichter en dichter bij de gebeurtenissen in het grotere – en inmiddels Avengers-centrische – Marvel-universum geplaatst. De schrijver legde ook al de basis voor zijn latere run op het derde volume van Thor wanneer hij Doom uit de hel liet ontsnappen dankzij een interdimensionele scheur, veroorzaakt door de dondergod zijn hamer Mjolnir, dewelke vlakbij het stadje Broxton, Oklahoma op aarde terechtkwam (FF #536-537). In Fantastic Four #533-535 vernietigde de Hulk in een zoveelste woedebui dan weer een groot deel van Las Vegas, waardoor hij spoedig als te gevaarlijk voor onze aarde werd beschouwd en in een shuttle werd verbannen tot een andere planeet (waar de verhaallijn Planet Hulk zal plaatsvinden en uiteindelijk zal leiden tot World War Hulk). De grootste verhaallijn van Straczynski had natuurlijk wel te maken met Marvel’s grootste en populairste event van de afgelopen jaren: Civil War (FF #538-543).

Vooraleer de Civil War begon, werd echter onthuld dat Reed Richards samen met enkele andere leiders van Marvel’s superheldengemeenschap een clandestiene groepering vormde genaamd de Illuminati (New Avengers: Illuminati #1). De groep bestond naast Reed uit Doctor Strange, Professor X, Iron Man, Black Bolt en Namor (de Black Panther werd gevraagd, maar weigerde om mee te doen). De Illuminati hielden sinds het einde van de Kree/Skrull War (uit 1970) geheime vergaderingen om het verdere verloop van Marvel’s superheldengemeenschap achter de schermen te bepalen en om potentiële toekomstige catastrofes te voorkomen. Toch werd het al snel duidelijk dat hun drang om de wereld te sturen er juist voor zorgde dat er nog grotere catastrofes plaatsvonden in de toekomst! Vele Marvel-events zoals World War Hulk (2007) en Secret Invasion (2008) zijn rechtstreekse gevolgen van de Illuminati hun acties (New Avengers: Illuminati #1-5).

Terwijl Reed Richards 16 jaar eerder in FF #334-336 nog pleitte tegen een Super Human Registration Act, koos hij in Civil War toch de Pro-Registration-kant van Iron Man en bouwde hij mee aan Prison 42, de gulag gevestigd in de Negative Zone. Zijn vrouw Sue en schoonbroer Johnny kozen echter voor de kant van Captain America, doken onder en sloten zich aan bij diens verzetsbeweging. Hoewel Ben Grimm zich aanvankelijk aansloot bij Reed en Iron Man, besloot hij uiteindelijk toch dat registratie verkeerd was en dook hij tijdelijk onder in Frankrijk. De Civil War liet de Fantastic Four – en vooral het huwelijk tussen Reed en Sue – niet onberoerd en nadat het superheldenconflict eindigde besloot het koppel tijdelijk het team te verlaten om aan hun relatie te werken. The Thing en The Human Torch werden daarom tijdelijk bijgestaan door een ander koppel, namelijk de Black Panther en zijn kersverse vrouw en koningin: Storm van de X-Men! De vrij traditionele superheldenavonturen van deze tijdelijke New Fantastic Four vonden ondermeer plaats in issues #544-550, geschreven door Dwayne McDuffie (Static Shock) met tekeningen van Paul Pelletier (The Incredible Hulk). Reed en Sue keerden echter terug naar het team wanneer een Doctor Doom uit een mogelijke toekomst een confrontatie kwam zoeken in Fantastic Four #550-553.

Vanaf Fantastic Four #554 werd de reeks doorgegeven aan het creatieve team achter The Ultimates 1 & 2: Mark Millar en Bryan Hitch. Hun run (FF #554-569) kenmerkte zich door alweer heel wat futuristische concepten voor te stellen, zoals de Nu-World (een geconstrueerde replica van de aarde waarnaar de mensheid in de toekomst kan emigreren wanneer alle natuurlijke rijkdommen op onze planeet zijn uitgeput). Deze verhaallijn zag ook de terugkeer van Reed’s oude vlam en intellectuele gelijke: Alyssa Moy (die voor het eerst verscheen in Fantastic Four v3 #5 uit 1998). Terwijl de hulp van Reed werd ingeroepen door zijn ex, hield Sue zich bezig met het oprichten van de nieuwe Lady Liberators (een team bestaande uit enkele krachtige vrouwen uit het Marvel-universum), hing Johnny de rockster uit en verkreeg hij zelfs kort een eigen reality show en vond Ben een nieuwe liefde in de lerares Debbie Green. Hun geplande huwelijk ging echter niet door vanwege de gevaarlijke positie waar de liefdesinteresses van superhelden zich constant in bevinden.

Doom's meester: The Marquis of Death

Verder werden we voorgesteld tot de New Defenders (de toekomstige kinderen van bekende Marvel-superhelden zoals de Hulk en Wolverine), Reed Richards zijn vrij coole anti-Galactus robot, een toekomstige versie van de Invisible Woman (die later dankzij Doctor Doom de dood vond) en de Marquis of Death. Deze enorm machtige nieuwe schurk was niemand minder dan Doctor Doom zijn voormalige meester en mentor! (en er werd geïmpliceerd dat hij de enige mutant was in onze wereld en achteraf een schurk werd in het hele fictieve Marvel-multiversum, gelijkaardig aan Superboy Prime van DC). Ook al leek alles verloren, toonde Doom toch dat hij uiteindelijk voor niemand buigt en verdedigde hij met succes zijn positie als machtigste schurk in het Marvel-universum tegenover zijn voormalige meester.

In de run van Millar en Hitch werd er echter terug minder aandacht geschonken aan de rest van de gebeurtenissen in het Marvel-universum (hoewel er veel andere superhelden gastoptredens maakten). De Fantastic Four speelden daarom maar een kleine – doch niet onbelangrijke – rol in de Skrull-invasie van Secret Invasion (waarin we de korte terugkeer zagen van Lyja, de ex-vrouw van de Human Torch!) en de hieruitvolgende Dark Reign, Siege en The Heroic Age. De miniserie Dark Reign – Fantastic Four was overigens het eerste werk op het viertal van de man die al spoedig de hoofdreeks zou overnemen: Jonathan Hickman (Secret Warriors, SHIELD).

Reed lost het op, alweer een Fantastic Three en de Future Foundation

Eén van de grootste aandachtspunten van Fantastic Four in deze periode is ongetwijfeld Reed Richards zijn enorme drang naar wetenschappelijke kennis en het oplossen van problemen (vaak nog voordat deze zich voordoen!). Met een tiental nieuwe patenten per week (die de FF draaiende houden) is Mr. Fantastic waarschijnlijk wel de grootste wetenschapper op aarde. Toch treedt zijn drang naar kennis vaak in conflict met zijn familiale plichten als een echtgenoot en vader. En zelden werd dit beter weergegeven dan in de run van schrijver Jonathan Hickman (FF #570-588), bijgestaan door tekenaars Dale Eaglesham (Alpha Flight), Neil Edwards (Herc) en Steve Epting (Captain America).

In Dark Reign: Fantastic Four werden we al geïntroduceerd tot The Bridge, een machine waarmee Reed in andere realiteiten kan kijken en waarnemen hoe bepaalde gebeurtenissen (zoals de Civil War) hierin zijn afgelopen. Hij wordt hierna benaderd door de Council of Reeds, bestaande uit allemaal alternatieve versies van zichzelf die hun werelden van alle problemen hebben verlost (maar hierdoor wel hun familie zijn kwijtgespeeld). De Solve Everything-missie loopt echter – uiteraard – fout af en Reed kiest uiteindelijk toch voor zijn familie, maar het tijdelijke einde van de Fantastic Four was nabij.

Annihilus en het verscheurde kostuum van de Human Torch

Doorheen Hickman zijn run worden verschillende concepten uit de voorgaande 50 jaar Fantastic Four opgerakeld en gecombineerd tot iets nieuws. Nathaniel Richards, de toekomstige versie van Franklin, Kristoff Vernard, Nu-World, de Inhumans, de Kree, Atlantis, de Mole Man, allen zijn ze te zien in het gigantische epos van Hickman, dat gefundeerd wordt op de naderende War of Four Cities die de aarde komt te bedreigen. Deze “steden” zijn de ondergrondse Forever City van de High Evolutionary, de Negative Zone onder Annihilus, de Universal Inhumans en het voorheen onbekende Old Atlantis (waar Sue Richards uiteindelijk de ambassadrice van wordt). Doorheen de run merken we dat Franklin Richards zijn realiteitsmanipulerende krachten zijn teruggekeerd en de amper drie-vier jaar oude Valeria Richards nu al bijna slimmer is dan haar vader. De reeks eindigt tijdelijk met de heroïsche opoffering van de Human Torch, die schijnbaar omkomt in de Negative Zone om de troepen van Annihilus de toegang tot de aarde te ontzeggen.

De Future Foundation

Na de dood van Johnny wordt de Fantastic Four omgedoopt tot de meer proactieve Future Foundation, dat naast de drie overlevende FF-leden nog bestaat uit Johnny’s beste vriend en door hemzelf aangeraden vervanger Spider-Man, de kinderen Valeria en Franklin, hun opa Nathaniel, de robot Dragon Man, Zero-G van het Power Pack, de mutant Leech, enkele Atlanteanen, Moloids en zelfs Doctor Doom! Terwijl Reed Richards met deze nieuwe onderneming de wereld wil verbeteren, gaat Valeria een geheim pact aan met haar “nonkel Doom” om haar vader te redden van zichzelf. Naast hun eigen reeks, waarin de War of Four Cities vrolijk wordt verdergezet, speelt de nieuwe FF ook een rol in Fear Itself, waarin Ben Grimm tijdelijk tot een Worthy wordt omgetoverd, sneuvelt en terug tot leven wordt gebracht door Franklin Richards. The Thing spendeert zijn tijd, net zoals zijn FF-teammaat Spidey, overigens tegenwoordig ook als een New Avenger. Een review van Jonathan Hickman’s eerste Fantastic Four-bundel kan je hier terugvinden, één van de eerste Future Foundation-collectie vind je hier.

 

Everything old is new again

De Fantastic Four-reeks eindigde met de begrafenis van Johnny in issue #588, Future Foundation (of simpelweg FF) nam haar plaats in gedurende 11 issues, maar hierna werd het – zoals al voorspeld in deze review – weer tijd om Fantastic Four met issue #600 terug te brengen. De War of Four Cities komt hier tot een hoogtepunt in een gigantische issue die tevens de terugkeer van de Human Torch inluidt en al enkele zaadjes plant voor de toekomst (waaronder alweer een heuse Galactus-verhaallijn). Het komt als geen verrassing dat het originele viertal terugkeert in de nieuwe Forever-verhaallijn, maar ook Future Foundation (bestaande uit de kinderen en Doom) zal worden verder gezet met issue #12. Jonathan Hickman blijft de schrijver voor beide en belooft nog meer epische verhaallijnen voor Marvel’s eerste familie en hun nazaten. Verder zal de Fantastic Four in februari 2012 ook Marvel’s nieuwe Season One-lijn van losstaande graphic novels mogen openen. In Fantastic Four: Season One zal de oorsprong van het team opnieuw worden verteld in een modern jasje, maar nog steeds plaatsvinden in het reguliere Marvel-universum.

De in 2012 te verschijnen Fantastic Four: Season One

Hier eindigt onze reis doorheen 50 jaar Fantastic Four. We hebben er heel wat woorden aan besteed maar dat is nu eenmaal onze manier om te zeggen: Gelukkige verjaardag Reed, Sue, Ben en Johnny en op naar de volgende 50! Om af te sluiten hebben we hieronder alvast nog wat must-reads!

Required Reading

Het mooie aan de afgelopen tien jaar Fantastic Four (en comics in het algemeen) is dat vrijwel alle reeksen en verhaallijnen die ik hierboven heb vermeld beschikbaar zijn gesteld in trades of hardcovers. Dit maakt het kiezen van een favoriete trade als aanrader en Archonia-link natuurlijk des te moeilijker. Uiteraard krijg je in miniseries steeds een volledig verhaal en is Ultimate Fantastic Four bedoeld als een nieuw instappunt, maar ik zou toch opteren om de hoofdreeks van Fantastic Four te lezen in runs van eenzelfde creatief team. De run van Millar en Hitch staat vrij hard op zich en bestaat uit amper twee bundelingen (World’s Greatest en The Master of Doom), maar ik kies eerder voor ofwel de huidige run van Jonathan Hickman – op deze moment bestaande uit vier Fantastic Four by Jonathan Hickman-collecties en twee FF by Jonathan Hickman-bundelingen – ofwel voor de run van Mark Waid en Mike Wieringo (e.a.). Deze is inmiddels beschikbaar gesteld in drie (de vierde is onderweg) Ultimate Collections simpelweg getiteld Fantastic Four by Waid & Wieringo. De Hickman-run is recenter en noodzakelijk om Fantastic Four en Future Foundation te blijven volgen vanaf de net uitgebrachte Fantastic Four #600, maar de run van Mark Waid blijft – in mijn mening – alles wat de Fantastic Four moet zijn. Fantastic Four by Waid & Wieringo – Ultimate Collection volume 1 is dan ook terecht de selectie van deze week en is beschikbaar bij…

 

 

Comments

comments


Arno

 
avatar
I'm not locked in here with you. You're locked in here with me.