5
Posted 04/11/2011 by Alterrock in Comics
 
 

Halloween Review: Marvel Zombies Vol 1

The bigger they are the longer it takes to eat all of them.

Marvel Zombies is een term die ook wel eens gebruikt wordt voor mensen die alleen maar Marvel Comics lezen. Maar in 2005 kreeg deze term een heel andere betekenis. Toen kwamen Ultimate Fantastic Four #21-#23 uit. In deze comic krijgt Reed een boodschap van zichzelf uit een alternatieve dimensie. Als hij naar deze andere dimensie reist, merkt hij dat hij in de val is gelokt. De dimensie wordt overheerst door zombies en de zombieversies van de Fantastic Four kunnen ontsnappen naar het Ultimate-universum. In Ultimate Fantastic Four loopt dit verhaal goed af nadat Reed met de hulp van een nog steeds levende Magneto (uit de zombiedimensie) weet te ontsnappen en de doorgang weet te sluiten.

Nu het Halloween is, nemen we het eerste volume van Marvel Zombies nog eens in de hand. Het verhaal wordt ons gebracht door Robert Kirkman (Super Dinosaur, Ultimate X-Men). De art wordt dan weer voorzien door Sean Philips (Incognito, Hellblazer). Deze trade paperback bevat delen #1-5. Kirkman laat ons zien wat er gebeurt in de dimensie waar de zombieplaag heerst.

We beginnen het verhaal vlak nadat de doorgang gesloten werd. Magneto is opgelucht dat hij deze doorgang heeft weten te sluiten. Als hij zich echter omdraait ziet hij dat hij omsingeld wordt door zombieversies van Spider-Man, Kolonel America (inderdaad, in deze dimensie is hij slechts een kolonel), Thor, Moon Knight en Ant-Man. Ze hebben honger en zien een lekker hapje als Magneto wel zitten. De zombies zitten namelijk met het probleem dat ze de hele planeet al opgegeten hebben en dus zonder voedsel zitten. Magneto weet zich goed te weren en kan zelfs het been van Spider-Man breken en de hersenen van Kolonel America blootleggen. Jammer genoeg is hij niet opgewassen tegen alle Marvel Zombies en eindigt hij als een Magnetobiefstukje.

Als de zombies pas gegeten hebben, krijgen ze tijdelijk hun normale verstand terug en beseffen ze dat wat ze doen verkeerd is. Ze hebben echter geen keus want als de honger te groot wordt dan telt nog maar één ding: eten. Nu Magneto weg is, neemt de honger weer toe. Gelukkig voor onze zombiehelden komt de Silver Surfer aankondigen dat Galactus de aarde heeft uitgekozen als lunch. Kunnen de zombies zichzelf voorzien van een lekker hapje en zo meteen ook de aarde redden?

Ik keek er al een tijdje naar uit om deze comic te lezen. Het leek me leuk om mijn favoriete helden als zombies te zien. Maar tegelijkertijd had ik mijn twijfels want welk verhaal gaan ze erbij verzinnen om het voor de gewone lezer interessant te maken? Dit probleem haalt ook schrijver Kirkman aan in zijn voorstukje. Hij heeft dan ook lang gedweept met het idee om het verhaal te centraliseren rond een nog niet besmette Luke Cage. Hij zou dan het verhaal vertellen vanuit zijn standpunt. Maar hij is hier uiteindelijk vanaf gestapt en heeft het verhaal gecentraliseerd rond de zombies. Hij slaagt er goed in om de gebeurtenissen vanuit hun standpunt te vertellen. De lezer beleeft mee hoe het is om als superheld om te gaan met het feit dat je een zombie bent. Want als de honger gestild is, komen de schuldgevoelens naar boven. Al lijken ze echter geen andere keuze te hebben.

Toch zijn er heel wat storende elementen. Ondanks het feit dat Kirkman meer diepgang probeert de creëren door naast het hoofdverhaal ook nog een subverhaal te vertellen waarbij Ant-Man een geneesmiddel zoekt tegen de zombieplaag, blijft het geheel oppervlakkig. Na het lezen van deze trade stelde ik mij de vraag: “is dit nu alles?”. Ook de neerzetting van Spider-Man stoorde mij fel. Ik ben nogal een Spidey-fan maar in deze comic wordt hij neergezet als een klagerig, huilend watje. Hij klaagt constant over het feit dat hij zijn been gebroken heeft en dat hij zijn tante en vrouw opgegeten heeft. Er is geen probleem met dit éénmaal te vermelden maar als hij dit constant herhaalt ben je dit snel beu.

De art past echter perfect bij het verhaal. Het is fantastisch om onze favoriete helden te zien als zombies. Er wordt gespeeld met zowel gedetailleerde als wazige tekeningen. Sean Phillips is zeker ook niet bang om ingewanden, hersenen en vooral veel bloed te laten zien. Het is vreemd om te zien dat Marvel, die normaalgezien heel voorzichtig omgaan met wat er in hun comics staat, deze comic heeft doorgelaten.
De inkleuring van Jun Chung wil ik zeker ook nog even vermelden. De inkleuring is namelijk op een heel slimme manier gebeurd. De comic blijft kleurrijk en speels zoals we gewend zijn van de meeste Marvel-comics maar tegelijkertijd is er ook een donkere en grimmigere inkleuring bij de zombies waardoor je echt het gevoel hebt dat je een horrorstrip aan het lezen bent.

Ik zou niet meteen zeggen dat dit een must-read comic is maar als je eens iets anders wil lezen en je favoriete helden in een ander daglicht wil zien dan is dit zeker een leuk tussendoortje.

Comments

comments


Alterrock

 
avatar
Een comicreader since 2010 en nu al gepassioneerd.