0
Posted 09/11/2011 by Alterrock in Comics
 
 

Review: Generation Hope #12

I’m naked, but I’m not naked-naked. My flesh becomes a costume.

Generation Hope #12 gaat verder op de gebeurtenissen van X-Men Schism #5. Het verhaal werd net als X-Men Regenesis geschreven door Kieron Gillen (Starcraft: Frontline, Dark Avengers: Ares). Ditmaal zorgt Steven Sanders (S.W.O.R.D.) voor de art.

De leden van Generation Hope en enkele andere jonge mutanten zijn hun overwinning tegen de supersentinel aan het vieren. Dit levert enkele leuke en ook vreemde conversaties op. Zo vraagt Rockslide aan Transonic of ze naakt is en maakt Zero de mutanten wijs dat de hamburgers gemaakt zijn van zijn eigen vlees. Maar zoals jullie wel al doorhebben is dit niet het hoofdverhaal. Het hoofdverhaal concentreert zich op hoe de groep verder moet nu de X-Men splitsen. In deze comic heeft schrijver Gillen zelfs een paar pagina’s letterlijk uit X-Men Regenesis overgenomen. In dit stukje wordt over het lot van Idie beslist. Verder zien we Pixie en Gabriel die het heel gezellig maken en betrapt worden door Hope. Dit breekt Gabriel niet alleen zuur op in deze comic maar ik heb het gevoel dat het hem nog wel een tijdje zal berouwen. Verder gaat deze comic in over hoe Hope zich voelt ten opzichte van de hele groep. Ze stelt haar beslissingen in vraag en vraagt zichzelf af of ze haar vader niet teleurstelt en of ze wel een goede leidster is.

Dit verhaal geeft een realistische kijk op hoe jonge mutanten zouden reageren na zo een overwinning. De banale conversaties en de grappen zijn hier goede voorbeelden van. Ook de situatie tussen Hope, Pixie en Gabriel geeft een realistische kijk op relaties tussen jongeren. Ik hoop alleen dat dit laatste geen focuspunt wordt in de toekomst. Verder vind ik het ook zeer positief dat de andere mutanten, en niet alleen Hope, wat meer aandacht krijgen. Persoonlijk heb ik in dit deel het karakter Teon leren kennen. Ik hoop dat ze hem wat meer aandacht gaan geven in de toekomst. Zijn acties zijn vooral gedreven door emoties wat dit personage wel eens zeer interessant kan maken in toekomstige verhaallijnen.

De art is degelijk gedaan. Het is geen echte uitschieter en aangezien het verhaal enkel bestaat uit conversaties is, zijn er geen actiescènes. De art is wel gedetailleerd, wat voor mij altijd een pluspunt is, en goed uitgewerkt. In het midden van het verhaal, wanneer we het stuk uit Regenesis krijgen, verandert de art wel helemaal gedurende een paar pagina’s. Dit komt uiteraard omdat Regenesis getekend werd door Billy Tan (Daredevil, Thor, X-23). Dit stoort wel een beetje maar aangezien Gillen zich hiervoor al verontschuldigd in het voorwoord zal ik het deze keer door de vingers zien.

Generation Hope #12 is een leuke comic om te lezen en dient meer als een overgangsverhaal. Ik vind het zeer leuk dat Gillen zowel Generation Hope #12 als X-Men Regenesis geschreven heeft en hij zo beide teams een nieuwe start geeft. Generation Hope #12 kan echter niet tippen aan het leukere X-Men Regenesis. Nu we de splitsing achter de rug hebben, wordt het tijd voor wat actieverhalen met leuke gevechten.

Comments

comments


Alterrock

 
avatar
Een comicreader since 2010 en nu al gepassioneerd.